adverb
aequābiliter
aequābiliter (comparative aequābilius, superlative aequābilissimē)
Classical[ae̯.kʷaːˈbɪ.lɪ.tɛr]Ecclesiastical[e.kʷaˈbiː.li.ter]
Meaning
- uniformly, equally, in like manner
aequābĭlĭter, adv., v. aequabilis
I. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aequābiliter adv. with comp.
aequabilis, equally: praedam dispertire: frumentum emere ab civitatibus.—Indiscriminately: in rem p., in privatos ... inruebat.—Uniformly, unvaryingly: mare conglobatur: omnes erant eius modi: aequabilius res humanae se haberent, S.
Origins
- Proto-Italic*aikʷos?
- Old Latinaiquos
- Latinaequābiliter
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin aequāre, aequō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin aequābilis Proto-Indo-European *-teros? Latin -ter Latin aequābiliter From aequābilis (“equal, consistent, just”) + -ter.