verbfirst conjugation, deponent
dominor
dominor (present infinitive dominārī or dominārier, perfect active dominātus sum)
Classical[ˈdɔ.mɪ.nɔr]Ecclesiastical[ˈdɔː.mi.nor]
domināns pres. act. ptcp.
Meaning
- deponentto be lord and/or master or have dominion, domineer
- deponentto dominate, rule, reign, govern
nōnne sī bene ēgeris recipiēs, sīn autem male statim in foribus peccātum aderit; sed sub tē erit appetītus eius et tū domināberis illīus
If you do well, will you not be accepted? Or if then badly, sin will immediately be present at the doors; but his desire will be up to you and you will rule over him.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Biblia Sacra Vulgāta Genesis:4,7
Latīnē defined in Latin in our graded readers
dominus sum, imperōdominor -ārī — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 18 and Evangelium secundum Marcum, ch. 16
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dominor | dominābar | dominābor | — | — | — |
| 2nd sg. | domināris domināre | dominābāris dominābāre | domināberis dominābere | — | — | — |
| 3rd sg. | dominātur | dominābātur | dominābitur | — | — | — |
| 1st pl. | domināmur | dominābāmur | dominābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | domināminī | dominābāminī | dominābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | dominantur | dominābantur | dominābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | dominer | dominārer | — | — |
| 2nd sg. | dominēris dominēre | dominārēris dominārēre | — | — |
| 3rd sg. | dominētur | dominārētur | — | — |
| 1st pl. | dominēmur | dominārēmur | — | — |
| 2nd pl. | dominēminī | dominārēminī | — | — |
| 3rd pl. | dominentur | dominārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | domināre | — |
| pres. 2nd pl. | domināminī | — |
| fut. 2nd sg. | dominātor | — |
| fut. 3rd sg. | dominātor | — |
| fut. 3rd pl. | dominantor | — |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | dominārī dominārier | — |
| perfect infinitive | dominātum esse | — |
| future infinitive | dominātūrum esse | — |
| present participle | domināns dominante, dominantem, dominantēs, dominantī, dominantia, dominantibus, dominantis, dominantīs, dominantium | — |
| perfect participle | dominātus domināta, dominātā, dominātae, dominātam, dominātārum, dominātās, domināte, dominātī, dominātīs, dominātō, dominātōrum, dominātōs | — |
| future participle | dominātūrus dominātūra, dominātūrā, dominātūrae, dominātūram, dominātūrārum, dominātūrās, dominātūre, dominātūrī, dominātūrīs, dominātūrō, dominātūrōrum, dominātūrōs, dominātūrum | dominandus |
gerunddominandī, dominandō, dominandumsupinedominātum, dominātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- dominari in aliquem
- to have unlimited power over a person.
- optimatium dominatus
- aristocracy (as a form of government).
- libido dominatur (Or. 65. 219)
- the passions win the day.
- multitudinis dominatus or imperium
- government by the mob.
- dominationem or dominatum refringere
- to destroy a despotism, tyranny.
- imperium singulare, unius dominatus, regium imperium
- monarchy.
dŏmĭnor, ātus (ante-class.
I. inf domina rier, Verg. A. 7, 70), 1, v. dep. n. [dominus], to be lord and master, to have dominion, bear rule domineer (freq. and class.; for syn. cf.: regno, impero, jubeo, praesum).
