verbthird conjugation
ērigō
ērigō (present infinitive ērigere, perfect active ērēxī, supine ērēctum)
Classical[ˈeː.rɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈɛː.ri.ɡo]
Meaning
- transitiveto raise up, elevate, lift
Iam vērō vītēs sīc clāviculīs adminicula tamquam manibus adprehendunt atque ita sē ērigunt ut animantēs.
The vines we see take hold on props with their tendrils, as if with hands, and raise themselves as if they were animated. - transitiveto lift, raise, boost
- to build, erect
- transitiveto cause to halt, stop, because of the erect posture assumed
- transitiveto climb, go upwards
- reflexiveto take heart, reanimate
- figurativelytransitiveto arouse someone, encourage, stir up
Latīnē defined in Latin in our graded readers

sūrsum tollō, ērectum faciōērigō -ere — in Evangelium secundum Marcum, ch. 2, 14

raise up
ērigō -ere, ērēctus — in De Bello Gallico II and De Bello Gallico III
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ērigō | ērigēbam | ērigam | ērēxī | ērēxeram | ērēxerō |
| 2nd sg. | ērigis | ērigēbās | ērigēs | ērēxistī | ērēxerās | ērēxeris |
| 3rd sg. | ērigit | ērigēbat | ēriget | ērēxit | ērēxerat | ērēxerit |
| 1st pl. | ērigimus | ērigēbāmus | ērigēmus | ērēximus | ērēxerāmus | ērēxerimus |
| 2nd pl. | ērigitis | ērigēbātis | ērigētis | ērēxistis | ērēxerātis | ērēxeritis |
| 3rd pl. | ērigunt | ērigēbant | ērigent | ērēxērunt ērēxēre | ērēxerant | ērēxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ērigam | ērigerem | ērēxerim | ērēxissem |
| 2nd sg. | ērigās | ērigerēs | ērēxerīs | ērēxissēs |
| 3rd sg. | ērigat | ērigeret | ērēxerit | ērēxisset |
| 1st pl. | ērigāmus | ērigerēmus | ērēxerīmus | ērēxissēmus |
| 2nd pl. | ērigātis | ērigerētis | ērēxerītis | ērēxissētis |
| 3rd pl. | ērigant | ērigerent | ērēxerint | ērēxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ērigor | ērigēbar | ērigar |
| 2nd sg. | ērigeris ērigere | ērigēbāris ērigēbāre | ērigēris ērigēre |
| 3rd sg. | ērigitur | ērigēbātur | ērigētur |
| 1st pl. | ērigimur | ērigēbāmur | ērigēmur |
| 2nd pl. | ērigiminī | ērigēbāminī | ērigēminī |
| 3rd pl. | ēriguntur | ērigēbantur | ērigentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | ērigar | ērigerer |
| 2nd sg. | ērigāris ērigāre | ērigerēris ērigerēre |
| 3rd sg. | ērigātur | ērigerētur |
| 1st pl. | ērigāmur | ērigerēmur |
| 2nd pl. | ērigāminī | ērigerēminī |
| 3rd pl. | ērigantur | ērigerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | ērige | ērigere |
| pres. 2nd pl. | ērigite | ērigiminī |
| fut. 2nd sg. | ērigitō | ērigitor |
| fut. 3rd sg. | ērigitō | ērigitor |
| fut. 2nd pl. | ērigitōte | — |
| fut. 3rd pl. | ēriguntō | ēriguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | ērigere | ērigī |
| perfect infinitive | ērēxisse | ērēctum esse |
| future infinitive | ērēctūrum esse | ērēctum īrī |
| present participle | ērigēns | — |
| perfect participle | — | ērēctus |
| future participle | ērēctūrus | ērigendus ērigundus |
gerundērigendī, ērigendō, ērigendumsupineērēctum, ērēctū
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
ē-rĭgo, rexi, rectum, 3, v. a. rego,
I. to raise or set up, to erect (very freq. and class.).
I. Lit.
A. In gen.:
rubrum jubar, Lucr. 4, 404: caput, id. 5, 1208: ar borem (with extollere), Cic. Fin. 5, 14, 39: hominem, to form erect, id. Leg. 1, 9, 26: os, id. ib. 3, 85; jacentem, Curt. 7, 3, 17: hastas, Liv. 1, 27, 8; 33, 10: digitum, Quint. 11, 3, 120: manus ad tectum, id. 11, 3, 118; cf.: scalas ad moenia, Liv. 32, 14: agmen in adversum clivum, to lead up, id. 9, 31 fin.: cf. id. 3, 18; 9, 43; 10, 26; Tac. Agr. 36: aciem in collem, id. H. 4, 71: oculos, i. e. to raise. Cic. Sest. 31, 68.—b. With se, or (more freq., esp. since the Aug. per.) mid., to set one's self up, to rise:
connituntur (pueri), ut sese erigant, Cic. Fin. 5, 15, 42; so, sese aut sublevare (Alces), Caes. B. G. 6, 27, 2: statura breves in digitos eriguntur, i. e. raise themselves on tiptoe, Quint. 2, 3, 8; cf.: in ungues, id. 11, 3, 120: in armos (equus), Stat. Th. 6, 502: in auras, Ov. M. 3, 43; 15, 512: sub auras, Verg. A. 8, 25: ad sidera (fumus), id. ib. 9, 214 et saep.— Said of rising ground, Verg. A. 8, 417; Tac. G. 46; cf. under P. a.—B. In partic.
