adjectivefirst/second-declension adjective
laetābundus
laetābundus (feminine laetābunda, neuter laetābundum)
Classical[ɫae̯.taːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[le.taˈbun.dus]
Meaning
- adjectiveobsoleterejoicing greatly; joyful
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | laetābundus | laetābunda | laetābundum |
| genitive | laetābundī | laetābundae | laetābundī |
| dative | laetābundō | laetābundae | laetābundō |
| accusative | laetābundum | laetābundam | laetābundum |
| ablative | laetābundō | laetābundā | laetābundō |
| vocative | laetābunde | laetābunda | laetābundum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | laetābundī | laetābundae | laetābunda |
| genitive | laetābundōrum | laetābundārum | laetābundōrum |
| dative | laetābundīs | laetābundīs | laetābundīs |
| accusative | laetābundōs | laetābundās | laetābunda |
| ablative | laetābundīs | laetābundīs | laetābundīs |
| vocative | laetābundī | laetābundae | laetābunda |
laetābundus, a, um, adj. id.,
I. greatly rejoicing, full of joy, joyful (post-class.):
laetabundus is dicitur, qui abunde laetus est, Gell. 11, 15, 8: his dictis, Mart. Cap. 1, § 23; Vulg. Isa. 35, 2.Origins
From laetō (“rejoice”) + -bundus.