LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

asserō1

asserō (present infinitive asserere, perfect active asseruī, supine assertum)
Classical[ˈas.sɛ.roː]Ecclesiastical[ˈas.se.ro]
assertus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to join someone or something to oneself
  2. oftento declare someone to be free by laying hands upon him; set free, liberate
  3. oftento declare someone to be a slave by laying hands upon him; claim as a slave
  4. to free from, protect, preserve, defend, defend against
  5. to declare something to be one's own possession, arrogate, claim
  6. to maintain, affirm, allege, assert, declare

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.asserōasserēbamasseramasseruī
assēvī
asserueram
assēveram
asseruerō
2nd sg.asserisasserēbāsasserēsasseruistī
assēvistī
asseruerāsasserueris
assēveris
3rd sg.asseritasserēbatasseretasseruit
assēvit
asserueratasseruerit
assēverit
1st pl.asserimusasserēbāmusasserēmusasseruimus
assēvimus
asseruerāmusasseruerimus
assēverimus
2nd pl.asseritisasserēbātisasserētisasseruistis
assēvistis
asseruerātisasserueritis
assēveritis
3rd pl.asseruntasserēbantasserentasseruērunt
asseruēre, assēvēre, assēvērunt
asseruerantasseruerint
assēverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.asseramassereremasseruerim
assēverim
asseruissem
assēvissem
2nd sg.asserāsassererēsasseruerīs
assēverīs
asseruissēs
assēvissēs
3rd sg.asseratassereretasseruerit
assēverit
asseruisset
assēvisset
1st pl.asserāmusassererēmusasseruerīmus
assēverīmus
asseruissēmus
assēvissēmus
2nd pl.asserātisassererētisasseruerītis
assēverītis
asseruissētis
assēvissētis
3rd pl.asserantassererentasseruerint
assēverint
asseruissent
assēvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.asserorasserēbarasserar
2nd sg.assereris
asserere
asserēbāris
asserēbāre
asserēris
asserēre
3rd sg.asseriturasserēbāturasserētur
1st pl.asserimurasserēbāmurasserēmur
2nd pl.asseriminīasserēbāminīasserēminī
3rd pl.asserunturasserēbanturasserentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.asserarassererer
2nd sg.asserāris
asserāre
assererēris
assererēre
3rd sg.asserāturassererētur
1st pl.asserāmurassererēmur
2nd pl.asserāminīassererēminī
3rd pl.asseranturassererentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.assereasserere
pres. 2nd pl.asseriteasseriminī
fut. 2nd sg.asseritōasseritor
fut. 3rd sg.asseritōasseritor
fut. 2nd pl.asseritōte—
fut. 3rd pl.asseruntōasseruntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveasserereasserī
perfect infinitiveasseruisse
assēvisse
assertum esse
future infinitiveassertūrum esseassertum īrī
present participleasserēns—
perfect participle—assertus
asserta, assertā, assertae, assertam, assertārum, assertās, asserte, assertī, assertīs, assertō, assertōrum, assertōs, assita, assitā, assitae, assitam, assitārum, assitās, assite, assitī, assitīs, assitō, assitōrum, assitōs, assitum, assitus
future participleassertūrus
assertūra, assertūrā, assertūrae, assertūram, assertūrārum, assertūrās, assertūre, assertūrī, assertūrīs, assertūrō, assertūrōrum, assertūrōs, assertūrum, assitūra, assitūrā, assitūrae, assitūram, assitūrārum, assitūrās, assitūre, assitūrī, assitūrīs, assitūrō, assitūrōrum, assitūrōs, assitūrum, assitūrus
asserendus
asserundus, asserenda, asserendā, asserendae, asserendam, asserendārum, asserendās, asserende, asserendīs, asserendōrum, asserendōs
gerundasserendī, asserendō, asserendumsupineassertum, assertū

