regō
Meaning
- to rule, govern, direct
[...] sed fore, quī gravidam imperiīs bellōque frementem / Ītaliam regeret, [...].
“… But he would be [the one] who is to rule an Italy teeming with imperial commands and thunderous in war, ….” (Jupiter ascribes the future of imperial Rome to Aeneas and his descendants.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.229–230 - to guide, steer, control
dubiam rege, nāvita, puppem
Sailor, steer your veering vessel! (Imperative mood)8 CE, Ovidius, Fasti 2.101 - to oversee, manage
- to support
Latīnē defined in Latin in our graded readers

dūcō et imperō; rēx populum regit.
imperō, gubernō

dūcō, gubernō
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | regō | regēbam | regam | rēxī | rēxeram | rēxerō |
| 2nd sg. | regis | regēbās | regēs | rēxistī | rēxerās | rēxeris |
| 3rd sg. | regit | regēbat | reget | rēxit | rēxerat | rēxerit |
| 1st pl. | regimus | regēbāmus | regēmus | rēximus | rēxerāmus | rēxerimus |
| 2nd pl. | regitis | regēbātis | regētis | rēxistis | rēxerātis | rēxeritis |
| 3rd pl. | regunt | regēbant | regent | rēxērunt rēxēre | rēxerant | rēxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | regam | regerem | rēxerim | rēxissem |
| 2nd sg. | regās | regerēs | rēxerīs | rēxissēs |
| 3rd sg. | regat | regeret | rēxerit | rēxisset |
| 1st pl. | regāmus | regerēmus | rēxerīmus | rēxissēmus |
| 2nd pl. | regātis | regerētis | rēxerītis | rēxissētis |
| 3rd pl. | regant | regerent | rēxerint | rēxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | regor | regēbar | regar |
| 2nd sg. | regeris regere | regēbāris regēbāre | regēris regēre |
| 3rd sg. | regitur | regēbātur | regētur |
| 1st pl. | regimur | regēbāmur | regēmur |
| 2nd pl. | regiminī | regēbāminī | regēminī |
| 3rd pl. | reguntur | regēbantur | regentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | regar | regerer |
| 2nd sg. | regāris regāre | regerēris regerēre |
| 3rd sg. | regātur | regerētur |
| 1st pl. | regāmur | regerēmur |
| 2nd pl. | regāminī | regerēminī |
| 3rd pl. | regantur | regerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | rege | regere |
| pres. 2nd pl. | regite | regiminī |
| fut. 2nd sg. | regitō | regitor |
| fut. 3rd sg. | regitō | regitor |
| fut. 2nd pl. | regitōte | — |
| fut. 3rd pl. | reguntō | reguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | regere | regī |
| perfect infinitive | rēxisse | rēctum esse |
| future infinitive | rēctūrum esse | rēctum īrī |
| present participle | regēns | — |
| perfect participle | — | rēctus |
| future participle | rēctūrus | regendus regundus |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
deus est, qui regit et moderatur et movet id corpus, cui praepositus est, Cic. Rep. 6, 24, 26: manus una (navem) regit, Lucr. 4, 903: onera navium velis, Caes. B. G. 3, 13: arte ratem, Ov. Tr. 1, 4, 12; cf. clavum, Verg. A. 10, 218: te ventorum regat pater, Hor. C. 1, 3, 3: vela, Prop. 2, 28 (3, 24), 24: coërcet et regit beluam, Cic. Rep. 2, 40, 67: equum, Liv. 35, 11: equos, Ov. A. A. 3, 556; id. Ib. 474; cf. quadrupedes, id. M. 2, 86: spumantia ora (equi), id. ib. 8, 34: frena, id. P. 4, 12, 24: equi impotentes regendi, Liv. 35, 11; Ov. Tr. 1, 3, 28; Curt. 4, 15, 28: currus, Ov. A. A. 1, 4; Curt. 8, 14, 7: taurus ex grege, quem prope litora regebat, Sall. H. Fragm. ap. Prisc. p. 715 P.; Quint. 