noun · femininethird declension
assertiō
assertiō f (genitive assertiōnis)
Classical[asˈsɛr.ti.oː]Ecclesiastical[asˈsɛr.t͡si.o]
Meaning
- declaration of status (a formal declaration of one's civil state, whether as a slave or a freeman)
- Late Latinassertion (a positive declaration or averment)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | assertiō | assertiōnēs |
| genitive | assertiōnis | assertiōnum |
| dative | assertiōnī | assertiōnibus |
| accusative | assertiōnem | assertiōnēs |
| ablative | assertiōne | assertiōnibus |
| vocative | assertiō | assertiōnēs |
assertĭo (ads-), ōnis, f. 2. assero.
I. Lit. (acc. to 2. assero, I. A.), a formal declaration that one is a freeman or a slave:
adsertio tam a servitute in libertatem, quam a libertate in servitium trahi significat, Prisc. p. 1208 P.; Traj. ap. Plin. Ep. 10, 72 fin.: perfusoriae adsertiones, unauthorized declarations of freedom, Suet. Dom. 8: sitne liber qui est in adsertione, Quint. 3, 6, 57: ut in reis deportatis et adsertione secundā (i. e. judicio secundo, in quo adsertor de libertate agit), id. 5, 2, 1; so also id. 11, 1, 78; cf. Cod. Just. 7, 17, 1.— II. In gen., an assertion (late Lat.), Arn. 1, p. 18:
deorum adsertio religiosa, an assertion of the existence of the gods, id. 4, p. 141.Origins
- Proto-Indo-European*h₂éd
- Proto-Italic*ad
- Proto-Italic*ad-
- Proto-Indo-European*ser-
- Proto-Indo-European*séreti
- Proto-Italic*serō
- Proto-Italic*adserō
- Latinassertiō
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin assertiō From asserō + -tiō.
Descendants
- Catalanasserció
- Frenchassertion
- Italianasserzione
- Portugueseasserção
- Spanishaserción
- Englishassertion
- Galicianaserción
In English words that came into English from assertiō
- assertionassertiō