LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

aedificō

aedificō (present infinitive aedificāre, perfect active aedificāvī, supine aedificātum)
Classical[ae̯ˈdɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[eˈdiː.fi.ko]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to build, erect, establish
    Hic Willelm dux iussit navēs edificāreHere, William ordered ships to be builtc. 11th century, Bayeux Tapestry, scene 35:
  2. EcclesiasticalLatinMedieval Latin(figuratively) to "build" a life, to live in a morally good or prudent manner
    Sapiēns mulier aedificāvit domum suam: īnsipiēns īnstrūctam quoque dēstruet manibus.A wise woman buildeth her house: but the foolish will pull down with her hands that also which is built. (Douay-Rheims trans., Challoner rev.: 1752 CE)c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.14.1
  3. to create, frame

Latīnē defined in Latin in our graded readers

domum vel mūrum faciō.
aedificō -āre — in Mille Verba, Urbs et Aedificia

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.aedificōaedificābamaedificābōaedificāvīaedificāveram
aedificāram
aedificāverō
aedificārō
2nd sg.aedificāsaedificābāsaedificābisaedificāvistī
aedificāstī
aedificāverās
aedificārās
aedificāveris
aedificāris
3rd sg.aedificataedificābataedificābitaedificāvit
aedificāt
aedificāverat
aedificārat
aedificāverit
aedificārit
1st pl.aedificāmusaedificābāmusaedificābimusaedificāvimus
aedificāmus
aedificāverāmus
aedificārāmus
aedificāverimus
aedificārimus
2nd pl.aedificātisaedificābātisaedificābitisaedificāvistis
aedificāstis
aedificāverātis
aedificārātis
aedificāveritis
aedificāritis
3rd pl.aedificantaedificābantaedificābuntaedificāvērunt
aedificārunt, aedificāvēre
aedificāverant
aedificārant
aedificāverint
aedificārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.aedificemaedificāremaedificāverim
aedificārim
aedificāvissem
aedificāssem
2nd sg.aedificēsaedificārēsaedificāverīs
aedificārīs
aedificāvissēs
aedificāssēs
3rd sg.aedificetaedificāretaedificāverit
aedificārit
aedificāvisset
aedificāsset
1st pl.aedificēmusaedificārēmusaedificāverīmus
aedificārīmus
aedificāvissēmus
aedificāssēmus
2nd pl.aedificētisaedificārētisaedificāverītis
aedificārītis
aedificāvissētis
aedificāssētis
3rd pl.aedificentaedificārentaedificāverint
aedificārint
aedificāvissent
aedificāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.aedificoraedificābaraedificābor
2nd sg.aedificāris
aedificāre
aedificābāris
aedificābāre
aedificāberis
aedificābere
3rd sg.aedificāturaedificābāturaedificābitur
1st pl.aedificāmuraedificābāmuraedificābimur
2nd pl.aedificāminīaedificābāminīaedificābiminī
3rd pl.aedificanturaedificābanturaedificābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.aedificeraedificārer
2nd sg.aedificēris
aedificēre
aedificārēris
aedificārēre
3rd sg.aedificēturaedificārētur
1st pl.aedificēmuraedificārēmur
2nd pl.aedificēminīaedificārēminī
3rd pl.aedificenturaedificārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.aedificāaedificāre
pres. 2nd pl.aedificāteaedificāminī
fut. 2nd sg.aedificātōaedificātor
fut. 3rd sg.aedificātōaedificātor
fut. 2nd pl.aedificātōte—
fut. 3rd pl.aedificantōaedificantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveaedificāreaedificārī
perfect infinitiveaedificāvisse
aedificāsse
aedificātum esse
future infinitiveaedificātūrum esseaedificātum īrī
present participleaedificāns—
perfect participle—aedificātus
aedificāta, aedificātā, aedificātae, aedificātam, aedificātārum, aedificātās, aedificātī, aedificātōrum, aedificātōs
future participleaedificātūrus
aedificātūra, aedificātūrā, aedificātūrae, aedificātūram, aedificātūrārum, aedificātūrās, aedificātūre, aedificātūrī, aedificātūrīs, aedificātūrō, aedificātūrōrum, aedificātūrōs, aedificātūrum
aedificandus
gerundaedificandī, aedificandō, aedificandumsupineaedificātum, aedificātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

navem, classem aedificare, facere, efficere, instituere
to build a ship, a fleet.
deus mundum aedificavit, fabricatus est, effecit (not creavit)
God made the world.
deus est mundi procreator (not creator), aedificator, fabricator, opifex rerum
God is the Creator of the world.

aedĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a. aedesfacio, lit.
I. to erect a building, to build; and in gen., to build, raise, erect, or establish any thing.
I. Lit.: aedificare cum sit proprie aedem facere, ponitur tamen καταχρηστικῶς in omni genere constructionis, Fest. p. 13 Müll.; hence in the first signif. for the most part
(a). Absol.: aedificare diu cogitare oportet, Cato, R. R. 3, 1: ecce aedificat, Plaut. Mil. 2, 2, 56: ad quem (usum) accommodanda est aedificandi descriptio, Cic. Off. 1, 39, 138; id. ib. 2, 23, 83: tribus locis aedifico, reliqua reconcinno, id. Q. Fr. 2, 6: lautius, id Leg. 2, 1, 3: belle, id. Att. 9, 13 al.: accuratius ad frigora atque aestus vitandos, Caes. B. G. 6, 22: diruit, aedificat, mutat quadrata rotundis, Hor. Ep. 1, 1, 100; so id. S. 2, 3, 308.—
(b). With object: domum, Cic. Q. Fr. 2, 4; so Vulg. Exod. 1, 21: casas, Hor. S. 2, 3, 247.—
II. In gen., to build, construct, etc.: navim, Plaut. Mer. prol. 87 piscinas, Varr. R. R. 3, 17, 5: navem, Cic. Verr. 2, 5, 18: urbem, id. ib. 2, 4, 53; so Vulg. Exod. 1, 11: oppida, ib. 2 Para. 26, 6: turrim, ib. Matt. 21, 3: murum, ib. 2 Para. 33, 14: porticum, Cic. Dom. 43: hortos, id. Att. 9, 13: equum, Verg. A. 2, 16: mundum, Cic. Tusc. 1, 25: tot adhuc compagibus altum aedificat caput, i.e. makes it, by bands and hair ornaments, a high tower, Juv. 6, 501.—
III. Fig., to build up, establish: rem publicam, Cic. Fam. 9, 2.—And (eccl.) in a religious sense, to build up, instruct, edify.
(a). Absol.: caritas aedificat, Vulg. 1 Cor. 8, 1: non omnia aedificant, ib. ib. 16, 23.—
(b). With object: semetipsum, Vulg. 1 Cor. 14, 4: alterutrum, ib. 1 Thess. 5, 11.

Origins

Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin aedificō From aedēs (“building”) + -ficō.

Learned borrowings
  • Catalanedificar
  • Frenchédifierfrom Old French edefier
  • Englishedifyfrom Old French edefier
  • Occitanedifiarfrom Old French edefier
  • Italianedificare
  • Occitanedificarfrom Old Occitan edificar
  • Portugueseedificarfrom Old Galician-Portuguese edificar
  • Spanishedificarfrom Old Spanish edificar
  • Romanianedifica
Inherited
  • Portugueseeiviguar
  • Zarphaticeigier
Semi-learned borrowings
  • Old Navarro-Aragoneseeificare
  • Old Leoneseedivigare

In English words that came into English from aedificō

  • edificeaedificium
  • edifyaedificare
  • edificationaedificationem
  • edificateaedificō
  • edificantaedificans

Quick answers

What does aedificō mean in Latin?
aedificō, a verb, means “to build, erect, establish; (figuratively) to "build" a life, to live in a morally good or prudent manner; to create, frame”.
What are the principal parts of aedificō?
aedificō, aedificāre, aedificāvī, aedificātum (first conjugation).
How do you pronounce aedificō?
In classical Latin, [ae̯ˈdɪ.fɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eˈdiː.fi.ko].
Which English words come from aedificō?
English words that go back to Latin aedificō include edify, edificate, edificant, edifice and edification.