LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

subrigō

subrigō (present infinitive subrigere, perfect active subrēxī, supine subrēctum)
Classical[ˈsʊb.rɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈsub.ri.ɡo]

Meaning

  1. poeticraretransitiveto lift up
    Mille miracula mouet faciemque mutat locis et defert montes, subrigit plana, ualles extuberat, nouas in profundo insulas erigit: haec ex quibus causis accidant, digna res excuti.c. 65 CE, Seneca Minor, Naturales quaestiones 6.4
  2. poeticraretransitiveto straighten
    tot linguae, totidem ōra sonant, tot subrigit aurīs [Fāma].29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.183

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.subrigōsubrigēbamsubrigamsubrēxīsubrēxeramsubrēxerō
2nd sg.subrigissubrigēbāssubrigēssubrēxistīsubrēxerāssubrēxeris
3rd sg.subrigitsubrigēbatsubrigetsubrēxitsubrēxeratsubrēxerit
1st pl.subrigimussubrigēbāmussubrigēmussubrēximussubrēxerāmussubrēxerimus
2nd pl.subrigitissubrigēbātissubrigētissubrēxistissubrēxerātissubrēxeritis
3rd pl.subriguntsubrigēbantsubrigentsubrēxērunt
subrēxēre
subrēxerantsubrēxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.subrigamsubrigeremsubrēxerimsubrēxissem
2nd sg.subrigāssubrigerēssubrēxerīssubrēxissēs
3rd sg.subrigatsubrigeretsubrēxeritsubrēxisset
1st pl.subrigāmussubrigerēmussubrēxerīmussubrēxissēmus
2nd pl.subrigātissubrigerētissubrēxerītissubrēxissētis
3rd pl.subrigantsubrigerentsubrēxerintsubrēxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.subrigorsubrigēbarsubrigar
2nd sg.subrigeris
subrigere
subrigēbāris
subrigēbāre
subrigēris
subrigēre
3rd sg.subrigitursubrigēbātursubrigētur
1st pl.subrigimursubrigēbāmursubrigēmur
2nd pl.subrigiminīsubrigēbāminīsubrigēminī
3rd pl.subriguntursubrigēbantursubrigentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.subrigarsubrigerer
2nd sg.subrigāris
subrigāre
subrigerēris
subrigerēre
3rd sg.subrigātursubrigerētur
1st pl.subrigāmursubrigerēmur
2nd pl.subrigāminīsubrigerēminī
3rd pl.subrigantursubrigerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.subrigesubrigere
pres. 2nd pl.subrigitesubrigiminī
fut. 2nd sg.subrigitōsubrigitor
fut. 3rd sg.subrigitōsubrigitor
fut. 2nd pl.subrigitōte—
fut. 3rd pl.subriguntōsubriguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesubrigeresubrigī
perfect infinitivesubrēxissesubrēctum esse
future infinitivesubrēctūrum essesubrēctum īrī
present participlesubrigēns—
perfect participle—subrēctus
future participlesubrēctūrussubrigendus
subrigundus
gerundsubrigendī, subrigendō, subrigendumsupinesubrēctum, subrēctū

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsubrigō

Latin sub- Proto-Indo-European *h₃reǵ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *h₃réǵeti Proto-Italic *regō Latin regō Latin subrigō From sub- + regō. Doublet of surgō.