verbfirst conjugation
indicō1
indicō (present infinitive indicāre, perfect active indicāvī, supine indicātum)
Classical[ˈɪn.dɪ.koː]Ecclesiastical[ˈin.di.ko]
№ 980 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- to indicate, point out; show, manifest, discover
Fatuus statim indicat īram suam: quī autem dissimulat iniūriam callidus est.
A fool immediately sheweth [shows] his anger: but he that dissembleth injuries is wise. (Douay-Rheims trans., Challoner rev.: 1752 CE)c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.12.16 - to declare
- to reveal, betray, uncover
- to accuse
- to mention, give a hint of
- to value, put a price on
- to carry on a judicial process to conviction
- to levy, draft
Latīnē defined in Latin in our graded readers
digitō vel verbīs mōnstrō quis fēcerit.indicō -āre — in Mille Verba, Schola
imperō, iubeōindīcō -ere — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 16
pūblicē dēnūntiōindīcō -ere, -dīxī — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 10
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | indicō | indicābam indīcēbam | indicābō indīcam | indicāvī indīxī | indicāveram indicāram, indīxeram | indicāverō indicārō, indīxerō |
| 2nd sg. | indicās indīcis | indicābās indīcēbās | indicābis | indicāvistī indicāstī, indīxistī | indicāverās indicārās, indīxerās | indicāveris indicāris, indīxeris |
| 3rd sg. | indicat indīcit | indicābat indīcēbat | indicābit | indicāvit indicāt, indīxit | indicāverat indicārat, indīxerat | indicāverit indicārit, indīxerit |
| 1st pl. | indicāmus indīcimus | indicābāmus indīcēbāmus | indicābimus | indicāvimus indicāmus, indīximus | indicāverāmus indicārāmus, indīxerāmus | indicāverimus indicārimus, indīxerimus |
| 2nd pl. | indicātis indīcitis | indicābātis indīcēbātis | indicābitis | indicāvistis indicāstis, indīxistis | indicāverātis indicārātis, indīxerātis | indicāveritis indicāritis, indīxeritis |
| 3rd pl. | indicant indīcunt | indicābant indīcēbant | indicābunt | indicāvērunt indicārunt, indicāvēre, indīxēre, indīxērunt | indicāverant indicārant, indīxerant | indicāverint indicārint, indīxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | indicem indīcam | indicārem indīcerem | indicāverim indicārim, indīxerim | indicāvissem indicāssem, indīxissem |
| 2nd sg. | indicēs | indicārēs indīcerēs | indicāverīs indicārīs, indīxerīs | indicāvissēs indicāssēs, indīxissēs |
| 3rd sg. | indicet | indicāret indīceret | indicāverit indicārit, indīxerit | indicāvisset indicāsset, indīxisset |
| 1st pl. | indicēmus | indicārēmus indīcerēmus | indicāverīmus indicārīmus, indīxerīmus | indicāvissēmus indicāssēmus, indīxissēmus |
| 2nd pl. | indicētis | indicārētis indīcerētis | indicāverītis indicārītis, indīxerītis | indicāvissētis indicāssētis, indīxissētis |
| 3rd pl. | indicent | indicārent indīcerent | indicāverint indicārint, indīxerint | indicāvissent indicāssent, indīxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | indicor | indicābar indīcēbar | indicābor indīcar |
| 2nd sg. | indicāris indicāre | indicābāris indicābāre, indīcēbāre, indīcēbāris | indicāberis indicābere |
| 3rd sg. | indicātur indīcitur | indicābātur indīcēbātur | indicābitur |
| 1st pl. | indicāmur indīcimur | indicābāmur indīcēbāmur | indicābimur |
| 2nd pl. | indicāminī | indicābāminī indīcēbāminī | indicābiminī |
| 3rd pl. | indicantur indīcuntur | indicābantur indīcēbantur | indicābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | indicer indīcar | indicārer indīcerer |
| 2nd sg. | indicēris indicēre | indicārēris indicārēre, indīcerēre, indīcerēris |
| 3rd sg. | indicētur | indicārētur indīcerētur |
| 1st pl. | indicēmur | indicārēmur indīcerēmur |
| 2nd pl. | indicēminī | indicārēminī indīcerēminī |
| 3rd pl. | indicentur | indicārentur indīcerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | indicā indīc, indīce | indicāre |
| pres. 2nd pl. | indicāte indīcite | indicāminī |
| fut. 2nd sg. | indicātō indīcitō | indicātor indīcitor |
| fut. 3rd sg. | indicātō indīcitō | indicātor indīcitor |
| fut. 2nd pl. | indicātōte indīcitōte | — |
| fut. 3rd pl. | indicantō indīcuntō | indicantor indīcuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | indicāre | indicārī indīcī |
| perfect infinitive | indicāvisse indicāsse, indīxisse | indicātum esse |
| future infinitive | indicātūrum esse | indicātum īrī |
| present participle | indicāns indicante, indicantem, indicantēs, indicantī, indicantia, indicantibus, indicantis, indicantīs, indicantium, indīcēns, indīcente, indīcentem, indīcentēs, indīcentī, indīcentia, indīcentibus, indīcentis, indīcentīs, indīcentium | — |
| perfect participle | — | indicātus indicāta, indicātā, indicātae, indicātam, indicātārum, indicātās, indicātī, indicātōrum, indicātōs, indicta, indictā, indictae, indictam, indictārum, indictās, indicte, indictī, indictīs, indictō, indictōrum, indictōs, indictum, indictus |
| future participle | indicātūrus indicātūra, indicātūrā, indicātūrae, indicātūram, indicātūrārum, indicātūrās, indicātūre, indicātūrī, indicātūrīs, indicātūrō, indicātūrōrum, indicātūrōs, indicātūrum, indictūra, indictūrā, indictūrae, indictūram, indictūrārum, indictūrās, indictūre, indictūrī, indictūrīs, indictūrō, indictūrōrum, indictūrōs, indictūrum, indictūrus | indicandus |
gerundindicandī, indicandō, indicandumsupineindicātum, indicātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- bellum indīcere, denuntiare
- to make formal declaration of war.
