adjectivethird-declension two-termination adjective
indictiōnālis
indictiōnālis (neuter indictiōnāle)
Classical[ɪn.dɪk.ti.oːˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[in.dik.t͡si.oˈnaː.lis]
Meaning
- two terminationOf or pertaining to an impost or tax.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indictiōnālis | indictiōnālis | indictiōnāle |
| genitive | indictiōnālis | indictiōnālis | indictiōnālis |
| dative | indictiōnālī | indictiōnālī | indictiōnālī |
| accusative | indictiōnālem | indictiōnālem | indictiōnāle |
| ablative | indictiōnālī | indictiōnālī | indictiōnālī |
| vocative | indictiōnālis | indictiōnālis | indictiōnāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | indictiōnālēs | indictiōnālēs | indictiōnālia |
| genitive | indictiōnālium | indictiōnālium | indictiōnālium |
| dative | indictiōnālibus | indictiōnālibus | indictiōnālibus |
| accusative | indictiōnālīs indictiōnālēs | indictiōnālīs indictiōnālēs | indictiōnālia |
| ablative | indictiōnālibus | indictiōnālibus | indictiōnālibus |
| vocative | indictiōnālēs | indictiōnālēs | indictiōnālia |
indictĭōnālis, e, adj. indictio,
I. of or relating to an impost or tax (late Lat.):
augmentum, Amm. 17, 3, 5.Origins
From indictiō (“impost, tax”) + -ālis, from indīcō (“declare, proclaim”), from in (“in, at, on; into”) + dīcō (“affirm, declare”).