1. To build, construct, erect (rarely):
turres, Caes. B. C. 1, 26, 1: saxeas turres, Flor. 3, 2 fin.: quis totidem erexit villas, Juv. 1, 94. —2. Milit. t. t., to cause to halt, stop, because of the erect posture assumed:
Albanus erigit totam aciem, Liv. 1, 27, 6.—II. Trop.
A. In gen., to arouse, excite:
erigite mentes auresque vestras et me attendite, Cic. Sull. 11, 33; cf. aures (with animum attendere), Cic. Verr. 2, 1, 10: animos ad audiendum, id. Ac. 2, 4, 10: cum res relata exspectatione certaminis senatum erexisset, had aroused, excited, Liv. 37, 1; cf. under P.a. B. 2.: aculeos severitatis in rem, etc., Cic. Cael. 12, 29: libertas malis oppressa civilibus extollere jam caput et aliquando se erigere debebat, id. Planc. 13 fin.: paululum se erexit et addidit historiae majorem sonum vocis, id. de Or. 2, 12 fin.— B. In partic., to raise up, cheer up, encourage:
erigebat animum jam demissum et oppressum Oppianicus, Cic. Clu. 21, 58; cf. id. ib. 70, 200; id. Att. 1, 16, 9: spem, Tac. H. 4, 71: illam tu provinciam afflictam et perditam erexisti atque recreasti, id. Verr. 2, 3, 91; cf.: rempublicam, Pompeius ap. Cic. Att. 8, 12, C fin.: rempublicam ex tam gravi casu, Liv. 6, 2, 1: multos populos ad cupidinem novae fortunae, id. 21, 19: Germanos ad spem belli, Caesarem ad coercendum, Tac. A. 2, 25; cf. id. ib. 2, 71; Flor. 3, 18, 3: Lusitanos, id. 2, 17, 15: fiduciam Pori, Curt. 8, 13, 16: animos ad spem, id. 4, 7, 1 et saep.: non dubito quin tuis litteris se magis etiam erexerit ab omnique sollicitudine abstraxerit, Cic. Deiot. 14; so, se, id. Brut. 3, 12; id. Agr. 2, 32, 87; id. Q. Fr. 1, 1, 1; 1, 3, 5; cf.: se in spem, Liv. 3, 1, 2: se ad spem libertatis, Just. 11, 1, 2: se ad imitationem, Quint. 2, 3, 10.—Mid., Just. 6, 4, 4; 23, 1, 14; Tac. H. 2, 74 fin.; id. A. 2, 71.—Hence, ērectus, a, um, P. a., set up; upright; elevated, lofty. A. Prop.:
primum eos (homines) humo excitatos celsos et erectos constituit, Cic. N. D. 2, 56; cf.: erectus et celsus status, ib. Or. 18, 59: incessus, Tac. H. 1, 53: vultus, Ov. M. 1, 86; and in the comp.: coxae, Cels. 7, 16: viriditas culmo geniculato, Cic. de Sen. 15: prorae, Caes. B. G. 3, 13, 2; cf.: petra in metae modum, Curt. 8, 11; and in the comp., Claud. Idyll. 6, 11.—Sup., Jul. Valer. Res Gest. Alex. M. 1, 31.—B. Trop.
1. Elevated, lofty, noble:
celsus et erectus et ea quae homini accidere possunt omnia parva ducens, Cic. Tusc. 5, 14, 42; cf. animus (with magnus), id. Deiot. 13, 36; in the comp.: erectior homo, id. Off. 1, 30: habet mens nostra natura sublime quiddam et erectum et impatiens superioris, Quint. 11, 1, 16; cf. Tac. Agr. 4.—2. Intent, attentive, on the stretch:
judices, Cic. Brut. 54, 200; cf.: suspensique (Horatii), Liv. 1, 25: plebs, civitas exspectatione, id. 2, 54; 3, 47: vos ad libertatem recuperandam (with ardentes), Cic. Phil. 4, 5: mens circa studia, Quint. 1, 3, 10: studium in legendo, Cic. Fam. 5, 12, 5: multitudo, Tac. H. 4, 81; cf.: erecta in Othonem studia, lively sympathies, id. ib. 2, 11.—Comp.: ad agendum erectiores, Quint. 9, 4, 12.—3. Animated, encouraged, resolute:
legiones nostrae in eum saepe locum profectae alacri animo et erecto, unde, etc., Cic. de Sen. 20, 75: nunc vero multo sum erectior, id. Phil. 4, 1, 2: erectis animis, Tac. A. 3, 7.—Adv.: ērectē (acc. to B. 3.), boldly, courageously (late Lat.); in the comp.: judicare, Gell. 7, 3 fin.: loqui, Amm. 15, 5.Origins
From ex- (“out, away”) + regō (“to guide, steer”).
Descendants
- Catalanerigir
- Englisherect
- Frenchériger
- Italianerigere
- Portugueseerigir
- Spanisherigir
- Vulgar Latin*ergere
- Friulianerigi
- Galicianerixir
- Old Ruthenianе҅рикгова́ти