verbsecond conjugation
distorqueō
distorqueō (present infinitive distorquēre, perfect active distorsī, supine distortum)
Classical[dɪsˈtɔr.kʷe.oː]Ecclesiastical[disˈtɔr.kʷe.o]
distortus perf. pass. ptcp.
Meaning
- to turn different ways, twist, distort, warp
- to torment, torture
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | distorqueō | distorquēbam | distorquēbō | distorsī | distorseram | distorserō |
| 2nd sg. | distorquēs | distorquēbās | distorquēbis | distorsistī | distorserās | distorseris |
| 3rd sg. | distorquet | distorquēbat | distorquēbit | distorsit | distorserat | distorserit |
| 1st pl. | distorquēmus | distorquēbāmus | distorquēbimus | distorsimus | distorserāmus | distorserimus |
| 2nd pl. | distorquētis | distorquēbātis | distorquēbitis | distorsistis | distorserātis | distorseritis |
| 3rd pl. | distorquent | distorquēbant | distorquēbunt | distorsērunt distorsēre | distorserant | distorserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | distorqueam | distorquērem | distorserim | distorsissem |
| 2nd sg. | distorqueās | distorquērēs | distorserīs | distorsissēs |
| 3rd sg. | distorqueat | distorquēret | distorserit | distorsisset |
| 1st pl. | distorqueāmus | distorquērēmus | distorserīmus | distorsissēmus |
| 2nd pl. | distorqueātis | distorquērētis | distorserītis | distorsissētis |
| 3rd pl. | distorqueant | distorquērent | distorserint | distorsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | distorqueor | distorquēbar | distorquēbor |
| 2nd sg. | distorquēris distorquēre | distorquēbāris distorquēbāre | distorquēberis distorquēbere |
| 3rd sg. | distorquētur | distorquēbātur | distorquēbitur |
| 1st pl. | distorquēmur | distorquēbāmur | distorquēbimur |
| 2nd pl. | distorquēminī | distorquēbāminī | distorquēbiminī |
| 3rd pl. | distorquentur | distorquēbantur | distorquēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | distorquear | distorquērer |
| 2nd sg. | distorqueāris distorqueāre | distorquērēris distorquērēre |
| 3rd sg. | distorqueātur | distorquērētur |
| 1st pl. | distorqueāmur | distorquērēmur |
| 2nd pl. | distorqueāminī | distorquērēminī |
| 3rd pl. | distorqueantur | distorquērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | distorquē | distorquēre |
| pres. 2nd pl. | distorquēte | distorquēminī |
| fut. 2nd sg. | distorquētō | distorquētor |
| fut. 3rd sg. | distorquētō | distorquētor |
| fut. 2nd pl. | distorquētōte | — |
| fut. 3rd pl. | distorquentō | distorquentor |
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | distorquēre | distorquērī |
| perfect infinitive | distorsisse | distortum esse |
| future infinitive | distortūrum esse | distortum īrī |
| present participle | distorquēns | — |
| perfect participle | — | distortus distorta, distortā, distortae, distortam, distortārum, distortās, distorte, distortī, distortīs, distortō, distortōrum, distortōs |
| future participle | distortūrus distortūra, distortūrā, distortūrae, distortūram, distortūrārum, distortūrās, distortūre, distortūrī, distortūrīs, distortūrō, distortūrōrum, distortūrōs, distortūrum | distorquendus distorquenda, distorquendā, distorquendae, distorquendam, distorquendārum, distorquendās, distorquende, distorquendīs, distorquendōrum, distorquendōs |
gerunddistorquendī, distorquendō, distorquendumsupinedistortum, distortū
dis-torquĕo, rsi, rtum (
I. supine, distorsum acc. to Prisc. 871 P.), 2, v. a., to turn different ways, to twist, distort (rare but class.).
I. Prop.:
os, Ter. Eun. 4, 4, 3; so, ora cachinno, Ov. A. A. 3, 287: oculos, Hor. S. 1, 9, 65: labra, Quint. 1, 11, 9.—II. Meton., to torment, torture.
B. Trop.:
quem repulsa distorqueat (with amore cruciari), Sen. Ep. 74: cogitationem, Petr. 52, 2.—Hence, distortus, a, um, P. a., distorted, misshapen, deformed, dwarfish. A. Lit.:
distortus ejecta lingua, Cic. de Or. 2, 66, 266; cf. Suet. Aug. 83; Quint. 2, 5, 11: vultus, id. 6, 3, 29: crura, Hor. S. 1, 3, 47: solos sapientes esse, si distortissimi sint, formosos, Cic. Mur. 29, 61; cf. Suet. Galb. 21.—Plur. as subst.: pumili atque distorti, id. Aug. 83.—B. Trop.:
nullum (genus enuntiandi) distortius, more perverse, unseemly, Cic. Fat. 8 fin.—Adv. does not occur.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
dis-torqueō rsī, rtus, ere,
to turn awry, twist, distort: os, T.: oculos, H.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Latindistorqueō
Proto-Indo-European *trísinflu. Proto-Indo-European *d(w)is- Proto-Italic *dis- Latin dis- Proto-Indo-European *terkʷ- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *torkʷ-éye-ti Proto-Italic *torkʷejō Proto-Italic *torkʷeō Latin torqueō Latin distorqueō From dis- + torqueō (“twist”).
Descendants
- Englishdistort
- Frenchdistordre
- Italiandistorcere
- Portuguesedistorcer
- Romaniandestoarce
- Spanishdestorcer
- Galiciandistorcer
In English words that came into English from distorqueō
- distortdistortum
- distortiondistortio