- indicta causa (opp. cognita causa)
- without going to law.
- concilium indicere, habere, dimittere
- to fix the day for, to hold, to dismiss a meeting.
- iustitium indicere, edicere (Phil. 5. 12)
- to proclaim that the courts are closed, a cessation of legal business.
- supplicationem indicere ad omnia pulvinaria (Liv. 27. 4)
- to proclaim a public thanksgiving at all the street-shrines of the gods.
in-dĭco, āvi, ātum, āre, v. a. (indicasso, is, for indicavero, is, Plaut. Poen. 4, 2, 66; id. Rud. 4, 3, 89),
I. to point out, indicate (class.).
I. In gen., to show, declare, disclose, make known, reveal, betray.
A. Of persons:
rem omnem dominae indicavit, Cic. Clu. 64, 180: Catilina non se purgavit, sed indicavit, id. Mur. 25, 51: conscios delendae tyrannidis, id. Tusc. 2, 22, 52: jam me vobis indicabo, will betray or accuse myself, id. Arch. 11, 28: indicabo meum consilium tibi, id. Fam. 10, 21, 2: rem patri, Ter. Ad. 4, 4, 19: causam publicae pestis, Liv. 8, 18, 4: de conjuratione, to give information, inform, Sall. C. 48, 4: quis tibi de epistulis istis indicavit, Cic. Fl. 37, 92; Sall. C. 30, 6: aliquid in vulgus, to make publicly known, Cic. Univ. 2: satis est actori sic indicare, Quint. 4, 2, 7.—With rel. clause: contentus indicare quid facti sit, Quint. 4, 2, 128.—With acc. and inf.: digitis ita figuratis ut temporis et aevi (Janum) esse deum indicent, Plin. 34, 7, 16, § 33.—B. Of things concr. and abstr.:
vultus indicat mores, shows, indicates, Cic. Leg. 1, 9; id. Brut. 94, 324: lacrimis dolorem, Nep. Att. 4 fin.: hoc res ipsa indicat, Ter. Eun. 4, 3, 16: id esse verum parva haec fabella indicat, Phaedr. 1, 15, 3: supercilia maxime indicant factum, Plin. 11, 37, 51, § 138: ut epularum sollemnium fides ac tibiae ... indicant, Cic. de Or. 3, 51, 197. — Pass.: aetas veterinorum indicatur dentibus, Plin. 11, 37, 64, § 168: cum res non gesta indicatur, sed ut sit gesta ostenditur, Quint. 9, 2, 40. — II. In partic.
A. To intimate, give a hint of, to state briefly, mention:
indicare convenit, quae prodit Onesicritus, Plin. 6, 23, 26, § 96: aliquid obiter, id. 33, 1, 5, § 15: nominatim, id. 15, 14, 15, § 49: ut indicavimus, id. 36, 15, 24, § 115.—B. To set or tell the price of a thing, to value, put a price on: hanc eme. Do. Modo ut sciam, quanti indicet, etc., Plaut. Pers. 4, 4, 25:
indica, fac pretium, id. ib. 37: cum postulasset, ut sibi fundus semel indicaretur, Cic. Off. 3, 15, 62. — C. In jurid. Lat., to carry on a judicial process to conviction:
Indicasse est detulisse, arguisse, accusasse et convicisse, Dig. 50, 16, 197.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
indicō āvī, ātus, āre
index, to point out, indicate, inform, show, declare, disclose, make known, reveal, betray: de coniuratione, S.: causam pestis, L.: indicatis deprehensisque internuntiis, Cs.: aliquid in volgus, make known: rem dominae: scutorum multitudo deprehendi posse indicabatur: ut libelli indicant: lacrimis dolorem, N.: hoc res ipsa indicat, T.: me tabula indicat Suspendisse, etc., H.: Id esse verum parva haec fabella indicat, Ph.—To betray, accuse, inform against: se: conscios delendae tyrannidis: me vobis.—To appraise, value, put a price on: ut sibi fundus indicaretur.
in-dīcō dīxī, dictus, ere,
to declare publicly, proclaim, publish, announce, appoint: concilium in diem certam, Cs.: forum, V.: ieiunia, H.: dies indicta pugnae, L.: funus ut indicatur, that invitations be issued: divōm templis honorem, a thanksgiving, V.: dis bellum indictum: Aeneadis bella, V.: in diem certam ut ad lucum conveniant, L.: qui ipsi sibi bellum indixissent, are their own enemies.—Of an assembly or march, to summon, convoke, order: Galliae concilium Bibracte indicitur, Cs.: exercitus omnis Aquiloniam est indictus, L. —To impose, enjoin, inflict: tributo populo indicto, L.: pondus argenti alcui, Ta.: iter ad regem Latinum primis iuvenum, V.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Old Latinen
- Latinindicō
Proto-Indo-European *deyḱ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *déyḱeti Proto-Italic *deikō Latin dīcō Proto-Indo-European *-s Latin -s Latin index Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin indicō From index + -ō.
Descendants
- Catalanindicar
- Englishindicate
- Frenchindiquer
- Germanindizieren
- Italianindicare
- Frenchengerfrom Old French engier
- Portugueseindicar
- Romanianindica
- Spanishindicar
- Albaniandëftoj