verbfirst conjugation
aedificō
aedificō (present infinitive aedificāre, perfect active aedificāvī, supine aedificātum)
Classical[ae̯ˈdɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[eˈdiː.fi.ko]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- to build, erect, establish
Hic Willelm dux iussit navēs edificāre
Here, William ordered ships to be builtc. 11th century, Bayeux Tapestry, scene 35: - EcclesiasticalLatinMedieval Latin(figuratively) to "build" a life, to live in a morally good or prudent manner
Sapiēns mulier aedificāvit domum suam: īnsipiēns īnstrūctam quoque dēstruet manibus.
A wise woman buildeth her house: but the foolish will pull down with her hands that also which is built. (Douay-Rheims trans., Challoner rev.: 1752 CE)c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbs.14.1 - to create, frame
Latīnē defined in Latin in our graded readers
domum vel mūrum faciō.aedificō -āre — in Mille Verba, Urbs et Aedificia
domum struō, exstruōaedificō -āre — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 5, 14
to build
aedificō -āre — in Viri Romae Facillimi, ch. 1, 3, 5, 6, 14, 15, 18, 19, 23
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | aedificō | aedificābam | aedificābō | aedificāvī | aedificāveram aedificāram | aedificāverō aedificārō |
| 2nd sg. | aedificās | aedificābās | aedificābis | aedificāvistī aedificāstī | aedificāverās aedificārās | aedificāveris aedificāris |
| 3rd sg. | aedificat | aedificābat | aedificābit | aedificāvit aedificāt | aedificāverat aedificārat | aedificāverit aedificārit |
| 1st pl. | aedificāmus | aedificābāmus | aedificābimus | aedificāvimus aedificāmus | aedificāverāmus aedificārāmus | aedificāverimus aedificārimus |
| 2nd pl. | aedificātis | aedificābātis | aedificābitis | aedificāvistis aedificāstis | aedificāverātis aedificārātis | aedificāveritis aedificāritis |
| 3rd pl. | aedificant | aedificābant | aedificābunt | aedificāvērunt aedificārunt, aedificāvēre | aedificāverant aedificārant | aedificāverint aedificārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | aedificem | aedificārem | aedificāverim aedificārim | aedificāvissem aedificāssem |
| 2nd sg. | aedificēs | aedificārēs | aedificāverīs aedificārīs | aedificāvissēs aedificāssēs |
| 3rd sg. | aedificet | aedificāret | aedificāverit aedificārit | aedificāvisset aedificāsset |
| 1st pl. | aedificēmus | aedificārēmus | aedificāverīmus aedificārīmus | aedificāvissēmus aedificāssēmus |
| 2nd pl. | aedificētis | aedificārētis | aedificāverītis aedificārītis | aedificāvissētis aedificāssētis |
| 3rd pl. | aedificent | aedificārent | aedificāverint aedificārint | aedificāvissent aedificāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | aedificor | aedificābar | aedificābor |
| 2nd sg. | aedificāris aedificāre | aedificābāris aedificābāre | aedificāberis aedificābere |
| 3rd sg. | aedificātur | aedificābātur | aedificābitur |
| 1st pl. | aedificāmur | aedificābāmur | aedificābimur |
| 2nd pl. | aedificāminī | aedificābāminī | aedificābiminī |
| 3rd pl. | aedificantur | aedificābantur | aedificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | aedificer | aedificārer |
| 2nd sg. | aedificēris aedificēre | aedificārēris aedificārēre |
| 3rd sg. | aedificētur | aedificārētur |
| 1st pl. | aedificēmur | aedificārēmur |
| 2nd pl. | aedificēminī | aedificārēminī |
| 3rd pl. | aedificentur | aedificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | aedificā | aedificāre |
| pres. 2nd pl. | aedificāte | aedificāminī |
| fut. 2nd sg. | aedificātō | aedificātor |
| fut. 3rd sg. | aedificātō | aedificātor |
| fut. 2nd pl. | aedificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | aedificantō | aedificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | aedificāre | aedificārī |
| perfect infinitive | aedificāvisse aedificāsse | aedificātum esse |
| future infinitive | aedificātūrum esse | aedificātum īrī |
| present participle | aedificāns | — |
| perfect participle | — | aedificātus aedificāta, aedificātā, aedificātae, aedificātam, aedificātārum, aedificātās, aedificātī, aedificātōrum, aedificātōs |
| future participle | aedificātūrus aedificātūra, aedificātūrā, aedificātūrae, aedificātūram, aedificātūrārum, aedificātūrās, aedificātūre, aedificātūrī, aedificātūrīs, aedificātūrō, aedificātūrōrum, aedificātūrōs, aedificātūrum | aedificandus |
gerundaedificandī, aedificandō, aedificandumsupineaedificātum, aedificātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- navem, classem aedificare, facere, efficere, instituere
- to build a ship, a fleet.
