noun · masculinefourth declension
versus1
versus m (genitive versūs)
Classical[ˈwɛr.sʊs]Ecclesiastical[ˈvɛr.sus]
Meaning
- masculinea furrow (turned earth)
- masculinea line, row
- especiallymasculinea line of writing; (poetry) a verse
Magnum ibi numerum versuum ediscere dicuntur.
They are said to learn by heart a great number of verses there.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 6.14 - masculinea land measure equal to a plethron
Ille, Modos, quibus metirentur rura, alius alios constituit. Nam in Hispania ulteriore metiuntur iugis, in Campania versibus, apud nos in agro Romano ac Latino iugeris. Iugum vocant, quod iuncti boves uno die exarare possint.
Each country has its own method of measuring land. Thus in farther Spain the unit of measure is the iugum, in Campania the versus, with us here in the district of Rome and in Latium the iugerum. The iugum is the amount of land which a yoke of oxen can plough in a day; the versus is an area 100 feet square; 2 the iugerum an area containing two square actus.1st century BCE, Marcus Terentius Varro, Rerum rusticarum libri III (Agricultural Topics in Three Books).Liber I, X - masculinea turn, step
Latīnē defined in Latin in our graded readers
verses
versūs — in Seneca, ch. IV
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | versus | versūs |
| genitive | versūs | versuum |
| dative | versuī | versibus |
| accusative | versum | versūs |
| ablative | versū | versibus |
| vocative | versus | versūs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- alicuius laudes versibus persequi
- to sing the praises of some one (not canere aliquem)
- alicuius res gestas versibus ornare, celebrare
- to celebrate some one's exploits in song.
versus (vors-), ūs (ante-class. collat. form of the plur. versi, Laev. ap. Prisc. p. 712 P.: versorum, Laber. ib.: versis, Val. ib.), m. verto, a turning round, i. e. of the plough.
I. A furrow, Col. 2, 2, 25; Plin. 18, 19, 49, § 177.—
II. Transf., a line, row.
A. In gen.:
in versum distulit ulmos, Verg. G. 4, 144: remorum, Liv. 33, 30, 5; cf. Verg. A. 5, 119: foliorum, Plin. 15, 29, 37, § 122: creber catenarum, Sil. 7, 658.—B. In partic., a line of writing; and in poetry, a verse:
ut primum versum (legis) attenderet, Cic. Rab. Post. 6, 14: deplorat primis versibus mansionem suam, id. Att. 2, 16, 4; id. de Or. 1, 61, 261: magnum numerum versuum ediscere, Caes. B. G. 6, 14; Nep. Epam. 4, 6; Liv. 41, 24, 13; Quint. 1, 4, 3; 7, 1, 37; 10, 1, 38; 10, 1, 41; Plin. Ep. 4, 11, 16; Ov. Am. 1, 11, 21: si quis minorem gloriae fructum putat ex Graecis versibus percipi quam ex Latinis, vehementer errat, Cic. Arch. 10, 23; id. de Or. 2, 64, 257; 3, 50, 194; id. Or. 20, 67; Quint. 9, 4, 48 sq.; 11, 2, 39; 11, 2, 51; Hor. S. 1, 10, 54; 2, 1, 21; id. Ep. 2, 2, 52; Verg. E. 5, 2.—C. The note, song of the nightingale, Plin. 10, 29, 43, § 83.—
III. A land-measure, = Gr. πλέθρον, Varr. R. R. 1, 10, 1.—
IV. A kind of dance, or a turn, step, pas in a dance, Plaut. Stich. 5, 7, 2.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
versus or vorsus
P. of verto.
versus or vorsus ūs, m
VERT-, a line, row: in versum distulit ulmos, V.: remorum, L. —In writing, a line, verse: versūs plurimi supra tribunal scribebantur: magnum numerum versuum ediscere, Cs.: versūs Enni gravitate minores, H.: dicere versūs, V.
Origins
- Proto-Indo-European*wert-
- Proto-Indo-European*wértetor
- Proto-Italic*wertō
- Latinversus
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin versus From vertō + -tus (forming action nouns).
Descendants
- Catalanves
- Frenchvers
- Italianverso
- Occitanvers
- Romanianviers
- Sardinianbessu
- Catalanvers
- Englishverse
- Portugueseverso
- Spanishverso