adjectivefirst/second-declension adjective
nōtōrius
nōtōrius (feminine nōtōria, neuter nōtōrium)
Classical[noːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[noˈtɔː.ri.us]
Meaning
- Late Latinadjectivepointing out, making known, causing to be known
- Medieval Latinadjectiveevident, known; well-known
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | nōtōrius | nōtōria | nōtōrium |
| genitive | nōtōriī | nōtōriae | nōtōriī |
| dative | nōtōriō | nōtōriae | nōtōriō |
| accusative | nōtōrium | nōtōriam | nōtōrium |
| ablative | nōtōriō | nōtōriā | nōtōriō |
| vocative | nōtōrie | nōtōria | nōtōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | nōtōriī | nōtōriae | nōtōria |
| genitive | nōtōriōrum | nōtōriārum | nōtōriōrum |
| dative | nōtōriīs | nōtōriīs | nōtōriīs |
| accusative | nōtōriōs | nōtōriās | nōtōria |
| ablative | nōtōriīs | nōtōriīs | nōtōriīs |
| vocative | nōtōriī | nōtōriae | nōtōria |
nōtōrĭus, a, um, adj. notor,
I. pointing out, making known (post-class.); only subst.
I. nōtōrĭa, ae, f.
A. A notice, advice, intelligence, news: quod notoriā tuā intimāsti, Gall. ap. Treb. Claud. 17:
qui falsam de me notoriam pertulerat, information, indictment, App. M. 7, p. 189, 10 Oud., for notorium (v. infra).—B. Notoria, ἀναφορά, Gloss.; cf.: μήνυσις, notoria, indicium, Gloss.—
II. nōtōrĭum, ii, n., an information, indictment:
nuntiatores, qui per notoria indicia produnt, notoriis suis assistere jubentur, Dig. 48, 16, 6; Symm. 10, 4.Origins
From nōscō (“known, recognized; familiar, widely known; famous, well-known; infamous”) + -tōrius (suffix forming adjectives).
Descendants
- Englishnotorious
- Italiannotorio
- Englishnotoirefrom Old French notoire
- Frenchnotoirefrom Old French notoire
- Portuguesenotório
- Romaniannotoriu
- Spanishnotorio
- Piedmontesenotòri