LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

laetitia1

laetitia f (genitive laetitiae)
Classical[ɫae̯ˈtɪ.ti.a]Ecclesiastical[leˈtit.t͡si.a]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. femininejoy, gladness, happiness, pleasure, delight
    Plautus, Poenulus 5.4.114-116 (c. 190 BC)Gods and Goddesses all! I return you deservedly extreme thanks, for having blest me with this gladness so supreme and with these joys so great; as my daughters have returned to me and into my possession.
    Gellius, Noctes Atticae 2.27.3 (c. 175 AD)Is it not beyond the range of human capability to rejoice in bodily disfigurement? For joy is a certain exaltation of spirit, delighting in the realization of something greatly desired.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

gaudium magnum; laetitiā rīdēmus.
laetitia -ae f — in Mille Verba, Animus et Adfectūs
gladness
laetitia — in Seneca, ch. III

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Gaudere · Lætari · Hilaris · Alacer · Gestire · Exsultare

1. Gaudere (from γαῦρος) denotes joy as an inward state of mind, in opp. to dolor, like ἥδεσθαι; whereas lætari and hilarem esse, the utterance of joy. Tac. Hist. ii. 29. Ut valens processit, gaudium, miseratio, favor; versi in lætitiam . . . . laudantes gratantesque. 2. The lætus (from λιλαίομοι) shows his joy in a calm cheerfulness, which attests perfect satisfaction with the present, in opp. to mœstus, Tac. Ann. xv. 23; the hilaris (ἱλαρός) in awakened mirth, disposing to jest and laughter, in opp. to tristis; the alacer (ἀλκή) in energetic vivacity, evincing spirit and activity, in opp. to territus. Cic. Cœl. 28. The gaudens, the lætus, the hilaris, derive joy from a piece of good fortune; the alacer at the same time from employment and action. Cic. Divin. i. 33, 73. Equum alacrem lætus adspexit. Lætitia shows itself chiefly in an unwrinkled forehead, and a mouth curled for smiling; hilaritas, in eyes quickly moving, shining, and radiant with joy; alacritas, in eyes that roll, sparkle, and announce spirit. Sen. Ep. 116. Quantam serenitatem lætitia dat. Tac. Agr. 39. Fronte lætus, pectore anxius. Cic. Pis. 5. Te hilarioribus oculis quam solitus es intuente. 3. Gaudere and lætari denote a moderate; exsultare and gestire, and perhaps the antiquated word vitulari, a passionate, uncontrolled joy, as to exult and triumph; the gestiens (γηθεῖν) discovers this by an involuntary elevation of the whole being, sparkling eyes, inability to keep quiet, etc.; the exsultans, by a voluntary, full resignation of himself to joy, which displays itself, if not by skipping and jumping, at least by an indiscreet outbreak of joy, bordering on extravagance. 4. Jucundus denotes, like juvat me, a momentary excitement of joy; lætus, a more lasting state of joy; hence lætus is used as the stronger expression, in Plin. Ep. v. 12. Quam mihi a quocunque excoli jucundum, a te vero lætissimum est. (iii. 242.)

Declension

declension
formsingularplural
nominativelaetitialaetitiae
genitivelaetitiaelaetitiārum
dativelaetitiaelaetitiīs
accusativelaetitiamlaetitiās
ablativelaetitiālaetitiīs
vocativelaetitialaetitiae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

effusa laetitia
a transport of joy.
laetitia gestiens
a transport of joy.
gaudio, laetitia efferri
to be beside oneself with joy.
afferre alicui laetitiam
to give pleasure to some one.
gaudio, laetitia exsultare
to utter cries of joy.
afficere aliquem gaudio, laetitia
to give pleasure to some one.
laetitia gestire (Tusc. 4. 6. 13)
to be transported with joy.
animum alicuius ad laetitiam excitare
to put a man in a pleasurable frame of mind.
1 more phrases
laetitiam capere or percipere ex aliqua re
to take pleasure in a thing.

