verbthird conjugation
subrigō
subrigō (present infinitive subrigere, perfect active subrēxī, supine subrēctum)
Classical[ˈsʊb.rɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈsub.ri.ɡo]
Meaning
- poeticraretransitiveto lift up
Mille miracula mouet faciemque mutat locis et defert montes, subrigit plana, ualles extuberat, nouas in profundo insulas erigit: haec ex quibus causis accidant, digna res excuti.
c. 65 CE, Seneca Minor, Naturales quaestiones 6.4 - poeticraretransitiveto straighten
tot linguae, totidem ōra sonant, tot subrigit aurīs [Fāma].
29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.183
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subrigō | subrigēbam | subrigam | subrēxī | subrēxeram | subrēxerō |
| 2nd sg. | subrigis | subrigēbās | subrigēs | subrēxistī | subrēxerās | subrēxeris |
| 3rd sg. | subrigit | subrigēbat | subriget | subrēxit | subrēxerat | subrēxerit |
| 1st pl. | subrigimus | subrigēbāmus | subrigēmus | subrēximus | subrēxerāmus | subrēxerimus |
| 2nd pl. | subrigitis | subrigēbātis | subrigētis | subrēxistis | subrēxerātis | subrēxeritis |
| 3rd pl. | subrigunt | subrigēbant | subrigent | subrēxērunt subrēxēre | subrēxerant | subrēxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | subrigam | subrigerem | subrēxerim | subrēxissem |
| 2nd sg. | subrigās | subrigerēs | subrēxerīs | subrēxissēs |
| 3rd sg. | subrigat | subrigeret | subrēxerit | subrēxisset |
| 1st pl. | subrigāmus | subrigerēmus | subrēxerīmus | subrēxissēmus |
| 2nd pl. | subrigātis | subrigerētis | subrēxerītis | subrēxissētis |
| 3rd pl. | subrigant | subrigerent | subrēxerint | subrēxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | subrigor | subrigēbar | subrigar |
| 2nd sg. | subrigeris subrigere | subrigēbāris subrigēbāre | subrigēris subrigēre |
| 3rd sg. | subrigitur | subrigēbātur | subrigētur |
| 1st pl. | subrigimur | subrigēbāmur | subrigēmur |
| 2nd pl. | subrigiminī | subrigēbāminī | subrigēminī |
| 3rd pl. | subriguntur | subrigēbantur | subrigentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | subrigar | subrigerer |
| 2nd sg. | subrigāris subrigāre | subrigerēris subrigerēre |
| 3rd sg. | subrigātur | subrigerētur |
| 1st pl. | subrigāmur | subrigerēmur |
| 2nd pl. | subrigāminī | subrigerēminī |
| 3rd pl. | subrigantur | subrigerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | subrige | subrigere |
| pres. 2nd pl. | subrigite | subrigiminī |
| fut. 2nd sg. | subrigitō | subrigitor |
| fut. 3rd sg. | subrigitō | subrigitor |
| fut. 2nd pl. | subrigitōte | — |
| fut. 3rd pl. | subriguntō | subriguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | subrigere | subrigī |
| perfect infinitive | subrēxisse | subrēctum esse |
| future infinitive | subrēctūrum esse | subrēctum īrī |
| present participle | subrigēns | — |
| perfect participle | — | subrēctus |
| future participle | subrēctūrus | subrigendus subrigundus |
gerundsubrigendī, subrigendō, subrigendumsupinesubrēctum, subrēctū
Origins
- Proto-Indo-European*upó
- Proto-Italic*supo
- Latinsubrigō
Latin sub- Proto-Indo-European *h₃reǵ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₃réǵeti Proto-Italic *regō Latin regō Latin subrigō From sub- + regō. Doublet of surgō.