as-sĕro (ads-, Ritschl, Fleckeisen, Merk., Halm, Weissenb.), sĕrŭi, sertum, 3, v. a.,
I. to join some person or thing to one's self; hence,
I. As a jurid. t. t. (so this word is most freq. found; cf. assertor and assertio).
A. Aliquem manu, in libertatem or liberali causā (also merely manu, and finally absol. adserere), to declare one (a slave) to be free by laying hands upon him, to set free, to liberate: adserere manu in libertatem ..., Varr. L. L. 6, § 64 Müll.: qui in libertatem adserebant, Suet. Vit. 10: se adserit in libertatem, Dig. 47, 10, 11 fin.: in iis qui adserantur in libertatem, quia quivis lege agere possit, id juris esse, Liv. 3, 45; so, in ingenuitatem, Suet. Aug. 74: se ingenuitati, Dig. 40, 14, 2: manu eas adserat Suas populares liberali causā, Plaut. Poen. 4, 2, 83: manuque liberali causā ambas adseras, id. ib. 5, 2, 142: si quisquam hanc liberali adseruisset manu, id. Curc. 5, 2, 68: ego liberali illam adsero causā manu, Ter. Ad. 2, 1, 40: cum in causā liberali eum, qui adserebatur cognatum, suum esse diceret, * Cic. Fl. 17, 40: neminem venire, qui istas adsereret manu, Plaut. Poen. 5, 6, 11: illam a lenone adserito manu, id. Pers. 1, 3, 83; and transf.: pisces manu adserere, id. Rud. 4, 3, 34: adserui jam me fugique catenas, Ov. Am. 3, 11, 3 Merk.; Suet. Vesp. 3; id. Gram. 21.—
B. Aliquem in servitutem, to declare one to be a slave by laying the hand upon him, to claim as a slave: M. Claudio clienti negotium dedit (Ap. Claudius), ut virginem in servitutem adsereret, Liv. 3, 44; so Suet. Tib. 2; Liv. 34, 18; 35, 16 fin.—
II. After the poets of the Aug. per., transf. from the judicial sphere to common life.
A. (Acc. to I. A.) To free from, to protect, defend, defend against (esp. freq. in Flor. and Suet.): habe ante oculos mortalitatem, a quā adserere te hoc uno munimento potes, Plin. Ep. 2, 10, 4: se ab injuriā oblivionis, id. ib. 3, 5, 9: liberatae Italiae adsertique imperii nuntius, Flor. 3, 3, 19: post adsertam a Manlio, restitutam a Camillo urbem, id. 1, 13, 19: Latini quoque Tarquinios adserebant, id. 1, 11, 1: Gracchanas leges, id. 3, 16, 1: easdem leges, id. 3, 17, 1; so id. 2, 18, 16; 3, 3, 19; 3, 17, 4: dignitatem, Suet. Caes. 16 (cf. Caes. B. C. 1, 7, and Suet. Caes. 33: defendere dignitatem, id. ib. 72: tueri dignitatem): senatus in adserendā libertate consensit, in the restoring of freedom, Suet. Calig. 60; id. Claud. 10: namque adserit urbes sola fames (liberas facit urbes contra dominos, Schol.), Luc. 3, 56: hoc focale tuas adserat auriculas, i. e. guard against the hearing of bad verses, Mart. 14, 142: non te cucullis adseret caput tectum (sc. a basiis), id. 11, 99.—
B. (Acc. to I. B.) Aliquid sibi, to appropriate something to one's self, to claim, declare it one's own possession: nec laudes adsere nostras, claim not for yourself, etc., Ov. M. 1, 462: haec (gaudia) utrāque manu complexuque adsere toto, Mart. 1, 16, 9; and (per hypallagen): me adsere caelo, appoint me to the skies, i. e. declare me to be of celestial origin, Ov. M. 1, 761.—In prose, Vell. 2, 60 Runhk.; cf. Val. Max. 4, 4, 4: Unus hominum ad hoc aevi Felicis sibi cognomen adseruit L. Sulla, Plin. 7, 43, 44, § 137: sapientis sibi nomen adseruit, Quint. 12, 1, 20: sibi artem figurarum, id. 9, 3, 64: ipse te in alto isto pinguique secessu studiis adseris? are you devoting yourself? Plin. Ep. 1, 3, 3: dominationem sibi, Suet. Oth. 9: divinam majestatem sibi, id. Calig. 22: Gallaeci Graecam sibi originem adserunt, Just. 44, 3.—
C. In gen., to maintain, affirm, assert, declare; διαβεβαιοῦμαι, Gloss.: non haec Colchidos adserit furorem, Diri prandia nec refert Thyestae, Mart. 10, 35: Epicharmus testium malis hanc utilissime imponi adserit, Plin. 20, 9, 34, § 89, where Jan conjectures ait: mollissimum quemque beatum fore adserebant, Aur. Vict. Caes. 28, 8; so id. ib. 3, 5: non vacat adserere quae finxeris, Quint. Decl. 7, 6; Pall. 1, 19, 3; so Veg. 1, 17, 4; 1, 17, 5; 5, 25, 1 al.

Origins

From ad- + serō (“join or bind together”). Given Oscan aserum (“to seize”, inf.), one can reconstruct Proto-Italic *adserō.