laetĭtĭa, ae, f. id.,
I. joy, esp. unrestrained joyfulness, gladness, pleasure, delight (cf.: gaudium, hilaritas).
I. Lit.: laetitia opinio recens boni praesentis, in quo efferri rectum esse videatur, Cic. Tusc. 4, 7, 14: laetitia dicitur exsultatio quaedam animi gaudio efferventior eventu rerum expetitarum, Gell. 2, 27, 3: judicium plenum laetitiae, Cic. de Or. 1, 57, 243: percipere laetitiam ex re, id. ib. 1, 44, 197: prae laetitia lacrumae prosuliunt mihi, Plaut. Stich. 3, 2, 13: ut mea laetitia laetus promiscam siet, id. Ps. 4, 5, 11: totus in laetitiam effusus, wholly dissolved in pleasure, Just. 12, 13, 7: diem perpetuum in laetitia degere, to spend joyfully, Ter. Ad. 4, 1, 6: ne me in laetitiam frustra conicias, id. Heaut. 2, 3, 51: laetitiae dator, i. e. Bacchus, Verg. A. 1, 734: efferri laetitiā, to be transported with joy, Cic. Tusc. 4, 32, 68: exsultare, id. Att. 14, 6, 2: perfrui, id. Cat. 1, 10, 26: afficere aliquem, id. Mil. 28, 77: comitia me laetitiā extulerunt, have rejoiced me exceedingly, id. Fam. 2, 10, 1: laetitiam capere oculis, to enjoy, id. Att. 14, 14, 1: dare alicui, to give delight to, id. Planc. 42, 103: et altera traditur circensis turbae non minus similis veri laetitia, another outbreak of joy, Liv. 45, 1, 6: ut hanc laetitiam nec opinanti primus ei obicerem domi, this cause of joy, Ter. Heaut. 1, 2, 12; cf.: offerre laetitiam alicui, id. Hec. 5, 3, 18.—Esp. of success in love, Prop. 1, 10, 12; 2, 6, 32.—Plur.: quaero quoi ter trinas triplicis tribus demeritas artibus Dem laetitias, Plaut. Ps. 2, 4, 14: incessi omnibus laetitiis laetus, Poët. ap. Cic. Fam. 2, 9, 2.—
II. Transf., pleasing appearance, beauty, grace: membrorum, Stat. Th. 6, 571.—Luxuriance, fertility, of plants: trunci, Col. 4, 24, 12: pabuli, plenty, abundance, Just. 44, 4, 14.—Of a fruitful soil: loci, Col. 4, 21, 2.—Of speech, sweetness, grace: laetitia et pulcritudo orationis, Tac. Or. 20.

Origins

Derived from laet(us) (“happy”, “glad”) + -itia (“-ity”, noun-building derivational suffix).

Descendants
  • Italianlietezza
  • Frenchliessefrom Old French lïesce
  • Catalanletícia
  • Italianletizia
  • Portugueselediçafrom Old Galician-Portuguese lediça
  • Portugueseledicefrom Old Galician-Portuguese lediça
  • Portugueseletíciafrom Old Galician-Portuguese lediça
  • PortugueseLediçafrom Old Galician-Portuguese lediça
  • PortugueseLetíciafrom Old Galician-Portuguese lediça
  • Romanianletiție
proper noun · femininefirst declension
Laetitia2
Laetitia f sg (genitive Laetitiae)
Classical[ɫae̯ˈtɪ.ti.a]Ecclesiastical[leˈtit.t͡si.a]

Meaning

  1. femininesingulara female given name
    Discendente Maria Aloysia, Laetitia Napoleonis mater, et sorores et fratres una cum avunculo, alii alio abierunt, ut ex regnatrice nuper domo nemo amplius in Gallia superesset.1878, Lettera Latina di Carlo Boucheron a Cesare Saluzzo, page 116:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeLaetitia—
genitiveLaetitiae—
dativeLaetitiae—
accusativeLaetitiam—
ablativeLaetitiā—
vocativeLaetitia—

Origins

From laetitia.

Descendants
  • EnglishLaetitia
  • EnglishLetitia
  • FrenchLiesse
  • FrenchLéticie
  • FrenchLaetitia
  • ItalianLetizia

Quick answers

What does laetitia mean in Latin?
laetitia, a noun, means “joy, gladness, happiness, pleasure, delight”.
What is the genitive of laetitia?
The genitive singular is laetitiae. laetitia is feminine, first declension.
How do you pronounce laetitia?
In classical Latin, [ɫae̯ˈtɪ.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [leˈtit.t͡si.a].