English → Latin
“vice” in Latin
vitiōsitāsvice, faultiness, viciousnessturpitūdōugliness, unsightliness, foulness, deformity; baseness, indecency, shamefulness, disgrace, dishonor, infamy, turpitudelibīdōdesire, fancy, inclination, longing, pleasure, caprice, passion, wantonness; lust, sensualityvitiumflaw, defect, blemish, imperfection; vice; crime, wrongdoing, misdeed, sin, error, faultflāgitiumdisgraceful or shameful action, deed, or crime; scandal; shame, disgrace, outragescelusan evil deed; a wicked, heinous, or impious action; wickedness, villainy; criminal, villain, felon, scoundrel, rascal, rineōto enter, go into; to begin; to have sexual intercourse
The English word vice itself goes back to Latin vicis, through vice.
Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864
vice
vitiositas; turpitudo (κακία, as moral evil: respecting vitiositas, Vid: Cic., Tusc., 4, 15, init.): libidines (evil passions or desires): vitium (a fault; anything amiss): flagitium; scelus (a vicious or wicked act). To be a vice, in vitio esse (to be faulty): to give one’s self up to vice, dedere animum vitiis: dedere se libidinibus: to be a monster of vice, ingurgitare se in flagitia (Cic.): omnibus vitiis affinem esse (after Cic., De Invent., 2, 10, 33): omnibus vitiis teneri (after Hor., Sat., 1, 4, 130); omnibus flagitiis, omnibus libidinibus deditum esse. To avoid, flee from vice, a vitiis abstinere: vitia declinare.
A kind of instrument, perhaps *retinaculum.
Quick answer
- What is the Latin word for vice?
- The usual Latin words for “vice” are vitiōsitās, turpitūdō, libīdō; also vitium, flāgitium, scelus. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.
Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.