noun · neutersecond declension
aequum
aequum n (genitive aequī)
Classical[ˈae̯.kũː]Ecclesiastical[ˈɛː.kʷum]
Meaning
- neuterwhat is right or fair
- neuterlevel ground
- neuterequal footing
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aequum | aequa |
| genitive | aequī | aequōrum |
| dative | aequō | aequīs |
| accusative | aequum | aequa |
| ablative | aequō | aequīs |
| vocative | aequum | aequa |
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aequum ī, n
a plain, level: in aequo campi, L.—Fairness, justice: utilitas iusti prope mater et aequi, H.: eas (iniurias) gravius aequo habere, to feel too deeply, S.: potus largius aequo, H.: aequo violentior, O.
Origins
Substantive use of aequus (“level, even, equal”).