LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

aequālis

aequālis (neuter aequāle, comparative aequālior, superlative aequālissimus, adverb aequāliter)
Classical[ae̯ˈkʷaː.lɪs]Ecclesiastical[eˈkʷaː.lis]

Meaning

  1. two terminationequal, like
  2. two terminationcomparable, contemporary
  3. two terminationcoeval, coexistent
  4. two terminationsimilar, resembling in size or form
  5. two terminationuniform, equable, unvarying

Latīnē defined in Latin in our graded readers

eiusdem aetātis puer
aequālis -is (m) — in Epistulae, ch. 6

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Æquus · Par · Æqualis · Parilis · Compar · Impar · Dispar

1. Æquum (from εἴκελος) is that of which its own component parts are alike, in opp. to varius, Cic. Verr. v. 49; par (from πείρω) is that which is like to some other person or thing, and stands in the same rank (on the same level) with it or him, in opp. to superior and inferior. Cic. Brut. 59, 215. Orat. ii. 52, 209. 39, 166. In æquo marte the battle between two parties is considered as a whole; in pari marte the fortune of one party is set against that of the other, and declared to be equal to it. 2. Par denotes similarity with respect to greatness, power, and value, or equality and proportion with regard to number, like ἴσος; æqualis refers to interior qualities, like ὅμοιος. The par is considered as in a state of activity, or, at least, as determined and prepared to measure himself with his match in contest; the æqualis, in a state of rest, and claiming merely comparison and equality as to rank. The paria are placed in opposition to each other, as rivals in the contest for pre-eminence; the æqualia are considered in a friendly relation to each other, in consequence of their common qualities and sympathies. Hence pariter means, in the same degree, ἴσα; æqualiter, in the same manner, ὁμοίως, ὁμῶς. Vell. Pat. ii. 124. 3. Par denotes quite like, parilis, nearly like, as a middle step between par and similis. 4. Par expresses equal to another, and hence may relate to only one side; compar, mutually equal, like finitimi and confines, ἐγγύς and σύνεγγυς. 5. Impar denotes inequality as to quantity, either arithmetical inequality with regard to number [= odd], or a relative inferiority as to strength; dispar refers to quality, without distinguishing on which side of the comparison the advantage lies. (iv. 77.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeaequālisaequālisaequāle
genitiveaequālisaequālisaequālis
dativeaequālīaequālīaequālī
accusativeaequālemaequālemaequāle
ablativeaequālīaequālīaequālī
vocativeaequālisaequālisaequāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeaequālēsaequālēsaequālia
genitiveaequāliumaequāliumaequālium
dativeaequālibusaequālibusaequālibus
accusativeaequālīs
aequālēs
aequālīs
aequālēs
aequālia
ablativeaequālibusaequālibusaequālibus
vocativeaequālēsaequālēsaequālia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

aequalem esse alicuius
to be a contemporary of a person.