Descendants
  • Catalanasserir
  • Italianasserire
  • Portugueseasserir
  • Englishassert

In English words that came into English from asserō

  • assertassertus
  • assertionassertiō
  • assertoryassertōrius
verbthird conjugation
asserō2
asserō (present infinitive asserere, perfect active assēvī, supine assitum)
Classical[ˈas.sɛ.roː]Ecclesiastical[ˈas.se.ro]
assertus perf. pass. ptcp.; sg. nom. m. perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. transitiveto sow, plant or set near something

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.asserōasserēbamasseramassēvī
asseruī
assēveram
asserueram
assēverō
asseruerō
2nd sg.asserisasserēbāsasserēsassēvistī
asseruistī
assēverās
asseruerās
assēveris
asserueris
3rd sg.asseritasserēbatasseretassēvit
asseruit
assēverat
asseruerat
assēverit
asseruerit
1st pl.asserimusasserēbāmusasserēmusassēvimus
asseruimus
assēverāmus
asseruerāmus
assēverimus
asseruerimus
2nd pl.asseritisasserēbātisasserētisassēvistis
asseruistis
assēverātis
asseruerātis
assēveritis
asserueritis
3rd pl.asseruntasserēbantasserentassēvērunt
assēvēre, asseruērunt
assēverant
asseruerant
assēverint
asseruerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.asseramassereremassēverim
asseruerim
assēvissem
asseruissem
2nd sg.asserāsassererēsassēverīs
asseruerīs
assēvissēs
asseruissēs
3rd sg.asseratassereretassēverit
asseruerit
assēvisset
asseruisset
1st pl.asserāmusassererēmusassēverīmus
asseruerīmus
assēvissēmus
asseruissēmus
2nd pl.asserātisassererētisassēverītis
asseruerītis
assēvissētis
asseruissētis
3rd pl.asserantassererentassēverint
asseruerint
assēvissent
asseruissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.asserorasserēbarasserar
2nd sg.assereris
asserere
asserēbāris
asserēbāre
asserēris
asserēre
3rd sg.asseriturasserēbāturasserētur
1st pl.asserimurasserēbāmurasserēmur
2nd pl.asseriminīasserēbāminīasserēminī
3rd pl.asserunturasserēbanturasserentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.asserarassererer
2nd sg.asserāris
asserāre
assererēris
assererēre
3rd sg.asserāturassererētur
1st pl.asserāmurassererēmur
2nd pl.asserāminīassererēminī
3rd pl.asseranturassererentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.assereasserere
pres. 2nd pl.asseriteasseriminī
fut. 2nd sg.asseritōasseritor
fut. 3rd sg.asseritōasseritor
fut. 2nd pl.asseritōte—
fut. 3rd pl.asseruntōasseruntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveasserereasserī
perfect infinitiveassēvisse
asseruisse
assitum esse
future infinitiveassitūrum esseassitum īrī
present participleasserēns—
perfect participle—assitus
asserta, assertā, assertae, assertam, assertārum, assertās, asserte, assertī, assertīs, assertō, assertōrum, assertōs, assertum, assertus, assita, assitā, assitae, assitam, assitārum, assitās, assite, assitī, assitīs, assitō, assitōrum, assitōs
future participleassitūrus
assertūra, assertūrā, assertūrae, assertūram, assertūrārum, assertūrās, assertūre, assertūrī, assertūrīs, assertūrō, assertūrōrum, assertūrōs, assertūrum, assertūrus, assitūra, assitūrā, assitūrae, assitūram, assitūrārum, assitūrās, assitūre, assitūrī, assitūrīs, assitūrō, assitūrōrum, assitūrōs, assitūrum
asserendus
asserundus, asserenda, asserendā, asserendae, asserendam, asserendārum, asserendās, asserende, asserendīs, asserendōrum, asserendōs
gerundasserendī, asserendō, asserendumsupineassitum, assitū

as-sĕro (ads-, K. and H., Müller), sēvi, situm, 3, v. a.,
I. to sow, plant, or set near something (very rare; not in Cic.), Agroet. de Orthogr. p. 2274 P.: vites, Cato, R. R. 32 fin.: vitis adsita ad olus, Varr. R. R. 1, 16 fin.: vites propter cupressos, id. ib. 1, 26: Lenta quin velut adsitas Vitis implicat arbores, * Cat. 61, 102: populus adsita certis Limitibus, * Hor. Ep. 2, 2, 170 (quippe quae vitibus maritaretur, Agroet. l. c.).

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Latinasserō

Proto-Indo-European *seh₁-redup. Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *sísh₁eti Proto-Italic *sizō Latin serō Latin asserō From ad- + serō (“sow, plant”).

Quick answers

What does asserō mean in Latin?
asserō, a verb, means “to join someone or something to oneself; to declare someone to be free by laying hands upon him; set free, liberate”.
What are the principal parts of asserō?
asserō, asserere, asseruī, assertum (third conjugation).
How do you pronounce asserō?
In classical Latin, [ˈas.sɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈas.se.ro].
Which English words come from asserō?
English words that go back to Latin asserō include assert, assertion and assertory.