LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neuterthird declension

regimen

regimen n (genitive regiminis)
Classical[ˈrɛ.ɡɪ.mɛn]Ecclesiastical[ˈrɛː.d͡ʒi.men]

Meaning

  1. neutercontrol, steering
  2. neuterguiding, governing, directing; rule, guidance, government, command

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Metamorphoses I cover
gubernāculum, quō nāvis regitur
rēgimen -inis (n) — in Metamorphoses I, ch. 23

Declension

declension
formsingularplural
nominativeregimenregimina
genitiveregiminisregiminum
dativeregiminīregiminibus
accusativeregimenregimina
ablativeregimineregiminibus
vocativeregimenregimina

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

rĕgĭmen, ĭnis, n. rego,
I. a guiding, guidance, direction (freq. only after the Aug. per., esp. in. Tac.; not in Cic. or Cæs.).
I. Lit.: regimen equorum exercere, Tac. A. 13, 3 fin.: classis, Vell. 2, 85, 2; cf.: procellis regimen impedire, Tac. A. 2, 23: equarum, id. ib. 13, 3: vocis sermonisque regimen primores (dentes) tenet, Plin. 7, 16, 15, § 70.—
B. Poet., concr., a rudder: frangitur et regimen, Ov. M. 11, 552: regimen carinae Flectere, id. ib. 3, 593: cum magnus inhorruit Auster ... Non regimen prodest, Petr. poët. 123, 235. —
II. Trop., a guiding, governing, directing; rule, guidance, government, command.
A. In gen.: in quo (sc. animo) consilium vitae regimenque locatum est, * Lucr. 3, 95: regimen totius magistratūs penes Appium erat, Liv. 3, 33: rerum, id. 6, 6: summae rei penes Germanicum, Tac. A. 1, 31: regimen tenere, id. ib. 13, 49: cohortium, id. ib. 12, 42: morum legumque, Suet. Aug. 27 fin.: virtutis vestrae, Tac. H. 1, 84: in omnia regimen, id. A. 3, 47.—
B. In partic., the direction of State affairs, rule, government, Enn. ap. Fest. p. 278 (Ann. v. 400 Vahl.); id. ap. Censor. Fragm. c. 14 (Trag. v. 381 ib.): regimen suscipere, Tac. A. 4, 9: regimen manu tractare cruentum, Stat. Th. 11, 658.—
C. Concr., a ruler, director, governor: regimen rerum, i. e. of the State, Liv. 4, 31, 5: rerum humanarum, Val. Max. 1, 1, 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₃reǵ-
  2. Proto-Indo-European*h₃réǵeti
  3. Proto-Italic*regō
  4. Latinregimen

Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin regimen From regō (“to rule; to direct”) + -men (noun-forming suffix).

Descendants
  • Englishregimen
  • Spanishrégimen
  • Frenchroyaumefrom Old French reiaume
  • Frenchrégimefrom Old French reiaume
  • Englishregimefrom Old French reiaume
  • Englishrealmfrom Old French reiaume
  • Italianregimefrom Old French reiaume
  • Italianreamefrom Old French reiaume
  • Portugueseregimefrom Old French reiaume
  • Romanianregimfrom Old French reiaume