noun · masculinesecond declension
dominulus
dominulus m (genitive dominulī)
Classical[dɔˈmɪ.nʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[doˈmiː.nu.lus]
Meaning
- masculinelordling
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dominulus | dominulī |
| genitive | dominulī | dominulōrum |
| dative | dominulō | dominulīs |
| accusative | dominulum | dominulōs |
| ablative | dominulō | dominulīs |
| vocative | dominule | dominulī |
dŏmĭnŭlus, i, m. dim. id.,
I. a little lord, lordling, Dig. 32, 1, 41, § 4.
Origins
Diminutive of dominus, equal to dominus + -ulus.