LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

vigilō

vigilō (present infinitive vigilāre, perfect active vigilāvī, supine vigilātum)
Classical[ˈwɪ.ɡɪ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈviː.d͡ʒi.lo]
vigilāte 2nd pl. pres. act. imper.Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. transitiveto watch through, spend in watching, do or make while watching
  2. intransitiveto watch, remain awake, keep or be awake at night
  3. to rise, wake up
  4. figurativelyintransitiveto be watchful or vigilant

Latīnē defined in Latin in our graded readers

nōn dormiō; oculī apertī sunt.
vigilō -āre — in Mille Verba, Corpus Hūmānum

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.vigilōvigilābamvigilābōvigilāvīvigilāveramvigilāverō
vigilārō
2nd sg.vigilāsvigilābāsvigilābisvigilāvistī
vigilāstī
vigilāverās
vigilārās
vigilāveris
3rd sg.vigilatvigilābatvigilābitvigilāvitvigilāverat
vigilārat
vigilāverit
vigilārit
1st pl.vigilāmusvigilābāmusvigilābimusvigilāvimusvigilāverāmusvigilāverimus
vigilārimus
2nd pl.vigilātisvigilābātisvigilābitisvigilāvistis
vigilāstis
vigilāverātis
vigilārātis
vigilāveritis
vigilāritis
3rd pl.vigilantvigilābantvigilābuntvigilāvērunt
vigilāvēre, vigilārunt
vigilāverant
vigilārant
vigilāverint
vigilārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.vigilemvigilāremvigilāverim
vigilārim
vigilāvissem
vigilāssem
2nd sg.vigilēsvigilārēsvigilāverīsvigilāvissēs
vigilāssēs
3rd sg.vigiletvigilāretvigilāverit
vigilārit
vigilāvisset
vigilāsset
1st pl.vigilēmusvigilārēmusvigilāverīmus
vigilārīmus
vigilāvissēmus
vigilāssēmus
2nd pl.vigilētisvigilārētisvigilāverītis
vigilārītis
vigilāvissētis
vigilāssētis
3rd pl.vigilentvigilārentvigilāverint
vigilārint
vigilāvissent
vigilāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.vigilorvigilābarvigilābor
2nd sg.vigilāris
vigilāre
vigilābāris
vigilābāre
vigilāberis
vigilābere
3rd sg.vigilāturvigilābāturvigilābitur
1st pl.vigilāmurvigilābāmurvigilābimur
2nd pl.vigilāminīvigilābāminīvigilābiminī
3rd pl.vigilanturvigilābanturvigilābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.vigilervigilārer
2nd sg.vigilēris
vigilēre
vigilārēris
vigilārēre
3rd sg.vigilēturvigilārētur
1st pl.vigilēmurvigilārēmur
2nd pl.vigilēminīvigilārēminī
3rd pl.vigilenturvigilārentur
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.vigilāvigilāre
pres. 2nd pl.vigilātevigilāminī
fut. 2nd sg.vigilātōvigilātor
fut. 3rd sg.vigilātōvigilātor
fut. 2nd pl.vigilātōte—
fut. 3rd pl.vigilantōvigilantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivevigilārevigilārī
perfect infinitivevigilāvisse
vigilāsse
vigilātum esse
future infinitivevigilātūrum essevigilātum īrī
present participlevigilāns—
perfect participle—vigilātus
vigilāta, vigilātā, vigilātae, vigilātam, vigilātārum, vigilātās, vigilātī, vigilātōrum, vigilātōs
future participlevigilātūrus
vigilātūra, vigilātūrā, vigilātūrae, vigilātūram, vigilātūrārum, vigilātūrās, vigilātūre, vigilātūrī, vigilātūrīs, vigilātūrō, vigilātūrōrum, vigilātūrōs, vigilātūrum
vigilandus
vigilanda, vigilandā, vigilandae, vigilandam, vigilandārum, vigilandās, vigilande, vigilandīs, vigilandōrum, vigilandōs
gerundvigilandī, vigilandō, vigilandumsupinevigilātum, vigilātū

