noun · femininethird declension
dominātiō
dominātiō f (genitive dominātiōnis)
Meaning
- rule, dominion
- mastery, power
- domination
- domain
- despotism
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dominātiō | dominātiōnēs |
| genitive | dominātiōnis | dominātiōnum |
| dative | dominātiōnī | dominātiōnibus |
| accusative | dominātiōnem | dominātiōnēs |
| ablative | dominātiōne | dominātiōnibus |
| vocative | dominātiō | dominātiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- dominatio impotens
- despotic, tyrannous rule.
- paucorum dominatio or potentia
- oligarchy.
- dominationem or dominatum refringere
- to destroy a despotism, tyranny.
- rem publicam in libertatem vindicare a or ex dominatione
- to deliver the state from a tyranny.
dŏmĭnātĭo, ōnis, f. dominor,
I. rule, dominion.
I. Prop., among the republican Romans, mostly with an odious secondary meaning, unrestricted power, absolute dominion, lordship, tyranny, despotism (good prose;
for syn. cf.: regnum, dicio, imperium, potestas, magistratus), Cic. Rep. 1, 32 (opp. libertas, id. ib. 1, 43; Asin. Pollio ap. Cic. Fam. 10, 31, 3; Sall. J. 31, 16; Liv. 3, 39; 4, 5; 6, 18; Tac. A. 6, 42 al.); Cic. Rep. 2, 9; 19; id. Phil. 3, 14, 34; id. Agr. 1, 6 fin.; id. Att. 8, 3, 6; Sall. C. 5, 6; Nep. Milt. 3, 4; Quint. 9, 2, 97; Tac. A. 1, 3 et saep.—In the plur., Cic. Rep. 2, 26 fin. Mos.; Sall. Hist. Fragm. 1, 9, p. 214 ed. Gerl.; Tac. A. 3, 26; 12, 4; Vulg. Psa. 144, 13 al.—II. Transf., = dominantes, rulers, lords, despots.—Sing. collect.:
totam eam dominationem in carcerem detraxit, Flor. 1, 24, 3.—Plur., Tac. A. 13, 1.—III. Trop.:
regnumque judiciorum, Cic. Verr. 1, 12, 35; cf.: regia in judiciis, id. ib. 2, 5, 68: firma et moderata rationis in libididem, id. Inv. 2, 54, 164.—2. In eccl. Lat., angels, spiritual powers, Vulg. Colos. 1, 16.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dominātiō ōnis, f
dominor, rule, dominion, reign, lordship, tyranny, despotism, supremacy : Sullae: servi: iniusta, L.: dominationis certamen, S.: ad dominationem adcensus, S.—Plur: novae. — Control, supremacy : omnium rerum: iudiciorum: regia in iudiciis: rationis in libididem.— Plur, rulers : aliae, Ta.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin dominātiō From dominor + -tiō.
Descendants
- Catalandominació
- Englishdominationfrom Old French dominacion
- Frenchdominationfrom Old French dominacion
- Italiandominazione
- Occitandominacion
- Portuguesedominação
- Romaniandominație
- Spanishdominación
- Dutchdominatie
- Galiciandominación
In English words that came into English from dominātiō
- dominationdominātiō