LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

dominor

dominor (present infinitive dominārī or dominārier, perfect active dominātus sum)
Classical[ˈdɔ.mɪ.nɔr]Ecclesiastical[ˈdɔː.mi.nor]

Meaning

  1. deponentto be lord and/or master or have dominion, domineer
  2. deponentto dominate, rule, reign, govern
    nōnne sī bene ēgeris recipiēs, sīn autem male statim in foribus peccātum aderit; sed sub tē erit appetītus eius et tū domināberis illīusIf you do well, will you not be accepted? Or if then badly, sin will immediately be present at the doors; but his desire will be up to you and you will rule over him.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Biblia Sacra Vulgāta Genesis:4,7

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dominordominābardominābor———
2nd sg.domināris
domināre
dominābāris
dominābāre
domināberis
dominābere
———
3rd sg.domināturdominābāturdominābitur———
1st pl.domināmurdominābāmurdominābimur———
2nd pl.domināminīdominābāminīdominābiminī———
3rd pl.dominanturdominābanturdominābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dominerdominārer——
2nd sg.dominēris
dominēre
dominārēris
dominārēre
——
3rd sg.dominēturdominārētur——
1st pl.dominēmurdominārēmur——
2nd pl.dominēminīdominārēminī——
3rd pl.dominenturdominārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.domināre—
pres. 2nd pl.domināminī—
fut. 2nd sg.dominātor—
fut. 3rd sg.dominātor—
fut. 3rd pl.dominantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedominārī
dominārier
—
perfect infinitivedominātum esse—
future infinitivedominātūrum esse—
present participledomināns
dominante, dominantem, dominantēs, dominantī, dominantia, dominantibus, dominantis, dominantīs, dominantium
—
perfect participledominātus
domināta, dominātā, dominātae, dominātam, dominātārum, dominātās, domināte, dominātī, dominātīs, dominātō, dominātōrum, dominātōs
—
future participledominātūrus
dominātūra, dominātūrā, dominātūrae, dominātūram, dominātūrārum, dominātūrās, dominātūre, dominātūrī, dominātūrīs, dominātūrō, dominātūrōrum, dominātūrōs, dominātūrum
dominandus
gerunddominandī, dominandō, dominandumsupinedominātum, dominātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

dominari in aliquem
to have unlimited power over a person.
optimatium dominatus
aristocracy (as a form of government).
libido dominatur (Or. 65. 219)
the passions win the day.
multitudinis dominatus or imperium
government by the mob.
dominationem or dominatum refringere
to destroy a despotism, tyranny.
imperium singulare, unius dominatus, regium imperium
monarchy.

dŏmĭnor, ātus (ante-class.
I. inf domina rier, Verg. A. 7, 70), 1, v. dep. n. [dominus], to be lord and master, to have dominion, bear rule domineer (freq. and class.; for syn. cf.: regno, impero, jubeo, praesum).
I. Prop., absol.: imperare quam plurimis, pollere, regnare, dominari, Cic. Rep. 3, 12; so, absol., id. 1, 33; id. Rab. Post. 14, 39; Sall. C. 2, 2; Liv. 33, 46; Tac. A. 4, 7; id. H. 1, 21; Verg. A. 2, 363 et saep.—With in and abl.: in capite fortunisque hominum, Cic. Quint. 30, 94; so, in aliqua re, id. ib. 31, 98; id. Div. in Caecil. 7 fin.; Cic. Verr. 2, 1, 51 fin.; Liv. 8, 31; Verg. A. 2, 327; Ov. F. 3, 315 al.— With inter or in: inter aliquos, * Caes. B. G. 2, 31 fin.; so Ov. Am. 3, 6, 63: dominari in cetera (animalia), id. M. 1, 77: in adversarios, Liv. 3, 53.—With abl.: summā dominarier arce, Verg. A. 7, 70.—With the abl. only, Verg. A. 6, 766; 1, 285; 3, 97.— With dat.: toti dominabere mundo, Claud. in Ruf. 1, 143.—With gen.: omnium rerum, Lact. Ira, 14, 3; Tert. Hab. Mul. 1 al. in late Lat.—
II. Transf., to rule, reign, govern, etc., of inanimate and abstract subjects: Cleanthes solem dominari putat, Cic. Ac. 2, 41: mare, Tac. Agr. 10 fin.: pestis in magnae dominatur moenibus urbis, Ov. M. 7, 553: inter nitentia culta Infelix lolium et steriles dominantur avenae, Verg. G. 1, 154: ubi libido dominatur, Crassus ap. Cic. Or. 65, 219; so, consilium, Cic. Rep. 1, 38: potestas (sc. censura) longinquitate, Liv. 9, 33: oratio, Quint. 8, 3, 62: fortuna, Cic. Q. Fr. 1, 1, 1, § 4: usus dicendi in libera civitate, id. de Or. 2, 8, 33; id. Caecin. 25, 71: actio in dicendo, id. ap. Quint. 11, 3, 7: effectus maxime in ingressu ac fine (causae), Quint. 8 prooem. § 7 et saep.: senectus si usque ad ultimum spiritum dominatur in suos, Cic. de Sen. 9, 38.—Hence, dŏmĭnans, antis, P. a., ruling, bearing sway.—Lit.: a gentibus dominantibus premi, Lact. 7, 15, 5. —Trop.: animus dominantior ad vitam, Lucr. 3, 397; id. 6, 238: dominantia nomina = vulgaria, communia, the Gr. κύρια, proper, without metaphor, Hor. A. P. 234. —As subst.: dŏmĭnans, antis, m., an absolute ruler: cum dominante sermones, Tac. A. 14, 56; id. H. 4, 74.—Plur., Vulg. Jer. 50, 21; id. Apoc. 19, 16.—Adv.: dŏmĭnante, in the manner of a ruler, Dracont. Hexaem. 1, 331.!*? dŏmĭnor, āri, pass., to be ruled: o domus antiqua, heu, quam dispari Dominare domino! Poëta ap. Cic. Off. 1, 39, 139; Nigid. ap. Prisc. p. 793; Lact. Mort. Pers. 16, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dem-
  2. Latindominor

Proto-Indo-European *dṓmder. Proto-Italic *domanos Latin dominus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin dominor From dominus (“lord, master”) + -ō.

Descendants
  • Catalandominar
  • Englishdominate
  • Englishdomineer
  • Frenchdominer
  • Italiandominare
  • Occitandominar
  • Romaniandomina
  • Portuguesedominar
  • Spanishdominar
  • Galiciandomear

In English words that came into English from dominor

  • dominodomino
  • dominatedominātus
  • dominationdominātiō
  • predominantpraedominans
  • dominatrixdominātrīx
  • predominatepraedominātus

Quick answers

What does dominor mean in Latin?
dominor, a verb, means “to be lord and/or master or have dominion, domineer; to dominate, rule, reign, govern”.
What are the principal parts of dominor?
dominor, dominārī, dominātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce dominor?
In classical Latin, [ˈdɔ.mɪ.nɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdɔː.mi.nor].
Where does dominor come from?
Proto-Indo-European *dem- → Latin dominor.
Which English words come from dominor?
English words that go back to Latin dominor include domino, dominate, domination, predominant, dominatrix and predominate.