LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

notābilis

notābilis (neuter notābile, adverb notābiliter)
Classical[nɔˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[noˈtaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationnotable, remarkable, extraordinary, memorable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenotābilisnotābilisnotābile
genitivenotābilisnotābilisnotābilis
dativenotābilīnotābilīnotābilī
accusativenotābilemnotābilemnotābile
ablativenotābilīnotābilīnotābilī
vocativenotābilisnotābilisnotābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenotābilēsnotābilēsnotābilia
genitivenotābiliumnotābiliumnotābilium
dativenotābilibusnotābilibusnotābilibus
accusativenotābilīs
notābilēs
notābilīs
notābilēs
notābilia
ablativenotābilibusnotābilibusnotābilibus
vocativenotābilēsnotābilēsnotābilia

nŏtābĭlis, e, adj. nota,
I. noteworthy, distinguished, remarkable, extraordinary, memorable, notable (not freq. till the Aug. per.; in Cic. perh. only once; in Cæs. not at all).
I. Prop.: exitus, * Cic. Fam. 5, 12, 5: rara et notabilis res, Plin. Ep. 7, 6, 1: id est notabilius, Quint. 8, 3, 22: illud notabile ex diversis, id. 8, 5, 5: notabilis introitus, Tac. Agr. 40: cunctis, Juv. 6, 374: magna ista et notabilis eloquentia, Tac. Or. 40.—
B. Esp., in a bad sense, infamous, notorious: turpitudine notabiles, Dig. 3, 1, 5: si quid in pejus notabile est, Quint. 1, 3, 1: quae imperitis quoque ad reprehensionem notabilia videntur, id. 9, 4, 33: eo notabilior caedes fuit, quia filius patrem interfecit, Tac. H. 3, 25.—
II. Transf., dis cernible, perceptible: aspice nobilissimarum civitatum fundamenta vix notabilia, Sen. Ira, 1, 2, 3.—
B. Pointed at, marked, indicated: digitis hominum nutibusque notabilis, App. M. 11, p. 784 Oud.—Hence, adv.: nŏtābĭlĭter, remarkably, notably; perceptibly: quaedam frequentius et notabiliter usurpavit, Suet. Aug. 87: expalluit notabiliter, Plin. Ep. 1, 5, 13: gaudium eminuit, id. ib. 5, 17, 5.—Comp.: notabilius turbare, Tac. H. 1, 55: aliquem odisse, Quint. Decl. 17.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin notābilis From notāre, notō (“to note, mark”) + -bilis.

Quick answers

What does notābilis mean in Latin?
notābilis, a adjective, means “notable, remarkable, extraordinary, memorable”.
How do you pronounce notābilis?
In classical Latin, [nɔˈtaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [noˈtaː.bi.lis].