LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, suppletive

circumferō

circumferō (present infinitive circumferre, perfect active circumtulī, supine circumlātum)
Classical[kɪrˈkũː.fɛ.roː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.fe.ro]
circumlātus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. suppletiveto carry, bear or move around or about; carry or move around in a circle
  2. suppletiveto publish abroad, proclaim, circulate, divulge, disseminate, report
  3. suppletiveto purify someone by carrying around him consecrated objects

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumferōcircumferēbamcircumferamcircumtulīcircumtuleramcircumtulerō
2nd sg.circumferscircumferēbāscircumferēscircumtulistīcircumtulerāscircumtuleris
3rd sg.circumfertcircumferēbatcircumferetcircumtulitcircumtuleratcircumtulerit
1st pl.circumferimuscircumferēbāmuscircumferēmuscircumtulimuscircumtulerāmuscircumtulerimus
2nd pl.circumfertiscircumferēbātiscircumferētiscircumtulistiscircumtulerātiscircumtuleritis
3rd pl.circumferuntcircumferēbantcircumferentcircumtulērunt
circumtulēre
circumtulerantcircumtulerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumferamcircumferremcircumtulerimcircumtulissem
2nd sg.circumferāscircumferrēscircumtulerīscircumtulissēs
3rd sg.circumferatcircumferretcircumtuleritcircumtulisset
1st pl.circumferāmuscircumferrēmuscircumtulerīmuscircumtulissēmus
2nd pl.circumferātiscircumferrētiscircumtulerītiscircumtulissētis
3rd pl.circumferantcircumferrentcircumtulerintcircumtulissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumferorcircumferēbarcircumferar
2nd sg.circumferris
circumferre
circumferēbāris
circumferēbāre
circumferēris
circumferēre
3rd sg.circumferturcircumferēbāturcircumferētur
1st pl.circumferimurcircumferēbāmurcircumferēmur
2nd pl.circumferiminīcircumferēbāminīcircumferēminī
3rd pl.circumferunturcircumferēbanturcircumferentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumferarcircumferrer
2nd sg.circumferāris
circumferāre
circumferrēris
circumferrēre
3rd sg.circumferāturcircumferrētur
1st pl.circumferāmurcircumferrēmur
2nd pl.circumferāminīcircumferrēminī
3rd pl.circumferanturcircumferrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumfercircumferre
pres. 2nd pl.circumfertecircumferiminī
fut. 2nd sg.circumfertōcircumfertor
fut. 3rd sg.circumfertōcircumfertor
fut. 2nd pl.circumfertōte—
fut. 3rd pl.circumferuntōcircumferuntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumferrecircumferrī
perfect infinitivecircumtulissecircumlātum esse
future infinitivecircumlātūrum essecircumlātum īrī
present participlecircumferēns—
perfect participle—circumlātus
circumlāta, circumlātā, circumlātae, circumlātam, circumlātārum, circumlātās, circumlāte, circumlātī, circumlātīs, circumlātō, circumlātōrum, circumlātōs
future participlecircumlātūrus
circumlātūra, circumlātūrā, circumlātūrae, circumlātūram, circumlātūrārum, circumlātūrās, circumlātūre, circumlātūrī, circumlātūrīs, circumlātūrō, circumlātūrōrum, circumlātūrōs, circumlātūrum
circumferendus
circumferundus, circumferenda, circumferendā, circumferendae, circumferendam, circumferendārum, circumferendās, circumferende, circumferendīs, circumferendōrum, circumferendōs
gerundcircumferendī, circumferendō, circumferendumsupinecircumlātum, circumlātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

oculos circumferre
to look in every direction.