aequālis, e, adj. aequo,
I. that can be put on an equality with; conseq., equal, like; constr. with dat., absol. and as subst. with gen. (syn.: aequus, aequabilis, planus, par, similis).
I. Lit.: partem pedis esse aequalom alteri parti, Cic. Or. 56, 188: paupertatem divitiis etiam inter homines aequalem esse, id. Leg. 2, 10, 24: aequalem se faciens Deo, Vulg. Joan. 5, 18: aequales angelis sunt, like, ib. Luc. 20, 36: nec enim aut linguā aut moribus aequales abhorrere (Bastarnas a Scordiscis), Liv. 40, 57, 7: ut sententiae sint membris aequalibus, Quint. 9, 3, 80: aequalis ponderis erunt omnes, Vulg. Exod. 30, 34; ib. Deut. 19, 7; ib. Apoc. 21, 16.—As subst. with gen.: Creticus et ejus aequalis Paeon, Cic. Or. 64, 215. (Another constr., v. II.)—Hence,
II. Transf.
A. That can be compared in respect to age, of the same age, equally old.
1. Of persons.
a. Of the same age, equal in years: cum neque me aspicere aequales dignarent meae. Pac. ap. Non. 470, 20 (Trag. Rel. p. 97 Rib.): patris cognatum atque aequalem, Archidemidem, nostine? Ter Eun. 2, 3, 35: adulescens ita dilexi senem, ut aequalem, Cic. Sen. 4, 10: P. Orbius, meus fere aequalis, id. Brut. 48 init.: Aristides aequalis fere ruit Themistocli, Nep. Arist. 1 al.—
b. In gen., contemporary, coeval; and subst., a contemporary, without definite reference to equality in age; Livius (Andronicus) Ennio aequalis fuit, Cic. Brut. 18: Philistus aequalis illorum temporum, id. Div 1, 20; Liv. 8, 40.—
c. In the comic poets, esp. in connection with amicus, of the same age: O amice salve mi atque aequalis, ut vales? Plaut. Trin. 1, 2, 10; 2, 2, 50; Ter. Heaut. 3, 1, 8; so id. Ad. 3, 4, 26: ne cuiquam suorum aequalium supplex siet, id. Phorm. 5, 6, 47.—
2. Of things, coexal, coexistent, etc.: Deiotari benevolentia in populum Romanum est ipsius aequalis aetati, is as old as himself, has grown up with him, Cic. Phil. 11, 13: in memoriam notam et aequalem incurro, i. e. which belongs to our time, id. Brut. 69; id. Leg. 1, 2: ne istud Juppiter sierit urbem in aeternum conditam fragili huic et mortali corpori aequalem esse, i. e. should exist for an equally short time, Liv 28, 28.—Rarely with cum: aequali tecum pubesceret aevo, Verg. A. 3, 491: fuit cum ea cupressus aequalis, Plin. 16, 44, 86, § 236.—
B. That can be compared in respect to size or form; of equal size, looking alike, resembling, similar: florentes aequali corpore Nymphae, Verg. Cir. 435: chorus aequalis Dryadum, a chorus of Dryads alike, id. G. 4, 460.—
C. Uniform, equable, unvarying; virtutes sunt inter se aequales et pares, Cic. de Or, 1, 18; 3, 14, 55: nil aequale homini fuit illi, Hor. S. 1, 3, 9: imber lentior aequaliorque, and more uniform, Liv. 24, 46: aequali ictu freta scindere, Ov M. 11, 463: Euphranor in quocumque genere excellens ac sibi aequalis, always equal to himself, Plin. 35, 11, 37, § 128: opus aequali quadam mediocritate, Quint. 10, 1, 54.—Hence, but rarely, = aequus, of place, equal, uniform, level, smooth, even, plain, both in a horizontal and ascending direction: loca, Sall. J. 79: terra, Ov. M. 1, 34: gentes esse sine naribus aequali totius oris planitie, Plin. 6, 30, 35, § 187: mons aequali dorso continuus, Tac. A. 4, 47.—Comp. prob. not used.—* Sup.: aequalissima porticus, Tert. Anim. 17.— Adv.: aequālĭter, equally, uniformly, in the same manner, Cic. Verr. 2, 3, 70; id. Ac. 2, 11; id. Lael. 16, 58; Caes. B. G. 2, 18; Vulg. Deut. 19, 3; ib. 1 Par. 24, 31; ib. Sap. 6, 8.—Comp., Tac. A. 15, 21.—Sup. not used.

Origins

  1. Proto-Italic*aikʷos?
  2. Old Latinaiquos
  3. Latinaequālis

Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin aequālis From aequus (“equal, even”) + -ālis.

Descendants
  • Italianuguale
  • Italianeguale
  • Italianequale
  • Sardinianaguale
  • Sardinianauguale
  • Sardiniangali
  • Sardinianoguale
  • Sardinianuguale
  • Englishequalfrom Middle English equal
  • Catalanigualfrom Old Occitan egal

Quick answers

What does aequālis mean in Latin?
aequālis, a adjective, means “equal, like; comparable, contemporary; coeval, coexistent”.
How do you pronounce aequālis?
In classical Latin, [ae̯ˈkʷaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈkʷaː.lis].
Where does aequālis come from?
Proto-Italic *aikʷos? → Old Latin aiquos → Latin aequālis.