1, 1, 27: rege tela per auras, Verg. A. 9, 409: tela per viscera Caesaris, Luc. 7, 350; cf.: missum jaculum, Ov. M. 7, 684: sagittas nusquam, Luc. 7, 515: regens tenui vestigia filo, Cat. 64, 113; cf.: Daedalium iter lino duce, Prop. 2, 14 (3, 6), 8: caeca filo vestigia, Verg. A. 6, 30: diverso flamina tractu, Ov. M. 1, 59: gressus, Vulg. Judic. 16, 26.— regere fines, to draw the boundaries, mark out the limits, Cic. Leg. 1, 21, 55; id. Top. 10, 43; id. Mur. 9, 22; Tib. 1, 3, 44; cf. Dig. 10, 1, and Cod. Just. 3, 39 tit. Finium regundorum.—Deus qui omnem hunc mundum regit, Cic. Rep. 6, 13, 13: domum, id. ib. 1, 39, 61: rem consilio, Ter. Eun. 1, 1, 13: belli fera munera Mavors regit, Lucr. 1, 33; cf. bella, Caes. B. G. 6, 17; Sil. 7, 47: omnia nostra ita gerito, regito, gubernato, ut, etc., Cic. Att. 16, 2, 2: alicujus animum atque ingenium, Plaut. Bacch. 3, 3, 90; cf.: animi motus (with moderari cupiditates), Cic. Part. Or. 22, 76: mores, Ov. M. 15, 834: animos dictis, Verg. A. 1, 153: animum, Hor. Ep. 1, 2, 62: ut me ipse regam, id. ib. 1, 1, 27: consilia senatus, Quint. 12, 1, 26: valetudines principis, Tac. A. 6, 50; cf.: valetudinem arbitratu suo, Suet. Tib. 68 al.: neque regerentur magis quam regerent casus, Sall. J. 1, 5; cf.: jam regi leges, non regere, Liv. 10, 13: utroque vorsum rectum est ingenium meum, Plaut. Capt. 2, 3, 6: vellem suscepisses juvenem regendum, Cic. Att. 10, 6, 2; cf. Suet. Tib. 50; id. Claud. 9: Silvanum specie obsequii regebat, Tac. H. 3, 50: nemo regere potest, nisi qui et regi, Sen. Ira, 2, 15 fin.; Quint. 12, 10, 69.— quare qui convenit polliceri operam suam rei publicae, cum rem publicam regere nesciant? Cic. Rep. 1, 6, 11; so, rem publicam, id. ib. 1, 26, 41; 1, 27, 43: in iis civitatibus quae ab optimis reguntur, id. ib. 1, 34 fin.; 2, 9, 15: illa civitas optimatium arbitrio regi dicitur, id. ib. 1, 26, 42; cf.: Massilienses per delectos et principes cives summā justitiā reguntur, id. ib. 1, 27, 43: Frisios, Tac. A. 4, 72: populos imperio, Verg. A. 6, 851: imperiis Italiam, id. ib. 4, 230: legiones, Tac. A. 15, 7; cf. cohortes, id. H. 4, 12: exercitum, Plin. Ep. 2, 13, 2; id. Pan. 9, 2: domum, Vulg. 1 Tim. 5, 4: diva, quae regis Antium, Hor. C. 1, 35, 1: Diana, quae silentium regis, id. Epod. 5, 51.—Transf., of abstract objects: animi partes consilio, Cic. Rep. 1, 38, 60: ut unius potestate regatur salus et aequabilitas et otium civium, id. ib. 2, 23, 43: rex ille (Tarquinius) neque suos mores regere poterat neque suorum libidines, id. ib. 2, 25, 46.— Absol.: Tiberio regente, Tac. A. 4, 33; 13, 3: stare rempublicam nisi uno regente non posse, Quint. 3, 8, 47: quo regente, Verg. Cul. 333; Just. 1, 9, 23: Clemens ambitioso imperio regebat, i. e. used his authority to court popular favor, Tac. H. 2, 12.—errantem regere, Caes. B. C. 3, 57: rogo, domine, consilio me regas, etc., Plin. Ep. 10, 19 (30), 1; cf.: alicujus dubitationem, id. ib 10, 118 (119), 3.