- deus mundum aedificavit, fabricatus est, effecit (not creavit)
- God made the world.
- deus est mundi procreator (not creator), aedificator, fabricator, opifex rerum
- God is the Creator of the world.
aedĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a. aedesfacio, lit.
I. to erect a building, to build; and in gen., to build, raise, erect, or establish any thing.
I. Lit.: aedificare cum sit proprie aedem facere, ponitur tamen καταχρηστικῶς in omni genere constructionis, Fest. p. 13 Müll.; hence in the first signif. for the most part
(a). Absol.:
aedificare diu cogitare oportet, Cato, R. R. 3, 1: ecce aedificat, Plaut. Mil. 2, 2, 56: ad quem (usum) accommodanda est aedificandi descriptio, Cic. Off. 1, 39, 138; id. ib. 2, 23, 83: tribus locis aedifico, reliqua reconcinno, id. Q. Fr. 2, 6: lautius, id Leg. 2, 1, 3: belle, id. Att. 9, 13 al.: accuratius ad frigora atque aestus vitandos, Caes. B. G. 6, 22: diruit, aedificat, mutat quadrata rotundis, Hor. Ep. 1, 1, 100; so id. S. 2, 3, 308.—II. In gen., to build, construct, etc.:
navim, Plaut. Mer. prol. 87 piscinas, Varr. R. R. 3, 17, 5: navem, Cic. Verr. 2, 5, 18: urbem, id. ib. 2, 4, 53; so Vulg. Exod. 1, 11: oppida, ib. 2 Para. 26, 6: turrim, ib. Matt. 21, 3: murum, ib. 2 Para. 33, 14: porticum, Cic. Dom. 43: hortos, id. Att. 9, 13: equum, Verg. A. 2, 16: mundum, Cic. Tusc. 1, 25: tot adhuc compagibus altum aedificat caput, i.e. makes it, by bands and hair ornaments, a high tower, Juv. 6, 501.—III. Fig., to build up, establish:
rem publicam, Cic. Fam. 9, 2.—And (eccl.) in a religious sense, to build up, instruct, edify. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
aedificō āvī, ātus, āre
aedifex; aedes + 2 FAC-, to build, erect a building: ad aestūs vitandos, Cs.: aedificandi descriptio, plan: diruit, aedificat, H.—To build, construct, erect: urbem: naves, Cs.: alia (aedificia), S.: equum, a wooden horse, V.: altum caput, i. e. head-dress, Iu.—To build up, establish: rem p.
Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficō Latin aedificō From aedēs (“building”) + -ficō.
Learned borrowings
- Catalanedificar
- Frenchédifierfrom Old French edefier
- Englishedifyfrom Old French edefier
- Occitanedifiarfrom Old French edefier
- Italianedificare
- Occitanedificarfrom Old Occitan edificar
- Portugueseedificarfrom Old Galician-Portuguese edificar
- Spanishedificarfrom Old Spanish edificar
- Romanianedifica
Inherited
- Portugueseeiviguar
- Zarphaticeigier
Semi-learned borrowings
- Old Navarro-Aragoneseeificare
- Old Leoneseedivigare
In English words that came into English from aedificō
- edificeaedificium
- edifyaedificare
- edificationaedificationem
- edificateaedificō
- edificantaedificans