circum-fĕro, tŭli, lātum, ferre,
I. v. a. to bear round, or, in gen., to move or carry round or about (class. in prose and poetry).
I. Prop.: age circumfer mulsum, pass around, Plaut. Pers. 5, 2, 45: satiatis vino ciboque poculum... circumferetur, Liv. 26, 13, 18: circumferri vinum largius jubet, Curt. 7, 4, 7: hisce (poculis) etiam nunc in publico convivio potio circumfertur, Varr. L. L. 5, § 122 Müll.: sanguinem in pateris, Sall. C. 22, 1; Flor. 4, 1, 4 Duker: circa ea omnia templa Philippum infestos circumtulisse ignes, Liv. 31, 30, 7: reliquias cenae, Suet. Galb. 22: lyram in conviviis, Quint. 1, 10, 19: codicem, Cic. Verr. 2, 2, 42, § 104: filium suis manibus, Quint. 2, 15, 8: diuque arma circumferens alia tela clipeo excipiebat, corpore alia vitabat, Curt. 6, 1, 4: ter heros Immanem circumfert tegmine silvam, Verg. A. 10, 887: pavimenta in expeditionibus, Suet. Caes. 46: ubique pellem vituli marini, id. Aug. 90.—Of books carried about for sale, Quint. 2, 13, 15; 2, 15, 4 al.: huc atque huc acies circumtulit, Verg. A. 12, 558; cf. oculos, to cast around, Ov. M. 6, 169; 15, 674; Liv. 2, 10, 8; 5, 41, 4; Curt. 6, 11, 36; Val. Max. 7, 2, ext. 2: vultus, Ov. M. 3, 241; Suet. Caes. 85.—Mid.: sol ut circumferatur, revolve, Cic. de Or. 3, 45, 178; cf.: linea circumferens, the circumference, Gromat. Vet. 5, 10: nec mirari hominem mercede conductum... ad nutum licentium circumferri, Curt. 5, 12, 2.—
II. Trop. (mostly in the poets and histt.), to spread around: bellum, Liv. 9, 41, 6; 9, 45, 17; 10, 17, 2; 28, 3, 1; Tac. A. 13, 37 (for which: spargere bellum, id. ib. 3, 21): belli umbram, Sil. 15, 316: et circumferentem arma Scipionem omnibus finitimis raptim perdomitis ipsam Carthaginem repente adgressurum credebant, Liv. 30, 9, 3; Flor. 1, pr. 2; 3, 12, 1: signa, id. 3, 5, 29: incendia et caedes et terrorem, Tac. A. 2, 52; cf.: terrorem nominis sui late, Flor. 2, 2, 21: Caesar circumferens terrarum orbi praesentia pacis suae bona, Vell. 2, 92, 2; Plin. Pan. 7, 5.—
B. Of a narrative or discourse, to publish abroad, proclaim, divulge, disseminate among the people, report (prob. nct ante-Aug.): ut circumferetur M. Philippi factum atque dictum, Col. 8, 16, 3; Plin. Ep. 3, 11, 1; 6, 8, 2: illud quidem ingens fama, haec nulla circumfert, id. ib. 3, 16, 13.—With acc. and inf.: novi aliquam, quae se circumferat esse Corinnam, Ov. Am. 2, 17, 29. —Hence, of writings: circumferri, to be widely circulated, Quint. 2, 13, 15; 2, 15, 4. —
C. In the lang. of religion, to lustrate, purify any one by carrying around him consecrated objects (torches, offerings, etc.) = lustrare, purgare: quaeso quin tu istanc jubes Pro cerritā circumferri? Plaut. Am. 2, 2, 144: aliquem pro larvato, id. Fragm. ap. Serv. ad Verg. A. 6, 229: tum ferto omnia sum circumlatus, Lucil. ap. Non. p. 261, 27: idem ter socios purā circumtulit undā, carried around pure water, i. e. for purification (poet. constr. for undam circum socios), Verg. A. 6, 229 Serv. and Wagn.; Veg. 3, 74.—*
D. In rhetoric: oratio deducta et circumlata, expanded, drawn out into periods, Quint. 4, 1, 60 Spald.

Origins

Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *bʰer- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *bʰéreti Proto-Italic *ferō Latin ferō Latin circumferō From circum- (“circum-”) + ferō (“to bear, carry”).

Descendants
  • Englishcircumfer
  • Spanishcircunferir

In English words that came into English from circumferō

  • circumferencecircumferentia

Quick answers

What does circumferō mean in Latin?
circumferō, a verb, means “to carry, bear or move around or about; carry or move around in a circle; to publish abroad, proclaim, circulate, divulge, disseminate, report”.
What are the principal parts of circumferō?
circumferō, circumferre, circumtulī, circumlātum (third conjugation, suppletive).
How do you pronounce circumferō?
In classical Latin, [kɪrˈkũː.fɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkum.fe.ro].