noun · femininethird declension
aequābilitās
aequābilitās f (genitive aequābilitātis)
Classical[ae̯.kʷaːˈbɪ.lɪ.taːs]Ecclesiastical[e.kʷaˈbiː.li.tas]
Meaning
- equality, uniformity, equability
- equity, justice, impartiality
- uniformity of style
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | aequābilitās | aequābilitātēs |
| genitive | aequābilitātis | aequābilitātum |
| dative | aequābilitātī | aequābilitātibus |
| accusative | aequābilitātem | aequābilitātēs |
| ablative | aequābilitāte | aequābilitātibus |
| vocative | aequābilitās | aequābilitātēs |
aequābĭlĭtas, ātis, f. aequabilis,
I. the quality of aequabilis, equality, uniformity, evenness, equability (in the class. per., perh. only in Cic.; Lact. 5, 14).
I. In gen.:
motūs, Cic. N. D. 2, 5: universae vitae, tum singularum actionum, id. Off. 1, 31, 111; cf. id. ib. 26.—II. Of law, equity, justice, impartiality (cf. aequabilis, II. B.):
in rebus causisque civium aequabilitatis conservatio, impartiality, Cic. de Or. 1, 42, 188: in laude justitiae explicandum est quid cum fide, quid cum aequabilitate factum sit, id. ib. 2, 85. —Of the administration of the state, an equal claim or title of all to the same political equality: ipsa aequabilitas est iniqua, cum habeat nullos gradus dignitatis, Cic. Rep. 1, 27.—III. Of discourse, uniformity of style (cf. aequabilis, II.):
elaborant alii in lenitate et aequabilitate et puro quasi quodam et candido genere dicendi, Cic. Or. 16, 53Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aequābilitās ātis, f
aequabilis, equality, uniformity, evenness: motūs: vitae.—Fig., equity, impartiality: decernendi: iuris. — Of style, uniformity: orationis.
Origins
From aequābilis (“equal, consistent, equable; just”) + -tās, from aequō (“make level”), from aequus (“even, level”).
Descendants
- Englishequability
- Portugueseequabilidade
In English words that came into English from aequābilitās
- equabilityaequābilitās