adjectivethird-declension two-termination adjective
laetābilis
laetābilis (neuter laetābile)
Classical[ɫae̯ˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[leˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationjoyful, glad, gladsome
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | laetābilis | laetābilis | laetābile |
| genitive | laetābilis | laetābilis | laetābilis |
| dative | laetābilī | laetābilī | laetābilī |
| accusative | laetābilem | laetābilem | laetābile |
| ablative | laetābilī | laetābilī | laetābilī |
| vocative | laetābilis | laetābilis | laetābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | laetābilēs | laetābilēs | laetābilia |
| genitive | laetābilium | laetābilium | laetābilium |
| dative | laetābilibus | laetābilibus | laetābilibus |
| accusative | laetābilīs laetābilēs | laetābilīs laetābilēs | laetābilia |
| ablative | laetābilibus | laetābilibus | laetābilibus |
| vocative | laetābilēs | laetābilēs | laetābilia |
laetābĭlis, e, adj. laetor,
I. joyful, glad, gladsome (class.):
quid habet ista res aut laetabile, aut gloriosum? Cic. Tusc. 1, 21, 49: nihil laetabile, id. ib. 4, 17, 37: factum, Ov. M. 9, 255: sidus alicui, Val. Fl. 6, 606.— Comp., Mamert. Genethl. 18.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
laetābilis e, adj.
laetor, joyful, glad, gladsome : nihil: factum, O.
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin laetābilis From laetor + -bilis.