LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

laetābilis

laetābilis (neuter laetābile)
Classical[ɫae̯ˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[leˈtaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationjoyful, glad, gladsome

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativelaetābilislaetābilislaetābile
genitivelaetābilislaetābilislaetābilis
dativelaetābilīlaetābilīlaetābilī
accusativelaetābilemlaetābilemlaetābile
ablativelaetābilīlaetābilīlaetābilī
vocativelaetābilislaetābilislaetābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativelaetābilēslaetābilēslaetābilia
genitivelaetābiliumlaetābiliumlaetābilium
dativelaetābilibuslaetābilibuslaetābilibus
accusativelaetābilīs
laetābilēs
laetābilīs
laetābilēs
laetābilia
ablativelaetābilibuslaetābilibuslaetābilibus
vocativelaetābilēslaetābilēslaetābilia

laetābĭlis, e, adj. laetor,
I. joyful, glad, gladsome (class.): quid habet ista res aut laetabile, aut gloriosum? Cic. Tusc. 1, 21, 49: nihil laetabile, id. ib. 4, 17, 37: factum, Ov. M. 9, 255: sidus alicui, Val. Fl. 6, 606.— Comp., Mamert. Genethl. 18.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin laetābilis From laetor + -bilis.

Quick answers

What does laetābilis mean in Latin?
laetābilis, a adjective, means “joyful, glad, gladsome”.
How do you pronounce laetābilis?
In classical Latin, [ɫae̯ˈtaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [leˈtaː.bi.lis].