verbsecond conjugation
intorqueō
intorqueō (present infinitive intorquēre, perfect active intorsī, supine intortum)
Classical[ɪnˈtɔr.kʷe.oː]Ecclesiastical[inˈtɔr.kʷe.o]
Meaning
- to twist, turn or spin around; wrench, sprain; contort
- to brandish, hurl or throw towards
- to throw or cast against or upon
- to throw into confusion
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intorqueō | intorquēbam | intorquēbō | intorsī | intorseram | intorserō |
| 2nd sg. | intorquēs | intorquēbās | intorquēbis | intorsistī | intorserās | intorseris |
| 3rd sg. | intorquet | intorquēbat | intorquēbit | intorsit | intorserat | intorserit |
| 1st pl. | intorquēmus | intorquēbāmus | intorquēbimus | intorsimus | intorserāmus | intorserimus |
| 2nd pl. | intorquētis | intorquēbātis | intorquēbitis | intorsistis | intorserātis | intorseritis |
| 3rd pl. | intorquent | intorquēbant | intorquēbunt | intorsērunt intorsēre | intorserant | intorserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | intorqueam | intorquērem | intorserim | intorsissem |
| 2nd sg. | intorqueās | intorquērēs | intorserīs | intorsissēs |
| 3rd sg. | intorqueat | intorquēret | intorserit | intorsisset |
| 1st pl. | intorqueāmus | intorquērēmus | intorserīmus | intorsissēmus |
| 2nd pl. | intorqueātis | intorquērētis | intorserītis | intorsissētis |
| 3rd pl. | intorqueant | intorquērent | intorserint | intorsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | intorqueor | intorquēbar | intorquēbor |
| 2nd sg. | intorquēris intorquēre | intorquēbāris intorquēbāre | intorquēberis intorquēbere |
| 3rd sg. | intorquētur | intorquēbātur | intorquēbitur |
| 1st pl. | intorquēmur | intorquēbāmur | intorquēbimur |
| 2nd pl. | intorquēminī | intorquēbāminī | intorquēbiminī |
| 3rd pl. | intorquentur | intorquēbantur | intorquēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | intorquear | intorquērer |
| 2nd sg. | intorqueāris intorqueāre | intorquērēris intorquērēre |
| 3rd sg. | intorqueātur | intorquērētur |
| 1st pl. | intorqueāmur | intorquērēmur |
| 2nd pl. | intorqueāminī | intorquērēminī |
| 3rd pl. | intorqueantur | intorquērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | intorquē | intorquēre |
| pres. 2nd pl. | intorquēte | intorquēminī |
| fut. 2nd sg. | intorquētō | intorquētor |
| fut. 3rd sg. | intorquētō | intorquētor |
| fut. 2nd pl. | intorquētōte | — |
| fut. 3rd pl. | intorquentō | intorquentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | intorquēre | intorquērī |
| perfect infinitive | intorsisse | intortum esse |
| future infinitive | intortūrum esse | intortum īrī |
| present participle | intorquēns | — |
| perfect participle | — | intortus intorta, intortā, intortae, intortam, intortārum, intortās, intorte, intortī, intortīs, intortō, intortōrum, intortōs |
| future participle | intortūrus intortūra, intortūrā, intortūrae, intortūram, intortūrārum, intortūrās, intortūre, intortūrī, intortūrīs, intortūrō, intortūrōrum, intortūrōs, intortūrum | intorquendus intorquenda, intorquendā, intorquendae, intorquendam, intorquendārum, intorquendās, intorquende, intorquendīs, intorquendōrum, intorquendōs |
gerundintorquendī, intorquendō, intorquendumsupineintortum, intortū
in-torquĕo, torsi, tortum, 2, v. a.,
I. to twist, turn round, turn to; to wrench, sprain (class.).
I. Lit.:
mentum in dicendo, to distort, Cic. de Or. 2, 66: oculos, Verg. G. 4, 451: caulem, Plin. 19, 6, 34, § 114: talum, to sprain, Auct. B. Hisp. 38: vereor, ne Pompeio quid oneris imponam, μή μοι Γοργείην κεφαλὴν δεινοῖο πελώρου intorqueat, Cic. Att. 9, 7, 3.—Pass. or with se, to twist or wrap itself: involvulus, quae in pampini folio intorta implicat se, Plaut. Cist. 4, 2, 64: cum subito ... procella nubibus intorsit sese, Lucr. 6, 124: ipsi palmites intorquentur, Plin. 17, 22, 35, § 183. —II. Transf.
A. To brandish, hurl, or throw towards:
hastam tergo, to launch at its back, Verg. A. 2, 231: jaculum alicui, to hurl against one, id. ib. 10, 322; Ov. M. 5, 90; Sil. 1, 304: telum, Verg. A. 10, 381: saxum, Sil. 7, 623: telum in hostem, Verg. A. 10, 882; Sen. Ep. 45. — B. To throw into confusion:
orationem, Plaut. Cist. 4, 2, 65; cf. mores, to corrupt, pervert, Pers. 5, 38.— III. Trop., to cast upon, throw out against:
alternis versibus intorquentur inter fratres gravissimae contumeliae, Cic. Tusc. 4, 36, 77: vocem diram, Sil. 11, 342.— Hence, intortus, a, um, P. a., twisted, wound; crisped, curled; trailed, prolonged; perplexed, involved; distorted, corrupted: spirae modo, Plin. 2, 25, 23, § 91: intorto circa bracchium pallio, wound about my arm, Petr. 80: paludamentum, wrapped round, Liv. 25, 16: angues intorti capillis Eumenidum, entwined, Hor. C. 2, 13, 35: capilli, curled, Mart. 8, 33; Sil. 3, 284: sonus concisus, intortus, Plin. 10, 29, 43, § 82: noctuae intorto carmine occinunt, App. Flor. 13: rudentes, twisted, made by twisting, Cat. 64, 235: funes, Ov. M. 3, 679 al.—Adv.: intortē, windingly, crookedly: intortius, Plin. 16, 16, 27, § 68.— Transf.: hoc dicere, August. de Nat. et Grat. 49.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-torqueō torsī, tortus, ēre,
to twist, wind about, fold, wrench, distort: paludamento circa bracchium intorto, L.: mentum in dicendo: oculos, V.: intorti capillis angues, entwined, H.: intorti funes, twisted, O.—Fig.: verbo ac litterā ius omne intorqueri.—To hurl, launch, cast, aim: telum in hostem, V.: tergo hastam, at the back, V. —Fig.: alternis versibus intorquentur inter fratres contumeliae.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinintorqueō
Proto-Indo-European *terkʷ- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *torkʷ-éye-ti Proto-Italic *torkʷejō Proto-Italic *torkʷeō Latin torqueō Latin intorqueō From in- + torqueō (“twist”).
In English words that came into English from intorqueō
- intortintortus