— Hence, contemptus regentium, Tac. A. 12, 54: in obsequium regentis, id. Or. 41: clementia regentis, Sen. Clem. 1, 22, 3: vita regentis, Claud. IV. Cons. Hon. 301: excogitare nemo quicquam poterit, quod magis decorum regenti sit quam clementia, Sen. Clem. 1, 19, 1; id. Ep. 59, 7: in vulgus manant exempla regentum (= -tium), Claud. Laud. Stil. 1, 168.— pars Remorum recta est (opp. refracta), Lucr. 4, 439: sed nil omnino rectā regione viaï declinare, id. 2, 249 Munro: rectā regione iter instituere, Liv. 21, 31: India, rectā regione spatiosa, Curt. 8, 9, 2; cf. id. 7, 9, 2: ad nostras aedes hic quidem habet rectam viam, Plaut. Trin. 4, 2, 26: via, id. Cas. 5, 2, 7; id. Poen. 3, 3, 79; id. Ps. 4, 7, 37; Ter. And. 3, 4, 21; id. Phorm. 2, 1, 80; Mart. 8, 75, 2; cf. platea, Plaut. Cist. 2, 1, 58; Ter. Ad. 4, 2, 35; 43: porta, Plaut. Bacch. 4, 4, 60: ostium, id. Mil. 2, 3, 58: ostia viarum (opp. iter flexum), Lucr. 4, 93: cursus hinc in Africam, Liv. 26, 43: saxa quae rectis lineis suos ordines servant, Caes. B. G. 7, 23 fin.: recto flumine, Verg. A. 8, 57: recto ad Iberum itinere, Caes. B. C. 1, 69; Liv. 22, 9: ne qua forent pedibus vestigia rectis, Verg. A. 8, 209: recto grassetur limite miles, Ov. Tr. 2, 477: velut rectae acies concurrissent, in a straight line, line of battle, Liv. 34, 28; so, acies, id. 35, 28: qui (quincunx), in quamcumque partem spectaveris, rectus est, Quint. 8, 3, 9: hic vos aliud nihil orat, nisi ut rectis oculis hanc urbem sibi intueri liceat, Cic. Rab. Post. 17, 48: adversus adparatus terribilium rectos oculos tenet, Sen. Const. 5, 5: rectis oculis gladios micantes videre, id. Ep. 76, 33; 104, 24: oculi, Suet. Aug. 16; cf. acies, Ov. M. 2, 776: lumen, Luc. 9, 638: vultus, Stat. Th. 10, 542.—Of vertical direction: ut hae (partes) rursum rectis lineis in caelestem locum subvolent, in perpendicular lines, Cic. Tusc. 1, 17, 40: saxa, perpendicular, steep, Liv. 21, 36 (just before: pleraque Alpium arrectiora sunt); cf.: rectae prope rupes, id. 38, 20: truncus, Ov. M. 7, 640: ita jacere talum, ut rectus assistat: qui ita talus erit jactus ut cadet rectus, Cic. Fin. 3, 16, 53: caput rectum et secundum naturam (opp. dejectum, supinum), in latus inclinatum, Quint. 11, 3, 69: homines, straight, erect, Cat. 10, 20; so, Quintia, id. 86, 1: puella, Hor. S. 1, 2, 123: senectus, Juv. 3, 26: iterque Non agit in rectum, sed in orbem curvat eundem, does not shape his course directly forward, Ov. M. 2, 715: vidit ut hostiles in rectum exire cohortes, Luc. 7, 327. — Comp.: crus Rectius, Hor. S. 1, 2, 82: rectior coma, smoother, straighter, Sen. Ep. 95, 24: longā trabe rectior exstet, Ov. M. 3, 78: crura, Pall. 7, 7. — Sup.: rectissima linea, Quint. 3, 6, 83: via, id. 12, 2, 27. — ut rectā viā rem narret ordine omnem, Ter. Heaut. 4, 3, 28 (just before: aperte, ita ut res sese habet, narrato); cf. id. And. 2, 6, 11: De. Estne hoc, ut dico? Li. Rectam instas viam: Ea res est, you're on the right way, Plaut. As. 1, 1, 39: in rectam redire semitam, cf. id. Cas. 2, 3, 33: rectā viā depelli, Quint. 2, 7, 29; 10, 1, 29; cf. Sen. Ep. 94, 54; Quint. 2, 6, 2; so post-class.: de viā rectā declinare, Gell. 1, 3, 15: a rectā viā avertere, Aug. Civ Dei, 12, 17, 2: ad rectum iter retrahere, Hier. in Osee, 2, 8 sq.; id. in Mich. 3, 5: recta consilia dare, Ter. And. 2, 1, 9: quae sint in artibus recta ac prava dijudicare, Cic. de Or. 3, 50, 195; cf.: quae sunt recta et simplicia laudantur, id. Off. 1, 36, 130; Quint. 