iugum
Meaning
- neutera yoke (for oxen or cattle) or collar (for a horse)
Nos onera quibusdam bestiis, nos iuga inponimus;[…]
45 BCE, Cicero, De natura deorum 2.60.151 - neutera yoke, pair, team of draft oxen; a pair of horses; a chariot
Quod addit asinos, qui stercus vectent, treis, asinum molarium; in vinea iugerum iugum boum, asinorum iugum, asinum molarium;[…]
As to his addition of three donkeys to haul manure and one for the mill; for a vineyard of 100 jugera, a yoke of oxen, a pair of donkeys, and one for the mill; […]21 BCE, Marcus Terentius Varro, De Re Rustica 1.19.3Lucage, nulla tuos currus fuga segnis equorum prodidit aut uanae uertere ex hostibus umbrae: ipse rotis saliens iuga deseris.
29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 10.594 - neutera pair of anything
ex eo notatum, non fere legionis umquam hiberna esse castra ubi aquilarum non sit iugum.
77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 10.5.16 - neutera juger of land
Ille, Modos, quibus metirentur rura, alius alios constituit. Nam in Hispania ulteriore metiuntur iugis, in Campania versibus, apud nos in agro Romano ac Latino iugeris. Iugum vocant, quod iuncti boves uno die exarare possint.
Each country has its own method of measuring land. Thus in farther Spain the unit of measure is the iugum, in Campania the versus, with us here in the district of Rome and in Latium the iugerum. The iugum is the amount of land which a yoke of oxen can plough in a day.)1st c. BCE, Marcus Terentius Varro, Rerum rusticarum libri III 1.10 - neuterin Kent, a yoke of land, quarter sulung
- neutera horizontal beam or rail fastened perpendicular to a post or pole; a crossbeam, crossrail
Tertius vineae annus palmitem velocem robustumque emittit et quem faciat aetas vitem. hic in iugum insilit.
77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 17.35.175 - neuterany of various types of horizontal structural member: the beam which united the upright posts of a loom, the crossbar of a lyre, the crossrail of a trellis, the thwart or cross-bench of a boat (the rower's bench)
[…]: tela iugo vincta est, stamen secernit harundo,[…]
8 CE, Ovidius, Metamorphoses 6.55inde alias animas, quae per iuga longa sedebant, deturbat laxatque foros; simul accipit alueo ingentem Aenean.
29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 6.411 - neutera symbolic yoke of subjugation: a low makeshift archway of three spears under which a vanquished enemy was made to bend in humiliation as they passed by
Caesar, quod memoriā tenēbat L. Cassium cōnsulem occīsum exercitumque ēius ab Helvētiīs pulsum et sub iugum mīssum, concēdendum nōn putābat […].
Because Caesar remembered that the consul Lucius Cassius had been killed and his army routed and sent under the yoke by the Helvetians, he did not think their request should be granted.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 1.7 - neutera scalebeam; (metonymic) a pair of scales; (astronomy) the Libra
L. quidem Tarutius Firmanus, familiaris noster, in primis Chaldaeicis rationibus eruditus, urbis etiam nostrae natalem diem repetebat ab iis Pardibus, quibus eam a Romulo conditam accepimus, Romamque, in iugo cum esset Luna, natam esse dicebat, nec eius fata canere dubitabat.
45 BCE, Cicero, De divinatione 2.47.98 - neuterthe summit or ridge of a mountain; a chain or range of mountains
Eius vero montis iugum se circumagens et media curvatura prope tangens oras maris Hadriani pertingit circumitionibus contra fretum.
The ridge of this mountain range then bends in an arch and almost reaches the middle part of the Adriatic coast, while, completing the arch, it ends up touching the Strait (of Messina).c. 15 BCE, Vitruvius, De architectura 2.10.1 - figurativelyneuterthe bond (of slavery, matrimony, etc.)
Iamne ea fert iugum?
Does she as yet bear the yoke? (i.e. does she bear the yoke of matrimony; is she married?)c. 190 BCE, Plautus, Curculio 1.1.50
Latīnē defined in Latin in our graded readers
lignum quod duōs bovēs iungit; etiam summa pars montis.lignum quod bovēs iungitlignum quod bōbus impōniturlignum super colla boumChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Mons · Jugum
Mons (from minari, eminere,) denotes the mountain with reference to its dimension of height; whereas jugum, with reference to its breadth and length, sometimes as the uppermost ridge, which, according as it is flat or pointed, is with yet greater precision called either dorsum or cacumen, in opp. to radices montis; sometimes as a range of mountains, particularly in an ascending direction, by which several mountains become joined, so as to form a chain, or pile of mountains, in opp. to the mountain itself. Liv. xxii. 18. Sub jugo montis prœlium fuit: comp. with xli. 18. Petilius adversus Balistæ et Leti jugum, quod eos montes perpetuo dorso conjungit, castra habuit. Or, Tac. G. 10, with 43, and Agr. 10. Or, Virg. Ecl. v. 76, with Ovid, Met. iv. 657. (v. 225.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iugum | iuga |
| genitive | iugī | iugōrum |
| dative | iugō | iugīs |
| accusative | iugum | iuga |
| ablative | iugō | iugīs |
| vocative | iugum | iuga |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- aqua iugis, perennis
- a perpetual spring.
- iugum servitutis accipere
- to submit to the yoke of slavery.
