LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

assertor

assertor m (genitive assertōris)
Classical[asˈsɛr.tɔr]Ecclesiastical[asˈsɛr.tor]

Meaning

  1. masculineassertor, asserter, one who asserts, avows
  2. masculineone who proclaims that another is free or enslaved
  3. masculinerestorer or champion of liberty
  4. masculinedefender, advocate, protector

Declension

declension
formsingularplural
nominativeassertorassertōrēs
adsertōrēs
genitiveassertōris
adsertōris
assertōrum
adsertōrum
dativeassertōrī
adsertōrī
assertōribus
adsertōribus
accusativeassertōrem
adsertōrem
assertōrēs
adsertōrēs
ablativeassertōre
adsertōre
assertōribus
adsertōribus
vocativeassertorassertōrēs
adsertōrēs

assertor (ads-), ōris, m. id.,
I. one who formally asserts that another is free or a slave.
I. A restorer of liberty.
A. Lit.: adsertores dicuntur vindices alienae libertatis, Don. ad Ter. Ad. 2, 1, 40; cf. 2. assero, I. A.: populo detrectante dominationem atque adsertores flagitante, Suet. Caes. 80: Catoni gladium adsertorem libertatis extorque, Sen. Ep. 13.—
B. Trop., a defender, protector, deliverer, advocate: publicus adsertor dominis suppressa levabo Pectora, Ov. R. Am. 73: senatūs adsertor, Luc. 4, 214 (qui in libertatem defendis senatum, Schol.); Mart. 1, 53, 5: adsertores Camilli, id. 1, 25; Suet. Galb. 9: dignitatis ac potentiae patriciorum, id. Tib. 2: quaestionis, he who carries an inquiry entirely through, is master of the subject, Macr. S. 7, 4.—
II. He who claims or declares one to be a slave (cf. 2. assero, I. B.): cum instaret adsertor puellae, Liv. 3, 46, and besides only id. 3, 47.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂éd
  2. Proto-Italic*ad
  3. Proto-Italic*ad-
  4. Proto-Indo-European*ser-
  5. Proto-Indo-European*séreti
  6. Proto-Italic*serō
  7. Proto-Italic*adserō
  8. Latinassertor

Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin assertor From asserō + -tor.

Descendants
  • Englishassertor
  • Frenchasserteur
  • Italianassertore

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does assertor mean in Latin?
assertor, a noun, means “assertor, asserter, one who asserts, avows; one who proclaims that another is free or enslaved; restorer or champion of liberty”.
What is the genitive of assertor?
The genitive singular is assertōris. assertor is masculine, third declension.
How do you pronounce assertor?
In classical Latin, [asˈsɛr.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [asˈsɛr.tor].
Where does assertor come from?
Proto-Indo-European *h₂éd → Proto-Italic *ad → Proto-Italic *ad- → Proto-Indo-European *ser- → Proto-Indo-European *séreti → Proto-Italic *serō → Proto-Italic *adserō → Latin assertor.