vĭgĭlo, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. [vigil].
I. Neutr., to watch, i. e. to be or keep awake at night, not to sleep, be wakeful (class.; syn. excubo).
A. Lit.: ad multam noctem vigilare, Cic. Rep. 6, 10, 10: de nocte, id. Q. Fr. 2, 15, 2: proximā nocte, id. Cat. 3, 3, 6: usque ad lucem, Ter. Eun. 2, 2, 46: ad ipsum Mane, Hor. S. 1, 3, 17.—With a homogeneous object: in lectitando ... vigilias vigilare, Gell. N. A. praef. § 19.—Impers.: redeo si vigilatur et hic, Mart. 12, 68, 6.—Transf.: vigilat Troicus ignis, burns continually, Stat. S. 1, 1, 35; so, flamma, Flor. 1, 2, 3: lumina (of a light-house), Ov. H. 18, 31.—Prov.
(a). Hic vigilans somniat, i. e. builds castles in the air, Plaut. Capt. 4, 2, 68; cf.: num ille somniat Ea, quae vigilans voluit? Ter. And. 5, 6, 8.—
(b). Qui imperata effecta reddat, non qui vigilans dormiat, who dreams with his eyes open, goes to sleep over a thing, Plaut. Ps. 1, 3, 152; cf.: et vigilans stertis, Lucr. 3, 1048: vigilanti stertere naso, Juv. 1, 57.—Impers. pass.: redeo, si vigilatur et hic, Mart. 12, 68, 6.—
B. Trop.
1. In gen., to be watchful, vigilant: vigilantes curae, Cic. Div. 1, 43, 96: oculi vigilantes, Verg. A. 5, 438.—
2. In partic., to keep watch over any thing, to be watchful or vigilant: vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis, Att. ap. Cic. Planc. 24, 59 (Trag. Rel. p. 138 Rib.): excubabo vigilaboque pro vobis, Cic. Phil. 6, 7, 18: vigila, Chrysippe, ne tuam causam deseras, id. Fat. 6, 12: ut vivas, vigila, Hor. S. 2, 3, 152: studiis vigilare severis, to engage in, Prop. 2, 3, 7: janitor ad dantes vigilet, id. 4 (5), 5, 47: Mars, vigila, an invocation to Mars at the breaking out of a war, acc. to Serv. ad Verg. A. 8, 3.—
II. Act., to watch through, spend in watching, to do or make while watching (poet.): noctes vigilantur amarae, Ov. H. 12, 169; so, vigilata nox, id. F. 4, 167: ubi jam breviorque dies et mollior aetas, Quae vigilanda viris, Verg. G. 1, 313: carmen vigilatum, Ov. F. 4, 109: vigilati labores, id. Tr. 2, 11: magia occulta noctibus vigilata, pursued by night, App. Mag. p. 304, 28.—Hence,
A. vĭgĭlans, antis, P. a. (acc. to I. B. 2.), watchful, anxious, careful, vigilant: vigilantes et boni et fortes et misericordes, Cic. Rosc. Am. 48, 139: vigilans et acutus tribunus plebis, id. Agr. 1, 1, 3: vigilans et industrius homo, id. Att. 8, 11, B, 1: sentiet in hac urbe esse consules vigilantis, id. Cat. 2, 12, 27.—Comp.: nemo paratior, vigilantior, compositior, Cic. Verr. 1, 11, 32.—Sup.: dux (Hannibal), Val. Max. 9, 1, ext. 1.—Adv.: vĭgĭlanter, watchfully, carefully, vigilantly, Cic. Verr. 2, 4, 64, § 144.—Comp.: vigilantius, Cic. Rep. 6, 24, 26.—Sup.: vigilantissime, Cic. Mur. 15, 32.—*
B. vĭ-gĭlātē, adv., for vigilanter, watchfully, vigilantly, Gell. 3, 14, 12.

Origins

Proto-Indo-European *weǵ-der. Proto-Indo-European *weǵlis Proto-Italic *weglis Latin vigil Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin vigilō From vigil (“awake, alert”) + -ō.

Borrowings
  • Catalanvigilar
  • Englishvigilate
  • Frenchvigiler
  • Italianvigilare
  • Portuguesevigiarfrom Old Galician-Portuguese vigiar
  • Portuguesevigilar
  • Spanishvigilar
  • Albanianvigjiloj
  • Asturianvixilar
  • Leonesevexilare
Southern Gallo-Romance
  • Catalanvetllar
  • Catalanveillar
  • Occitanvelharfrom Old Occitan velhar
  • Italianvegliarefrom Old Occitan velhar
  • Aragoneseveilar
  • Aragonesevellar
  • Aragonesevillar
  • Aragonesevenllar
  • Aragonesevilar
  • Provençalvilharfrom Old Occitan velhar
Insular Romance
  • Sardinianbillai
  • Sardinianabbillai
  • Sardinianbizare
Balkan Romance
  • Romanianveghea
  • Romanianveghere
  • Aromanianaveglju
  • Aromanianveglju
  • Aromanianavigljari
  • Istro-Romanianveglu
  • Megleno-Romanianviglu
  • Megleno-Romanianviglari
Italo-Romance
  • Italianvegghiare
  • Italianveggiare
  • Sicilianvigghiari
Ibero-romance
  • Portuguesevelarfrom Old Galician-Portuguese velar
  • Spanishvelar
  • Asturianvelar
  • Mirandesebelar
  • Galicianvelarfrom Old Galician-Portuguese velar
Northern Gallo-Romance
  • Frenchveillerfrom Old French veillier
  • Bourguignonvoillai
  • Champenoisvoiller
  • Franco-Provençalvelyér
  • Franco-Provençalvelyir
  • Franco-Provençalvelyar
  • Franco-Provençalvilyir
  • Walloonwoeyî
Dalmatian
  • Dalmatianvejur
Padanian
  • Emilianvgiar
  • Friulianveglâ
  • Lombardvegiar
  • Lombardvigiar
  • Lombardveilär
  • Ligurianvegiâ
  • Piedmontesevié
  • Piedmontesevijé
  • Piedmontesevegé
  • Piedmonteseavgé

Quick answers

What does vigilō mean in Latin?
vigilō, a verb, means “to watch through, spend in watching, do or make while watching; to watch, remain awake, keep or be awake at night; to rise, wake up”.
What are the principal parts of vigilō?
vigilō, vigilāre, vigilāvī, vigilātum (first conjugation).
How do you pronounce vigilō?
In classical Latin, [ˈwɪ.ɡɪ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈviː.d͡ʒi.lo].