LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

nōtōrius

nōtōrius (feminine nōtōria, neuter nōtōrium)
Classical[noːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[noˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. Late Latinadjectivepointing out, making known, causing to be known
  2. Medieval Latinadjectiveevident, known; well-known

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenōtōriusnōtōrianōtōrium
genitivenōtōriīnōtōriaenōtōriī
dativenōtōriōnōtōriaenōtōriō
accusativenōtōriumnōtōriamnōtōrium
ablativenōtōriōnōtōriānōtōriō
vocativenōtōrienōtōrianōtōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenōtōriīnōtōriaenōtōria
genitivenōtōriōrumnōtōriārumnōtōriōrum
dativenōtōriīsnōtōriīsnōtōriīs
accusativenōtōriōsnōtōriāsnōtōria
ablativenōtōriīsnōtōriīsnōtōriīs
vocativenōtōriīnōtōriaenōtōria

nōtōrĭus, a, um, adj. notor,
I. pointing out, making known (post-class.); only subst.
I. nōtōrĭa, ae, f.
A. A notice, advice, intelligence, news: quod notoriā tuā intimāsti, Gall. ap. Treb. Claud. 17: qui falsam de me notoriam pertulerat, information, indictment, App. M. 7, p. 189, 10 Oud., for notorium (v. infra).—
B. Notoria, ἀναφορά, Gloss.; cf.: μήνυσις, notoria, indicium, Gloss.—
II. nōtōrĭum, ii, n., an information, indictment: nuntiatores, qui per notoria indicia produnt, notoriis suis assistere jubentur, Dig. 48, 16, 6; Symm. 10, 4.

Origins

From nōscō (“known, recognized; familiar, widely known; famous, well-known; infamous”) + -tōrius (suffix forming adjectives).

Descendants
  • Englishnotorious
  • Italiannotorio
  • Englishnotoirefrom Old French notoire
  • Frenchnotoirefrom Old French notoire
  • Portuguesenotório
  • Romaniannotoriu
  • Spanishnotorio
  • Piedmontesenotòri

Quick answers

What does nōtōrius mean in Latin?
nōtōrius, a adjective, means “pointing out, making known, causing to be known; evident, known; well-known”.
How do you pronounce nōtōrius?
In classical Latin, [noːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [noˈtɔː.ri.us].