LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

nōtus1

nōtus (feminine nōta, neuter nōtum, comparative nōtior, superlative nōtissimus)
Classical[ˈnoː.tʊs]Ecclesiastical[ˈnɔː.tus]
№ 477 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectivefamiliar, customary, in common use
    […] ultrō / hortantem et fessās ad pābula nōta vocantem[…] freely / calling them and exhorting the weary insects to eat their familiar food.c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon 4.265
  2. adjectivewidely known, famous, well-known
  3. adjectiveof great renown, illustrious, celebrated, notorious, eminent; esteemed
  4. adjectiveof ill repute, infamous, egregious

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quem omnēs nōvērunt; vir nōtus.
nōtus -a -um — in Mille Verba, Templum Graecum

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativenōtusnōtanōtum
genitivenōtīnōtaenōtī
dativenōtōnōtaenōtō
accusativenōtumnōtamnōtum
ablativenōtōnōtānōtō
vocativenōtenōtanōtum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativenōtīnōtaenōta
genitivenōtōrumnōtārumnōtōrum
dativenōtīsnōtīsnōtīs
accusativenōtōsnōtāsnōta
ablativenōtīsnōtīsnōtīs
vocativenōtīnōtaenōta

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

nota, animadversio censoria
the reprimand of a censor.
ne in re nota et pervulgata multus sim
not to be diffuse on such a well-known subject.
notam turpitudinis alicui or vitae alicuius inurere
to injure a man's character, tarnish his honour.

nōtus, a, um, v. nosco
I. fin.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ǵneh₃-
  2. Proto-Indo-European*ǵn̥h₃sḱéti
  3. Proto-Italic*gnōskō
  4. Latinnōtus

Latin nōscō Latin nōtus Perfect passive participle of nōscō (“to know”).

In English words that came into English from nōtus

  • notoriousnōtōrius
  • ignoteignotus
verbfirst/second-declension participle
nōtus2
nōtus (feminine nōta, neuter nōtum)
Classical[ˈnoː.tʊs]Ecclesiastical[ˈnɔː.tus]
№ 477 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. participleknown, recognized, acquainted with, having been recognized, noted
    aliquid nōtum alicui facereto make something known to someone
  2. participleknown, experienced, having been experienced
    “Crēditis āvectōs hostīs? Aut ūlla putātis dōna carēre dolīs Danaum? Sīc nōtus Ulixēs?” “[Do] you [really] believe [that your] enemies have sailed away? Or consider any Grecian gifts to be free of deceit? Is that so, having known Ulysses?” – Laocoön29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 2.43–44
  3. participleknown, learned, understood, having been known
  4. masculinenoun from verbparticiplepluralplural onlyacquaintances, friends

Origins

  1. Proto-Indo-European*ǵneh₃-
  2. Proto-Indo-European*ǵn̥h₃sḱéti
  3. Proto-Italic*gnōskō
  4. Latinnōtus

Latin nōscō Latin nōtus Perfect passive participle of nōscō (“to know”).

Descendants
  • Italiannoto

In English words that came into English from nōtus

  • notionnōtiō
  • notorietynōtōrietās
proper noun · masculinesecond declension
Notus3
Notus m sg (genitive Notī)
Classical[ˈnɔ.tʊs]Ecclesiastical[ˈnɔː.tus]

Meaning

  1. masculinesingularNotus, god of the south wind

Declension

declension
formsingularplural
nominativeNotus—
genitiveNotī—
dativeNotō—
accusativeNotum—
ablativeNotō—
vocativeNote—

Nŏtus and Nŏtos, i, m. Νότος, = auster,
I. the south wind.
I. Lit.: tres Notus hibernas immensa per aequora noctes Vexit me violentus aquā, Verg. A. 6, 355: madidis Notus evolat alis, Ov. M. 1, 264: udus, Hor. Epod. 10, 19: procellosus, Ov. H. 2, 12: tepidus, id. Am. 1, 4, 12: sub Noton et Borean, Luc. 7, 363.—
II. Poet., transf., for wind in gen.: tendunt vela Noti, Verg. A. 3, 268; cf. id. ib. 1. 575; 5, 512; Tib. 1, 5, 35.

Origins

Borrowed from Ancient Greek Νότος (Nótos).

Quick answers

What does nōtus mean in Latin?
nōtus, a adjective, means “familiar, customary, in common use; widely known, famous, well-known; of great renown, illustrious, celebrated, notorious, eminent”.
How do you pronounce nōtus?
In classical Latin, [ˈnoː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnɔː.tus].
Where does nōtus come from?
Proto-Indo-European *ǵneh₃- → Proto-Indo-European *ǵn̥h₃sḱéti → Proto-Italic *gnōskō → Latin nōtus.