LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

inaedificō

inaedificō (present infinitive inaedificāre, perfect active inaedificāvī, supine inaedificātum)
Classical[ɪ.nae̯ˈdɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[i.neˈdiː.fi.ko]

Meaning

  1. to build in, on, at or up, erect
  2. to wall up
  3. to burden
  4. to pile upon

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.inaedificōinaedificābaminaedificābōinaedificāvīinaedificāveraminaedificāverō
inaedificārō
2nd sg.inaedificāsinaedificābāsinaedificābisinaedificāvistī
inaedificāstī
inaedificāverās
inaedificārās
inaedificāveris
3rd sg.inaedificatinaedificābatinaedificābitinaedificāvitinaedificāverat
inaedificārat
inaedificāverit
inaedificārit
1st pl.inaedificāmusinaedificābāmusinaedificābimusinaedificāvimusinaedificāverāmusinaedificāverimus
inaedificārimus
2nd pl.inaedificātisinaedificābātisinaedificābitisinaedificāvistis
inaedificāstis
inaedificāverātis
inaedificārātis
inaedificāveritis
inaedificāritis
3rd pl.inaedificantinaedificābantinaedificābuntinaedificāvērunt
inaedificāvēre, inaedificārunt
inaedificāverant
inaedificārant
inaedificāverint
inaedificārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.inaedificeminaedificāreminaedificāverim
inaedificārim
inaedificāvissem
inaedificāssem
2nd sg.inaedificēsinaedificārēsinaedificāverīsinaedificāvissēs
inaedificāssēs
3rd sg.inaedificetinaedificāretinaedificāverit
inaedificārit
inaedificāvisset
inaedificāsset
1st pl.inaedificēmusinaedificārēmusinaedificāverīmus
inaedificārīmus
inaedificāvissēmus
inaedificāssēmus
2nd pl.inaedificētisinaedificārētisinaedificāverītis
inaedificārītis
inaedificāvissētis
inaedificāssētis
3rd pl.inaedificentinaedificārentinaedificāverint
inaedificārint
inaedificāvissent
inaedificāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.inaedificorinaedificābarinaedificābor
2nd sg.inaedificāris
inaedificāre
inaedificābāris
inaedificābāre
inaedificāberis
inaedificābere
3rd sg.inaedificāturinaedificābāturinaedificābitur
1st pl.inaedificāmurinaedificābāmurinaedificābimur
2nd pl.inaedificāminīinaedificābāminīinaedificābiminī
3rd pl.inaedificanturinaedificābanturinaedificābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.inaedificerinaedificārer
2nd sg.inaedificēris
inaedificēre
inaedificārēris
inaedificārēre
3rd sg.inaedificēturinaedificārētur
1st pl.inaedificēmurinaedificārēmur
2nd pl.inaedificēminīinaedificārēminī
3rd pl.inaedificenturinaedificārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.inaedificāinaedificāre
pres. 2nd pl.inaedificāteinaedificāminī
fut. 2nd sg.inaedificātōinaedificātor
fut. 3rd sg.inaedificātōinaedificātor
fut. 2nd pl.inaedificātōte—
fut. 3rd pl.inaedificantōinaedificantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinaedificāreinaedificārī
perfect infinitiveinaedificāvisse
inaedificāsse
inaedificātum esse
future infinitiveinaedificātūrum esseinaedificātum īrī
present participleinaedificāns—
perfect participle—inaedificātus
inaedificāta, inaedificātā, inaedificātae, inaedificātam, inaedificātārum, inaedificātās, inaedificātī, inaedificātōrum, inaedificātōs
future participleinaedificātūrus
inaedificātūra, inaedificātūrā, inaedificātūrae, inaedificātūram, inaedificātūrārum, inaedificātūrās, inaedificātūre, inaedificātūrī, inaedificātūrīs, inaedificātūrō, inaedificātūrōrum, inaedificātūrōs, inaedificātūrum
inaedificandus
inaedificanda, inaedificandā, inaedificandae, inaedificandam, inaedificandārum, inaedificandās, inaedificande, inaedificandīs, inaedificandōrum, inaedificandōs
gerundinaedificandī, inaedificandō, inaedificandumsupineinaedificātum, inaedificātū

ĭn-aedĭfĭco, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to build in, on, or at a place; to build up, erect.
I. Lit. (class.): neiquis in ieis loceis ... quid inaedificatum inmolitumve habeto, Lex. Jul. Munic. 71: inaedificata in muris moenia, Caes. B. C. 2, 16: de domo tua, in qua ita est inaedificatum sacellum, ut, etc., Cic. Har. Resp. 14, 31; Hirt. B. G. 8, 9, 3: conjectis celeriter stramentis (tecta) inaedificare, id. ib. 8, 5, 2: quae in loca publica inaedificata habebant, Liv. 39, 44, 4: tribus primis et quinto aquilarum generi inaedificatur nido lapis aëtites, is built into, made a part of, Plin. 10, 3, 4, § 12: supra pilas, Dig. 41, 1, 30 fin. (al. aedificare).— Poet.: nisi inaedificata superne multa forent multis nubila, piled upon, Lucr. 6, 264. —
B. Transf.
1. To build up, wall up: portas obstruit, vicos plateasque inaedificat, Caes. B. C. 1, 27, 3: nec clausae modo portae, sed etiam inaedificatae erant, Liv. 44, 45, 6; cf.: a Serrano sanctissima sacella suffossa, inaedificata, oppressa ... foedata esse nescimus? Cic. Har. Resp. 15, 31.—
2. To build upon, to cover with buildings: aliquem locum, Dig. 13, 7, 43 init.—
II. Trop., to burden: quantum imponere et, ut ita dicam, inaedificare voluisset, Sen. Cons. ad Marc. 2, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latininaedificō

Latin aedificō Latin inaedificō From in- + aedificō.

Quick answers

What does inaedificō mean in Latin?
inaedificō, a verb, means “to build in, on, at or up, erect; to wall up; to burden”.
What are the principal parts of inaedificō?
inaedificō, inaedificāre, inaedificāvī, inaedificātum (first conjugation).
How do you pronounce inaedificō?
In classical Latin, [ɪ.nae̯ˈdɪ.fɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [i.neˈdiː.fi.ko].
Where does inaedificō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin inaedificō.