verbfourth conjugation
praeveniō
praeveniō (present infinitive praevenīre, perfect active praevēnī, supine praeventum)
Classical[prae̯ˈwɛ.ni.oː]Ecclesiastical[preˈvɛː.ni.o]
Meaning
- to anticipate
- to precede
- figurativelyto interrupt, prevent
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ante tempus faciōpraeveniō -īre — in Evangelium secundum Marcum, ch. 20
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeveniō | praeveniēbam | praeveniam | praevēnī | praevēneram | praevēnerō |
| 2nd sg. | praevenīs | praeveniēbās | praeveniēs | praevēnistī | praevēnerās | praevēneris |
| 3rd sg. | praevenit | praeveniēbat | praeveniet | praevēnit | praevēnerat | praevēnerit |
| 1st pl. | praevenīmus | praeveniēbāmus | praeveniēmus | praevēnimus | praevēnerāmus | praevēnerimus |
| 2nd pl. | praevenītis | praeveniēbātis | praeveniētis | praevēnistis | praevēnerātis | praevēneritis |
| 3rd pl. | praeveniunt | praeveniēbant | praevenient | praevēnērunt praevēnēre | praevēnerant | praevēnerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | praeveniam | praevenīrem | praevēnerim | praevēnissem |
| 2nd sg. | praeveniās | praevenīrēs | praevēnerīs | praevēnissēs |
| 3rd sg. | praeveniat | praevenīret | praevēnerit | praevēnisset |
| 1st pl. | praeveniāmus | praevenīrēmus | praevēnerīmus | praevēnissēmus |
| 2nd pl. | praeveniātis | praevenīrētis | praevēnerītis | praevēnissētis |
| 3rd pl. | praeveniant | praevenīrent | praevēnerint | praevēnissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | praevenior | praeveniēbar | praeveniar |
| 2nd sg. | praevenīris praevenīre | praeveniēbāris praeveniēbāre | praeveniēris praeveniēre |
| 3rd sg. | praevenītur | praeveniēbātur | praeveniētur |
| 1st pl. | praevenīmur | praeveniēbāmur | praeveniēmur |
| 2nd pl. | praevenīminī | praeveniēbāminī | praeveniēminī |
| 3rd pl. | praeveniuntur | praeveniēbantur | praevenientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | praeveniar | praevenīrer |
| 2nd sg. | praeveniāris praeveniāre | praevenīrēris praevenīrēre |
| 3rd sg. | praeveniātur | praevenīrētur |
| 1st pl. | praeveniāmur | praevenīrēmur |
| 2nd pl. | praeveniāminī | praevenīrēminī |
| 3rd pl. | praeveniantur | praevenīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | praevenī | praevenīre |
| pres. 2nd pl. | praevenīte | praevenīminī |
| fut. 2nd sg. | praevenītō | praevenītor |
| fut. 3rd sg. | praevenītō | praevenītor |
| fut. 2nd pl. | praevenītōte | — |
| fut. 3rd pl. | praeveniuntō | praeveniuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | praevenīre | praevenīrī |
| perfect infinitive | praevēnisse | praeventum esse |
| future infinitive | praeventūrum esse | praeventum īrī |
| present participle | praeveniēns praeveniente, praevenientem, praevenientēs, praevenientī, praevenientia, praevenientibus, praevenientis, praevenientīs, praevenientium | — |
| perfect participle | — | praeventus praeventa, praeventā, praeventae, praeventam, praeventārum, praeventās, praevente, praeventī, praeventīs, praeventō, praeventōrum, praeventōs |
| future participle | praeventūrus praeventūra, praeventūrā, praeventūrae, praeventūram, praeventūrārum, praeventūrās, praeventūre, praeventūrī, praeventūrīs, praeventūrō, praeventūrōrum, praeventūrōs, praeventūrum | praeveniendus praeveniundus, praevenienda, praeveniendā, praeveniendae, praeveniendam, praeveniendārum, praeveniendās, praeveniende, praeveniendīs, praeveniendōrum, praeveniendōs |
gerundpraeveniendī, praeveniendō, praeveniendumsupinepraeventum, praeventū
prae-vĕnĭo, vēni, ventum, 4 (in tmesi:
I.
praeque diem veniens, Verg. E. 8, 17), v. n. and a., to come before, precede, get the start of, to outstrip, anticipate, to prevent (postAug.; for, in Cic. Off. 3, 7, 33, the correct reading is peremisset; cf.: antevenio, antecedo, praeverto); constr. absol. or with acc. I. Lit., absol.:
hostis breviore viā praeventurus erat, Liv. 22, 24: praevenerat non fama solum, sed nuncius etiam ex regiis servis, id. 24, 21: Lucifero praeveniente, Ov. F. 5, 548.—(b). With acc.:
talia agentem mors praevenit, anticipated him, prevented the execution of his plans, Suet. Caes. 44: desiderium plebis, Liv. 8, 16: damnationis ignominiam voluntariā morte praevenit, anticipated, Val. Max. 1, 3, 3.—In pass., to be prevented, hindered, etc.: quae ipse paravisset facere, perfidiā clientis sui praeventa, Sall. J. 71, 5: quod non praeventum morte fuisse, dolet, prevented by death, Ov. Tr. 5, 4, 32: peregissetque ultionem, nisi morte praeventus fuisset, Just. 32, 3: praeventus est ab Agrippinā, Suet. Claud. 44; Plin. Ep. 9, 1, 3: nisi praeveniretur Agrippina, i. e. if she had not been killed beforehand, Tac. A. 14, 7: si maritus sit in magistratu, potest praeveniri a patre, the father can bring the accusation first, Dig. 48, 5, 15.—2. To come or go beforehand (late Lat.):
ut praeveniant ad vos, Vulg. 2 Cor. 9, 5: praevenit ungere corpus meum, id. Marc. 14, 8.—II. Trop., to surpass, excel, be superior (post-Aug.):
Nomentanae vites fecunditate (Amineas) praeveniunt, Col. 3, 2, 14.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prae-veniō vēnī, ventus, īre,
to come before, precede, get the start of, outstrip, anticipate, prevent: hostis breviore viā praeventurus erat, L.: praevenerat fama, L.: Lucifero praeveniente, O.: desiderium plebis, L.: nisi praeveniretur Agrippina, i. e. unless Agrippina were put out of the way, Ta.—To prevent, hinder (only pass.): quae ipse paravisset facere, perfidiā clientis sui praeventa, S.: Quod non praeventum morte fuisse dolet, O.
Origins
- Proto-Indo-European*per-
- Proto-Indo-European*preh₂-
- Proto-Indo-European*préh₂i?
- Proto-Italic*prai
- Proto-Italic*prai-
- Latinpraeveniō
Proto-Indo-European *gʷem- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *gʷm̥yéti Proto-Italic *gʷəniō Latin veniō Latin praeveniō From prae- (“in front of”) + veniō (“come”).
Descendants
- Catalanprevenir
- Englishprevent
- Englishprevene
- Frenchprévenir
- Italianprevenire
- Portugueseprevenir
- Romanianpreveni
- Spanishprevenir
- Galicianprevir
In English words that came into English from praeveniō
- preventpraeventus
- prevenientpraeveniēns
- preveniencepraeveniēns
- prevenepraevenire