LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

aequitās

aequitās f (genitive aequitātis)
Classical[ˈae̯.kʷɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈɛː.kʷi.tas]

Meaning

  1. uniformity, evenness, equalness
  2. equality, equanimity
  3. impartiality, equity, fairness, justice

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

declension
formsingularplural
nominativeaequitāsaequitātēs
ēquitātēs
genitiveaequitātis
ēquitātis
aequitātum
ēquitātum
dativeaequitātī
ēquitātī
aequitātibus
ēquitātibus
accusativeaequitātem
ēquitātem
aequitātēs
ēquitātēs
ablativeaequitāte
ēquitāte
aequitātibus
ēquitātibus
vocativeaequitāsaequitātēs
ēquitātēs

aequĭtas, ātis, f. aequus,
I. the quality of being aequus (syn.: aequalitas, jus, justitia, fas).
I. The uniform relation of one thing to others, equality, conformity, symmetry; portionum aequitate turbatā, Sen. Q. N. 3, 10: commoditas et aequitas (proportion, symmetry) membrorum, Suet. Aug. 79.—
II. Trop.
A. Just or equitable conduct toward others, justice, equity, fairness, ἐπιείκεια (governed by benevolence, while justitia yields to another only what is strictly due): pro aequitate contra jus dicere, Cic. de Or. 1, 56, 240: belli aequitas sanctissime fetiali jure perscripta est, id. Off. 1, 11, 36: a verbis recedere et aequitate uti, id. Caecin. 13; Nep. Arist. 2, 2 Br.; cf. id. Milt. 2, Suet. Claud. 15. But it is sometimes used for justitia: summa bonitas et aequitas causae, Cic. Att. 16, 16: quam habet aequitatem, ut agrum qui nullum habuit, habeat? id. Off. 2, 22 fin.—Eccl., righteousness,
(a). of men, Vulg. Deut. 9, 5; ib. Mal. 2, 6.—
(b). Of God, Vulg. Psa. 9, 9; ib. Act. 17, 31.—
B. A quiet, tranquil state of mind, evenness of temper, moderation, calmness, tranquillity, repose, equanimity; often with animus: quis hanc animi maximi aequitatem in ipsā morte laudaret, si? etc., Cic. Tusc. 1, 40, 97: novi moderationem animi tui et aequitatem, id. de Sen. 1; so id. Agr. 1, 5: ut animi aequitate plebem contineant, Caes. B. G 6, 22; so Nep. Thras. 4: ubi pax evenerat aequitate, Sall. C. 9, 3.

Origins

  1. Proto-Italic*aikʷos?
  2. Old Latinaiquos
  3. Latinaequitās

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin aequitās From aequus (“equal, even”) + -tās (“-ity”).

Descendants
  • Catalanequitat
  • Englishequityfrom Old French equite
  • Frenchéquitéfrom Old French equite
  • Romanianechitatefrom Old French equite
  • Italianequità
  • Portugueseequidade
  • Spanishequidad
  • Old Spanisheguedat
  • Old Spanishyeguedat
  • Old Spanishyenguedat

In English words that came into English from aequitās

  • equityaequitās

Quick answers

What does aequitās mean in Latin?
aequitās, a noun, means “uniformity, evenness, equalness; equality, equanimity; impartiality, equity, fairness, justice”.
What is the genitive of aequitās?
The genitive singular is aequitātis. aequitās is feminine, third declension.
How do you pronounce aequitās?
In classical Latin, [ˈae̯.kʷɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɛː.kʷi.tas].
Where does aequitās come from?
Proto-Italic *aikʷos? → Old Latin aiquos → Latin aequitās.