LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

aequābilis

aequābilis (neuter aequābile, adverb aequābiliter)
Classical[ae̯ˈkʷaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[eˈkʷaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationequal, similar, like
  2. two terminationequable, consistent, uniform
  3. two terminationmorally right, just

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeaequābilisaequābilisaequābile
genitiveaequābilisaequābilisaequābilis
dativeaequābilīaequābilīaequābilī
accusativeaequābilemaequābilemaequābile
ablativeaequābilīaequābilīaequābilī
vocativeaequābilisaequābilisaequābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeaequābilēsaequābilēsaequābilia
genitiveaequābiliumaequābiliumaequābilium
dativeaequābilibusaequābilibusaequābilibus
accusativeaequābilīs
aequābilēs
aequābilīs
aequābilēs
aequābilia
ablativeaequābilibusaequābilibusaequābilibus
vocativeaequābilēsaequābilēsaequābilia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

oratio aequabiliter fluens
an easy, fluent style.

aequābĭlĭs, e, adj. aequo,
I. that can be made equal, equal, similar, like (aequalis alterius staturae par; aequabile quod aequari potest, Front. Differ. 2198 P.); class.; in Cic. very freq. (syn.: aequalis, aequus, planus, par, similis).
I. Lit.: vis hostilis cum istoc fecit meas opes aequabiles, has made my property equal to his, Plaut. Capt. 2, 2, 52: par (sc. est jus), quod in omnes aequabile est, Cic. Inv. 2, 22, 68: praedae partitio, id. Off. 2, 11: in descriptione aequabili sumptus, id. Fl. 14, so id. N D. 1, 19 et saep.: mixtura vitiorum atque virtutum, Suet. Dom. 3.—
II. Transf
A. Equal, consistent, uniform, equable; ut haec patientia dolorum ... in omni genere se aequabilem praebeat, may appear as constantly equal to itself, Cic. Tusc. 2, 27; motus certus et aequabilis, id. N. D. 2, 9: moderati aequabilesque habitus, id. Fin 5, 12: fluvius, which always continues with the same current, id. Rep. 2, 5; so, pulvis, Sall. J. 53: aequabilior firmitas, Sen. Ep. 74: ver aequabile, Lact. 2, 11, 2.—Hence, of discourse: aequabile et temperatum orationis genus, even and moderate style (opp vis dicendi major in orationibus, Cic. Off. 1, 1); tractus orationis lenis et aequabilis, id. de Or. 2, 13, 54: genus orationis fusum atque tractum et cum lenitate quadam aequabile profluens, id. ib. 15, 64.—
B. In relation to morals, equitable, just, right; constr. with in and acc. or absol.: status rei publicae. non in omnes ordines civitatis aequabilis, Cic. Rep. 2, 37: fidus Romanis, aequabilis in suos, Tac. A. 6, 31: jus aequabile, that deals alike with all, Cic. Inv. 1, 2: aequabilium legum conditor, Aur, Vict. Caes. 20, 23.—Comp., Cic. Att. 5, 20.— Adv.: aequābĭlĭter, uniformly, equally, in like manner, Cato, R. R. 103; Varr. R. R. 1, 6, 6; Cic. Off. 2, 11; id. N. D. 2, 45 et saep. —Comp., Sall. C. 2.—Sup. does not occur either in the adj. or adv.

Origins

  1. Proto-Italic*aikʷos?
  2. Old Latinaiquos
  3. Latinaequābilis

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin aequāre, aequō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin aequābilis From aequāre, aequō (“to make even, level”) + -bilis.

Descendants
  • Englishequable
  • Italianequabile

In English words that came into English from aequābilis

  • equableaequābilis
  • equabilityaequabilitas

Quick answers

What does aequābilis mean in Latin?
aequābilis, a adjective, means “equal, similar, like; equable, consistent, uniform; morally right, just”.
How do you pronounce aequābilis?
In classical Latin, [ae̯ˈkʷaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈkʷaː.bi.lis].
Where does aequābilis come from?
Proto-Italic *aikʷos? → Old Latin aiquos → Latin aequābilis.