adjectivethird-declension two-termination adjective
aedituālis
aedituālis (neuter aedituāle)
Classical[ae̯.dɪ.tuˈaː.lɪs]Ecclesiastical[e.di.tuˈaː.lis]
Meaning
- relationaltwo terminationsacristan
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aedituālis | aedituālis | aedituāle |
| genitive | aedituālis | aedituālis | aedituālis |
| dative | aedituālī | aedituālī | aedituālī |
| accusative | aedituālem | aedituālem | aedituāle |
| ablative | aedituālī | aedituālī | aedituālī |
| vocative | aedituālis | aedituālis | aedituāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | aedituālēs | aedituālēs | aedituālia |
| genitive | aedituālium | aedituālium | aedituālium |
| dative | aedituālibus | aedituālibus | aedituālibus |
| accusative | aedituālīs aedituālēs | aedituālīs aedituālēs | aedituālia |
| ablative | aedituālibus | aedituālibus | aedituālibus |
| vocative | aedituālēs | aedituālēs | aedituālia |
aedĭtŭālis, e, adj. id.,
I. pertaining to a temple-keeper, Tert. Pudic. 16.
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin aedituālis From aedituum + -ālis.