9, 3, 3: sermo rectus et secundum naturam enunciatus, id. 2, 5, 11; cf.: (oratio) recta an ordine permutato, id. 1, 13, 5; 9, 4, 27: per Marathonis propugnatores recto sono juravit (opp. flexus vocis), id. 11, 3, 168 Spald.; cf. id. 11, 3, 64: recto ac justo proelio dimicare, Liv. 35, 4 fin.: rectarum cenarum consuetudo, a regular, formal supper, Suet. Dom. 7; so, cena, Mart. 2, 69, 7; 7, 20, 2; also absol.: recta, Suet. Aug. 74; Mart. 8, 50, 10: domus recta est (with contenta decore simplici), Sen. Ep. 100, 6: nominibus rectis expendere nummos, i. e. on good securities, Hor. Ep. 2, 1, 105: ut natura dedit, sic omnis recta figura, correct, beautiful, Prop. 2, 18, 25 (3, 11, 3): absque te esset, ego illum haberem rectum ad ingenium bonum, suitable, qualified, Plaut. Bacch. 3, 3, 8.— Subst.: rectum, i, n.: rectum est etiam in illis contentionibus gravitatem retinere, Cic. Off. 1, 38, 137: quid verum, quid falsum, quid rectum in oratione pravumve, id. Ac. 1, 5, 19: aliter, quam est rectum verumque dicere, Quint. 6, 3, 89: cum sit rectum, Nocere facile est, etc., id. 8, 5, 6; so (opp. durum et incomptum), id. 8, 6, 65; (opp. vitiosum) id. 1, 5, 29: mutare aliquid a recto, id. 2, 13, 11: recta et vera loquere, i. e. sincerely, openly, Plaut. Capt. 5, 2, 7: qui haec recta tantum et in nullos flexus recedentia copiose tractaverit, Quint. 10, 5, 12: ea plerumque recta sunt, id. 9, 2, 5; cf. id. 9, 2, 45.—Comp.: rectior divisio, Quint. 7, 2, 39: si quid novisti rectius istis, Hor. Ep. 1, 6, 67; Cic. Rep. 1, 40, 62.—Sup.: rectissima ratio, Quint. 2, 13, 3.—honesta res dividitur in rectum et laudabile. Rectum est, quod cum virtute et officio fit, Auct. Her. 3, 2, 3: illud rectum, quod κατόρθωμα dicebat, Cic. Fin. 4, 6, 15: nec quicquam nisi honestum et rectum ab altero postulare, id. Lael. 22, 82; so with honestum, id. ib. 21, 76; id. Fin. 1, 7, 25; id. Off. 1, 24, 82; id. Fam. 5, 19, 1 al.: (opp. pravum) neque id Putabit, pravum an rectum siet, quod petet, Ter. Heaut. 3, 1, 76; id. Phorm. 5, 2, 6; Cic. Ac. 2, 11, 33; id. Or. 14, 45; id. Lig. 9, 30; Quint. 1, 3, 12; 2, 4, 20 et saep.; cf.: recta consilia (opp. prava), Liv. 1, 27: in rectis (opp. in pravitatibus), Cic. Leg. 1, 11, 31: curvo dignoscere rectum, Hor. Ep. 2, 2, 44: mens sibi conscia recti, Verg. A. 1, 604: fidem rectumque colebat, Ov. M. 1, 90: recta ingenia (opp. perversa), Plin. Ep. 4, 7, 3 et saep.: in omni vitā suā quemque a rectā conscientiā traversum unguem non oportet discedere, Cic. Att. 13, 20, 4: animus secundis Temporibus dubiisque rectus, Hor. C. 4, 9, 36: natura, id. S. 1, 6, 66: ex consularibus, unus L. Caesar firmus est et rectus, Cic. Fam. 12, 5, 2: judex, Quint. 4, 1, 13; cf. auditor, Plin. Ep. 2, 19, 6: vir rectus et sanctus, id. ib. 2, 11, 5; cf. id. ib. 7, 31, 1: beatus judicii rectus, Sen. Vit. Beat. 6, 2.— Rectum est, with subjective-clause: rectum est gravitatem retinere, Cic. Off. 1, 38 fin.; so id. ib. 3, 11, 47; id. Mur. 2, 3; id. Att. 6, 9, 4.—opp. obliqui casus), Varr. L. L. 1 sq.; Quint. 1, 4, 13; 1, 5, 61; Gell. 13, 12, 4 et saep.