adjectivefirst/second-declension adjective
biiugus
biiugus (feminine biiuga, neuter biiugum)
Classical[ˈbɪ.jʊ.ɡʊs]Ecclesiastical[ˈbiː.ju.ɡus]
Meaning
- adjectivepertaining to two like members joined together, (especially with horses or draft animals): yoked in a pair
Tum Pallās biiugīs fugientem Rhoetea praeter / trāicit. Hōc spatium tantumque morae fuit Īlō; / Īlō namque procul validam dērēxerat hastam, / quam medius Rhoeteus intercipit, optime Teuthrā, / tē fugiēns frātremque Tyrēn, currūque volūtus / caedit sēmianimis Rutulōrum calcibus arva.
20 BCE, Publius Vergilius Maro, The AeneidBiiugis erit nominativus hic biiugus: nam alias biiugibus faceret, si esset tertiae formae ab eo quod est 'hic biiugis, huius biiugis'.
This biiugus might otherwise be called 'biiugibus', which in the nominative is 'biiugis', if I were advancing from the third form (read: third declension) which is (read: gives us) 'hic biiugis, huius biiugis'.Early 5th century CE, Maurus Servius Honoratus, In Vergilii Aeneidem commentarii
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | biiugus | biiuga | biiugum |
| genitive | biiugī | biiugae | biiugī |
| dative | biiugō | biiugae | biiugō |
| accusative | biiugum | biiugam | biiugum |
| ablative | biiugō | biiugā | biiugō |
| vocative | biiuge | biiuga | biiugum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | biiugī | biiugae | biiuga |
| genitive | biiugōrum | biiugārum | biiugōrum |
| dative | biiugīs | biiugīs | biiugīs |
| accusative | biiugōs | biiugās | biiuga |
| ablative | biiugīs | biiugīs | biiugīs |
| vocative | biiugī | biiugae | biiuga |
bĭjŭgus, a, um (contr. form bīgus, Manil. 5, 3; cf. also bĭjŭgis, e), adj. id.,
I. yoked two together (poet.):
leones, Lucr. 2, 602; Verg. A. 10, 253: equi, Mart. 1, 13, 8: serpentes, Val. Fl. 7, 218: currus, drawn by two horses, Lucr. 5, 1299: temo, Stat. Th. 2, 723: certamen = bigarum, the contest with the bigae, Verg. A. 5, 144.—II. Subst.: bĭ-jŭgi, ōrum, m. (sc. equi), two horses yoked abreast:
telo Admonuit bijugos, Verg. A. 10, 587; 10, 399: desiluit Turnus bijugis, i. e. from his chariot drawn by two horses, id. ib. 10, 453.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
biiugus adj.
bi-+iugum, yoked two together: leones, V.: certamen, a chariot-race, V.—Plur. as subst m. (sc. equi), two horses yoked abreast: telo Admonuit biiugos, V.: desiluit biiugis, i. e. from his chariot, V.
Origins
- Proto-Indo-European*dwóh₁
- Proto-Indo-European*dwi-
- Proto-Italic*dwi-
- Latinbiiugus
Latin iugus Latin biiugus From bi- (“occurring twice, having two parts”) + iugus (“joined, yoked”).