I. Prop., absol.:
imperare quam plurimis, pollere, regnare, dominari, Cic. Rep. 3, 12; so, absol., id. 1, 33; id. Rab. Post. 14, 39; Sall. C. 2, 2; Liv. 33, 46; Tac. A. 4, 7; id. H. 1, 21; Verg. A. 2, 363 et saep.—With in and abl.: in capite fortunisque hominum, Cic. Quint. 30, 94; so, in aliqua re, id. ib. 31, 98; id. Div. in Caecil. 7 fin.; Cic. Verr. 2, 1, 51 fin.; Liv. 8, 31; Verg. A. 2, 327; Ov. F. 3, 315 al.— With inter or in: inter aliquos, * Caes. B. G. 2, 31 fin.; so Ov. Am. 3, 6, 63: dominari in cetera (animalia), id. M. 1, 77: in adversarios, Liv. 3, 53.—With abl.: summā dominarier arce, Verg. A. 7, 70.—With the abl. only, Verg. A. 6, 766; 1, 285; 3, 97.— With dat.: toti dominabere mundo, Claud. in Ruf. 1, 143.—With gen.: omnium rerum, Lact. Ira, 14, 3; Tert. Hab. Mul. 1 al. in late Lat.—II. Transf., to rule, reign, govern, etc., of inanimate and abstract subjects:
Cleanthes solem dominari putat, Cic. Ac. 2, 41: mare, Tac. Agr. 10 fin.: pestis in magnae dominatur moenibus urbis, Ov. M. 7, 553: inter nitentia culta Infelix lolium et steriles dominantur avenae, Verg. G. 1, 154: ubi libido dominatur, Crassus ap. Cic. Or. 65, 219; so, consilium, Cic. Rep. 1, 38: potestas (sc. censura) longinquitate, Liv. 9, 33: oratio, Quint. 8, 3, 62: fortuna, Cic. Q. Fr. 1, 1, 1, § 4: usus dicendi in libera civitate, id. de Or. 2, 8, 33; id. Caecin. 25, 71: actio in dicendo, id. ap. Quint. 11, 3, 7: effectus maxime in ingressu ac fine (causae), Quint. 8 prooem. § 7 et saep.: senectus si usque ad ultimum spiritum dominatur in suos, Cic. de Sen. 9, 38.—Hence, dŏmĭnans, antis, P. a., ruling, bearing sway.—Lit.: a gentibus dominantibus premi, Lact. 7, 15, 5. —Trop.: animus dominantior ad vitam, Lucr. 3, 397; id. 6, 238: dominantia nomina = vulgaria, communia, the Gr. κύρια, proper, without metaphor, Hor. A. P. 234. —As subst.: dŏmĭnans, antis, m., an absolute ruler: cum dominante sermones, Tac. A. 14, 56; id. H. 4, 74.—Plur., Vulg. Jer. 50, 21; id. Apoc. 19, 16.—Adv.: dŏmĭnante, in the manner of a ruler, Dracont. Hexaem. 1, 331.!*? dŏmĭnor, āri, pass., to be ruled: o domus antiqua, heu, quam dispari Dominare domino! Poëta ap. Cic. Off. 1, 39, 139; Nigid. ap. Prisc. p. 793; Lact. Mort. Pers. 16, 7.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dominor ātus, ārī, dep.
dominus, to be lord, be in power, have dominion, bear rule, domineer : Alexandriae: lubido dominandi, S.: iudicum ordo dominabatur, L.: Urbs multos dominata per annos, V.: femina dominatur, Ta.: in fortunis hominum: in exercitu, L.: in adversarios, L.: inter quos, etc., Cs.: summā dominarier arce, V.— To rule, be supreme, prevail, extend : Pestis in moenibus urbis, O.: inter nitentia culta avenae, V.: nusquam latius mare, Ta. — Fig., to rule, be supreme, reign, govern : longinquitate potestas (sc. censura) dominans, L.: senectus si dominatur in suos.
Origins
- Proto-Indo-European*dem-
- Latindominor
Proto-Indo-European *dṓmder. Proto-Italic *domanos Latin dominus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin dominor From dominus (“lord, master”) + -ō.
Descendants
- Catalandominar
- Englishdominate
- Englishdomineer
- Frenchdominer
- Italiandominare
- Occitandominar
- Romaniandomina
- Portuguesedominar
- Spanishdominar
- Galiciandomear
In English words that came into English from dominor
- dominodomino
- dominatedominātus
- dominationdominātiō
- predominantpraedominans
- dominatrixdominātrīx
- predominatepraedominātus