—Hence the adverbs, hic ad me rectā habet rectam viam, Plaut. Mil. 2, 6, 11; id. Ps. 4, 7, 37: jam ad regem rectā me ducam, id. Am. 4, 3, 8; 5, 1, 63; id. Capt. 3, 5, 93; id. Cas. prol. 43; id. Mil. 2, 5, 50; id. Merc. 5, 2, 92; id. Ps. 4, 2, 11; id. Rud. 3, 6, 13; Ter. Eun. 1, 2, 7: tu rus hinc ibis? ... rectā, id. Ad. 3, 3, 79; id. Hec. 3, 3, 12; id. Phorm. 1, 2, 62; 5, 6, 19: Marius ab subselliis in rostra rectā, Cic. Off. 3, 20, 80; id. Att. 5, 14, 2; 6, 8, 1; 16, 10, 1; id. Fam. 9, 19, 1; Cic. Verr. 2, 5, 61, § 160; id. Cat. 1, 9, 23; Auct. Her. 4, 50, 63; Auct. B. Afr. 18; 40; Auct. B. Hisp. 3; Plin. 2, 47, 46, § 121 al.: tendimus hinc rectā Beneventum. Hor. S. 1, 5, 71. — appellationes, quae recto ad principem factae sunt, Dig. 49, 1, 21; Inscr. Grut. 611, 13.— vitem bene enodatam deligato recte, flexuosa uti ne siet, Cato, R. R. 33, 4: sive aliae (atomi) declinabunt, aliae suo nutu recte ferentur ... quae (atomi) recte, quae oblique ferantur, Cic. Fin. 1, 6, 20: satyri, cum quadrupedes, tum recte currentes, humanā effigie, Plin. 7, 2, 2, § 24.—recta et vera loquere, sed neque vere neque recte adhuc Fecisti umquam, Plaut. Capt. 5, 2, 7; cf. Cic. Lael. 2, 8: fecisti edepol et recte et bene, Plaut. Capt. 5, 4, 20: si facias recte aut commode, id. Cas. 2, 3, 42; so with commode, Ter. Heaut. 1, 1, 100: recte et sapienter facit, Plaut. Am. 1, 1, 133; cf. id. ib. 3, 4, 12: recte atque ordine factum, Cic. Quint. 7, 28: recte atque ordine facere, id. Phil. 3, 15, 38; Sall. C. 51, 4; Liv. 24, 31; 28, 39; 30, 17 et saep.; v. Brisson. Form. II. p. 197: recte ac merito miseriā commoveri, Cic. Verr. 2, 5, 67, § 172: recte atque in loco constare, id. Mur. 12, 26: recte factum, Plaut. Capt. 3, 5, 52: seu recte seu pervorse facta sunt, id. Trin. 1, 2, 146: seu recte seu perperam facere, Cic. Quint. 8, 31; so (opp. perperam) Sall. J. 31, 27; Liv. 29, 17: recte dictum (opp. absurde), Plaut. Capt. 1, 1, 4: recte concludere (opp. vitiose), Cic. Ac. 2, 30, 98: recte factum (opp. turpiter), Caes. B. G. 7, 80 et saep.: recte rationem tenes, Plaut. Mil. 1, 1, 47: hercle quin tu recte dicis, id. Men. 2, 3, 74; id. Merc. 2, 3, 77; 5, 4, 47: recte auguraris de me, Caes. ap. Cic. Att. 9, 16, 1: non recte judicas de Catone, Cic. Lael. 2, 9; cf.: rectissime quidem judicas, id. Rep. 3, 32, 44: tum demum sciam Recta monuisse, si tu recte caveris, Plaut. Men. 2, 2, 71 sq.: monere, id. Bacch. 2, 3, 96; id. Ps. 4, 4, 12; id. Pers. 4, 4, 53; id. Rud. 3, 5, 49; cf.: admonere recte, id. Men. 5, 9, 33: suis amicis recte res suas narrare, properly, openly, id. Poen. 5, 6, 2: hic (Epicurus) circumitione quādam deos tollens recte non dubitat divinationem tollere, consistently, logically, Cic. Div. 2, 17, 40: aliquem asservare recte, ne aufugiat, duly, carefully, Plaut. Men. 1, 1, 11: alicui recte dare epistulam, correctly, id. Ps. 4, 2, 33: cum fuit cui recte ad te litteras darem, safely, Cic. Att. 4, 1, 1; id. Fam. 1, 7, 1; so, sed habebat ducem Gabinium, quicum quidvis rectissime facere posset, id. Phil. 2, 19, 49; cf.: alicui suam salutem recte committere, Caes. B. G. 7, 6 fin.; id. B. C. 1, 74: si recte ambulaverit is, qui hanc epistulam tulit, goes as he ought, Cic. Att. 9, 4, 3: tabernaculum recte captum, i. e. in the prescribed manner (opp. vitio captum), id. Div. 2, 35, 75; Liv. 4, 7; cf.: ludi recte facti, id. 36, 2: ver sacrum non esse recte factum, id. 34, 44: procedere recte, well, rightly, Enn. ap. Acron. ad Hor. S. 1, 2, 37 (Ann. v. 454 Vahl.): Pi. Recte valet? Ch. Vivit recte et valet, Plaut. Bacch. 