noun · femininethird declension
aequitās
aequitās f (genitive aequitātis)
Classical[ˈae̯.kʷɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈɛː.kʷi.tas]
Meaning
- uniformity, evenness, equalness
- equality, equanimity
- impartiality, equity, fairness, justice
Latīnē defined in Latin in our graded readers
iūstitia aequaaequitās -ātis (f) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 13
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aequitās | aequitātēs ēquitātēs |
| genitive | aequitātis ēquitātis | aequitātum ēquitātum |
| dative | aequitātī ēquitātī | aequitātibus ēquitātibus |
| accusative | aequitātem ēquitātem | aequitātēs ēquitātēs |
| ablative | aequitāte ēquitāte | aequitātibus ēquitātibus |
| vocative | aequitās | aequitātēs ēquitātēs |
aequĭtas, ātis, f. aequus,
I. the quality of being aequus (syn.: aequalitas, jus, justitia, fas).
I. The uniform relation of one thing to others, equality, conformity, symmetry; portionum aequitate turbatā, Sen. Q. N. 3, 10: commoditas et aequitas (proportion, symmetry) membrorum, Suet. Aug. 79.—
II. Trop.
A. Just or equitable conduct toward others, justice, equity, fairness, ἐπιείκεια (governed by benevolence, while justitia yields to another only what is strictly due):
pro aequitate contra jus dicere, Cic. de Or. 1, 56, 240: belli aequitas sanctissime fetiali jure perscripta est, id. Off. 1, 11, 36: a verbis recedere et aequitate uti, id. Caecin. 13; Nep. Arist. 2, 2 Br.; cf. id. Milt. 2, Suet. Claud. 15. But it is sometimes used for justitia: summa bonitas et aequitas causae, Cic. Att. 16, 16: quam habet aequitatem, ut agrum qui nullum habuit, habeat? id. Off. 2, 22 fin.—Eccl., righteousness, (a). of men, Vulg. Deut. 9, 5; ib. Mal. 2, 6.—
B. A quiet, tranquil state of mind, evenness of temper, moderation, calmness, tranquillity, repose, equanimity; often with animus:
quis hanc animi maximi aequitatem in ipsā morte laudaret, si? etc., Cic. Tusc. 1, 40, 97: novi moderationem animi tui et aequitatem, id. de Sen. 1; so id. Agr. 1, 5: ut animi aequitate plebem contineant, Caes. B. G 6, 22; so Nep. Thras. 4: ubi pax evenerat aequitate, Sall. C. 9, 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aequitās ātis, f
aequus, uniformity, evenness; with animi, calmness, repose, equability, equanimity: animi in morte, calmness: novi moderationem animi tui et aequitatem: ut animi aequitate plebem contineant, Cs.: mira populi R., indifference.—Equality, equal rights: iniquissima.—Equity, fairness, humanity, kindness: pro aequitate contra ius dicere: belli, in war: iustitia et aequitas, N.: aequitate rem p. curare, moderation, S.: defensionis: condicionum, Cs.
Origins
- Proto-Italic*aikʷos?
- Old Latinaiquos
- Latinaequitās
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin aequitās From aequus (“equal, even”) + -tās (“-ity”).
Descendants
- Catalanequitat
- Englishequityfrom Old French equite
- Frenchéquitéfrom Old French equite
- Romanianechitatefrom Old French equite
- Italianequità
- Portugueseequidade
- Spanishequidad
- Old Spanisheguedat
- Old Spanishyeguedat
- Old Spanishyenguedat
In English words that came into English from aequitās
- equityaequitās