LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

dētorqueō

dētorqueō (present infinitive dētorquēre, perfect active dētorsī, supine dētortum)
Classical[deːˈtɔr.kʷe.oː]Ecclesiastical[deˈtɔr.kʷe.o]

Meaning

  1. to turn or bend aside, off or away, deflect
  2. to twist out of shape, distort
  3. to distort, misrepresent
  4. to turn or go (in a direction)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

aliō vertō
dētorqueō -ēre — in Aeneis, ch. 10

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dētorqueōdētorquēbamdētorquēbōdētorsīdētorseramdētorserō
2nd sg.dētorquēsdētorquēbāsdētorquēbisdētorsistīdētorserāsdētorseris
3rd sg.dētorquetdētorquēbatdētorquēbitdētorsitdētorseratdētorserit
1st pl.dētorquēmusdētorquēbāmusdētorquēbimusdētorsimusdētorserāmusdētorserimus
2nd pl.dētorquētisdētorquēbātisdētorquēbitisdētorsistisdētorserātisdētorseritis
3rd pl.dētorquentdētorquēbantdētorquēbuntdētorsērunt
dētorsēre
dētorserantdētorserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dētorqueamdētorquēremdētorserimdētorsissem
2nd sg.dētorqueāsdētorquērēsdētorserīsdētorsissēs
3rd sg.dētorqueatdētorquēretdētorseritdētorsisset
1st pl.dētorqueāmusdētorquērēmusdētorserīmusdētorsissēmus
2nd pl.dētorqueātisdētorquērētisdētorserītisdētorsissētis
3rd pl.dētorqueantdētorquērentdētorserintdētorsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dētorqueordētorquēbardētorquēbor
2nd sg.dētorquēris
dētorquēre
dētorquēbāris
dētorquēbāre
dētorquēberis
dētorquēbere
3rd sg.dētorquēturdētorquēbāturdētorquēbitur
1st pl.dētorquēmurdētorquēbāmurdētorquēbimur
2nd pl.dētorquēminīdētorquēbāminīdētorquēbiminī
3rd pl.dētorquenturdētorquēbanturdētorquēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dētorqueardētorquērer
2nd sg.dētorqueāris
dētorqueāre
dētorquērēris
dētorquērēre
3rd sg.dētorqueāturdētorquērētur
1st pl.dētorqueāmurdētorquērēmur
2nd pl.dētorqueāminīdētorquērēminī
3rd pl.dētorqueanturdētorquērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dētorquēdētorquēre
pres. 2nd pl.dētorquētedētorquēminī
fut. 2nd sg.dētorquētōdētorquētor
fut. 3rd sg.dētorquētōdētorquētor
fut. 2nd pl.dētorquētōte—
fut. 3rd pl.dētorquentōdētorquentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedētorquēredētorquērī
perfect infinitivedētorsissedētortum esse
future infinitivedētortūrum essedētortum īrī
present participledētorquēns—
perfect participle—dētortus
dētorta, dētortā, dētortae, dētortam, dētortārum, dētortās, dētorte, dētortī, dētortīs, dētortō, dētortōrum, dētortōs
future participledētortūrus
dētortūra, dētortūrā, dētortūrae, dētortūram, dētortūrārum, dētortūrās, dētortūre, dētortūrī, dētortūrīs, dētortūrō, dētortūrōrum, dētortūrōs, dētortūrum
dētorquendus
dētorquenda, dētorquendā, dētorquendae, dētorquendam, dētorquendārum, dētorquendās, dētorquende, dētorquendīs, dētorquendōrum, dētorquendōs
gerunddētorquendī, dētorquendō, dētorquendumsupinedētortum, dētortū

dē-torquĕo, si, tum (detorsum,
I. v. infra no. 1. A. 2.), 2, v. a. and n.
I. Act., to turn or bend aside, to turn off, turn away (class.).
A. In gen.
1. Lit.: ponticulum, Cic. Tusc. 5, 20, 59: cornua (antennarum), Verg. A. 5, 832: habenas, id. ib. 11, 765: lumen ab illā, Ov. M. 6, 515 et saep.—Poet.: vulnus, Verg. A. 9, 746.—
b. With in or ad and acc., to turn in any direction, to direct towards: (orbis partem) a latere in dextram partem, Cic. Univ. 7 fin.; so, caudam in dexterum, in laevum, Plin. 8, 51, 77, § 207: proram ad undas, Verg. A. 5, 165: cursus ad regem, id. ib. 4, 196: cervicem ad oscula, Hor. Od. 2, 12, 25 et saep.—
2. Trop.: voluptates animos a virtute, Cic. Off. 2, 10, 37: quae (sc. voluntas testium) nullo negotio flecti ac detorqueri potest, id. Cael. 9 fin.; id. de Or. 1, 17.—Of etymolog. derivation: Marrucini vocantur, de Marso detorsum nomen, Cato ap. Prisc. p. 871 P.; so, parce detorta, Hor. A. P. 53.—With indication of the term. ad quem: aliquem ad segnitiem luxumque, Plin. Pan. 82, 6: vividum animum in alia, Tac. A. 13, 3; cf.: te pravum alio (i. e. ad aliud vitium), Hor. S. 2, 2, 55.—
B. In partic., to turn or twist out of shape, to distort.
1. Lit.: partes corporis detortae, Cic. Tusc. 3, 5, 17: Vatinius corpore detorto, Tac. A. 15, 34.—
2. Trop., to distort, misrepresent: calumniando omnia detorquendoque suspecta efficere, Liv. 42, 42; cf.: recte facta (with carpere), Plin. Ep. 1, 8, 6: sincera rectaque ingenia, id. Pan. 70, 5; cf. Tac. Or. 28 fin.: verbum aliquod in pejus, Sen. Ep. 13 med.; cf.: verba, voltus in crimen, Tac. A. 1, 7: sermonem in obscenum intellectum, Quint. 8, 3, 44.— *
II. Neutr., to turn or go in any direction: in laevam, Plin. 28, 8, 27, § 93.

Origins

  1. Proto-Indo-European*de
  2. Proto-Indo-European*déh₁
  3. Proto-Italic*dē
  4. Latindētorqueō

Latin dē- Proto-Indo-European *terkʷ- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *torkʷ-éye-ti Proto-Italic *torkʷejō Proto-Italic *torkʷeō Latin torqueō Latin dētorqueō From dē- + torqueō (“twist”).

Quick answers

What does dētorqueō mean in Latin?
dētorqueō, a verb, means “to turn or bend aside, off or away, deflect; to twist out of shape, distort; to distort, misrepresent”.
What are the principal parts of dētorqueō?
dētorqueō, dētorquēre, dētorsī, dētortum (second conjugation).
How do you pronounce dētorqueō?
In classical Latin, [deːˈtɔr.kʷe.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [deˈtɔr.kʷe.o].
Where does dētorqueō come from?
Proto-Indo-European *de → Proto-Indo-European *déh₁ → Proto-Italic *dē → Latin dētorqueō.