2, 2, 11, and 14: valere, id. Merc. 2, 3, 53: apud matrem recte est, i. e. she is quite well, Cic. Att. 1, 7 init.; so, recte esse, id. ib. 14, 16, 4 (with belle); Hor. S. 2, 3, 162 Orell.; cf.: Tullia nostra recte valet ... Praeterea rectissime sunt apud te omnia, Dolab. ap. Cic. Fam. 9, 9, 1: recte sit oculis tuis, Gell. 13, 30, 11: olivetum recte putare, properly, advantageously, Cato, R. R. 44: solet illa recte sub manus succedere, well, Plaut. Pers. 4, 1, 2: recte cavere, to look out well, take good care, id. Bacch. 3, 6, 15; id. Ep. 2, 2, 107; id. Most. 3, 3, 23; id. Men. 2, 2, 72; cf.: recte sibi videre, to look out well for one's self, Ter. Phorm. 1, 4, 12 Ruhnk.: deos volo consilia vostra recte vortere, well, happily, Plaut. Trin. 5, 2, 31; so, vortere, id. Aul. 2, 2, 41: recte vendere, well, i. e. dearly, at a high price (opp. male), Cic. Verr. 2, 3, 98, § 227: alicui nec recte dicere, i. e. male, injuriose, Plaut. Bacch. 1, 2, 11; id. Most. 1, 3, 83; id. Poen. 3, 1, 13; cf.: nec recte loqui alicui, id. Bacch. 4, 4, 83: nec recte dicere in aliquem, id. As. 1, 3, 3; and simply nec recte dicere, id. Ps. 4, 6, 23.— Comp.: ad omnia alia aetate sapimus rectius, Ter. Ad. 5, 3, 46: hic tibi erit rectius, Plaut. Men. 2, 3, 31: rectius bella gerere, Liv. 3, 2 fin.: non possidentem multa vocaveris Recte beatum, rectius occupet Nomen beati, qui, etc., Hor. C. 4, 9, 46.—Sup., Cic. Rep. 3, 32, 44; v. supra. — locus recte ferax, Cato, R. R. 44: salvus sum recte, Plaut. Am. 2, 1, 34: morata recte, id. Aul. 2, 2, 62: oneratus recte, id. Bacch. 2, 3, 115: non recte vinctus est, Ter. And. 5, 4, 52.—rogo numquid velit? Recte inquit, i. e. no, nothing, id. Eun. 2, 3, 51; so, in an exclamation: clamabit, pulchre! bene! recte! Hor. A. P. 4, 28.Origins
From Proto-Italic *regō, from Proto-Indo-European *h₃réǵeti (“to straighten; right”), thematic present of root *h₃reǵ- (“to straighten”). Cognate with Sanskrit राजति (rā́jati, “to direct; to steer; to rule”). De Vaan suggests that the s-perfect probably continues a Proto-Indo-European s-aorist. Likewise, Rix reconstructs a form *h₃rḗǵst, which may also be the source of Ancient Greek ὤρεξα (ṓrexa). However, Festus records that the Old Latin writer Livius Andronicus utilized the perfect form subrēgit instead of surrēxit. According to the linguist Michael Weiss, this old form may indicate that the original perfect stem of the verb was *rēg-, which Weiss traces back to a Narten-type present. Given the productivity of sigmatic perfects in Latin, it is far more likely that rēgī is the more ancient form.
- Catalanregir
- Frenchrégir
- Germanregieren
- Spanishregir
- Asturianrexir
- Danishregere
- Esperantoregi
- Middle Dutchregeren
- Norwegian Bokmålregjere
- Swedishregera
- Italianreggere
- Sicilianrèjiri
- Portugueseregerfrom Old Galician-Portuguese reger
- Galicianrexerfrom Old Galician-Portuguese reger
- Friulianrezi
- Romanshreger
- Romanshriger
- Piedmonteserese