- iugum servitutis excutere
- to shake off the yoke of slavery.
- iugum servile alicui demere
- to deliver some one from slavery.
- iugum servile a cervicibus deicere (Phil. 1. 2. 6)
- to shake off the yoke of slavery.
- ab aliquo servitutem or servitutis iugum depellere
- to deliver some one from slavery.
nos onera quibusdam bestiis, nos juga imponimus, Cic. N. D. 2, 60, 151: leones jugo subdere, et ad currum jungere, Plin. 8, 16, 21, § 55: (bos) juga detractans, Verg. G. 3, 57: tauris solvere, id. E. 4, 41: frena jugo concordia ferre, id. A. 3, 542; Ov. M. 12, 77: jugum excutere, Curt. 4, 15, 16.—ut minus multis jugis ararent, Cic. Verr. 2, 3, 51, § 120; a pair of horses, Verg. A. 5, 147: aquilarum, a pair, Plin. 10, 4, 5, § 16.—Plur.: nunc sociis juga pauca boum, Juv. 8, 108; also for the chariot itself, Verg. A. 10, 594; Sil. 7, 683: curtum temone jugum, Juv. 10, 135.—in Hispania ulteriore metiuntur jugis: jugum vocant, quod juncti boves uno die exarare possint, Varr. R. R. 1, 10 (but in Plin. 18, 3, 3, § 9, the correct reading is jugerum; v. Sillig ad h. l.).—palmes in jugum insilit, Plin. 17, 22, 35, § 175: vineam sub jugum mittere, Col. 4, 22.—cum male pugnatum apud Caudium esset, legionibus nostris sub jugum missis, Cic. Off. 3, 30, 109: exercitum sub jugum mittere, Caes. B. G. 1, 12; 1, 7; Quint. 3, 8, 3; Liv. 1, 26, 13; 2, 34, 9 al.; also, sub jugo mittere, id. 3, 28 fin.—Romam, in jugo cum esset luna, natam esse dicebat, Cic. Div. 2, 47, 98.—tela jugo vincta est, Ov. M. 6, 55.—in immensis qua tumet Ida jugis, Ov. H. 5, 138: montis, Verg. E. 5, 76; Caes. B. C. 1, 70: suspectum jugum Cumis, Juv. 9, 57; 3, 191.—cujus a cervicibus jugum servile dejecerant, Cic. Phil. 1, 2, 6: Venus Diductos jugo cogit aëneo, Hor. C. 3, 9, 18: accipere, Just. 44, 5, 8: exuere, to shake off, Tac. Agr. 31: excutere, Plin. Pan. 11: nondum subacta ferre jugum valet Cervice, the yoke of marriage, Hor. C. 2, 5, 1. —Of misfortune: ferre jugum pariter dolosi, Hor. C. 1, 35, 28: pari jugo niti, to work with equal efforts, Plin. Ep. 3, 9, 9: calamitates terroresque mortalium sub jugum mittere, to subjugate, Sen. de Prov. 4 init.: felices, qui ferre incommoda vitae, nec jactare jugum vita didicere magistra, Juv. 13, 22.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From Proto-Italic *jugom, from Proto-Indo-European *yugóm, from *yewg- (“to yoke, harness, join”) + *-óm. Cognate with Sanskrit युग (yuga), Ancient Greek ζῠγόν (zŭgón), and Gothic 𐌾𐌿𐌺 (juk). Equivalent to a substantivization of the adjective iugus (“belonging together”).
- Sardiniangiuvu
- Sardiniangiubu
- Sardiniangiuu
- Sardiniangiú
- Sardinianyuu
- Catalanjou
- Catalanjeu
- Catalanjova
- Occitanjo
- Occitanjoc
- Gasconjunfrom Occitan jo
- Frenchjougfrom Old French jug
- Englishjougfrom Old French jug
- Englishjougsfrom Old French jug
- Franco-Provençaljog
- Walloondjeufrom Old French jug
- Italiangiogo
- Italiangiovo
- Dalmatianzaug
- Siciliangiugufrom Italian giogo
- Neapolitanjugo
- Sicilianjugu
- Sicilianjuvu
- Venetandóvo
- Venetandógo
- Venetandóo
- Portuguesejugofrom Old Galician-Portuguese jugo
- Spanishyugofrom Old Spanish jogo
- Aragonesechuvo
- Aragonesechou
- Aragonesechugo
- Asturianxugufrom Old Leonese yugo
- Leonesexugufrom Old Leonese yugo
- Mirandesejugofrom Old Leonese yugo
- Galicianxugofrom Old Galician-Portuguese jugo
- Romanianjug
- Aromaniangiug
- Aromaniangiugu
- Englishjugum
- Esperantojugo
- Central Atlas Tamazightⵜⴰⵢⵓⴳⴳⵯⴰ
- Tarifittyuya
- Kabyleṯayuḡa
- Kabyletayuḡʷa
- Northern Saharan Berbertǧuǧa
- Northern Saharan Berbertgugǝt
- Tachawittiyuga
- Tashelhittayuga
- Friulianjôf
- Friulianjôv
- Ladinduogo
- Ladindòu
- Ladinjouf
- Ladinju
- Romanshgiuf
- Emilianzu
- Emilianzof
- Emilianzov
- Ligurianzôvo
- Lombardzof
- Lombardxof
- Lombardgiov
- Piedmontesegiou
- Piedmontesegio
- Piedmontesexof