ineō
Meaning
- to enter, go into
- to begin
inire consilium
to take a resolution, to determine to perform a planinire societatem cum aliquo
to enter into an alliance with someone - broadlytransitiveto take up (an office, position)
magistratum inire
to take up the magistracyimperium inire
to come to power - to have sexual intercourse
Latīnē defined in Latin in our graded readers
incipiō, ingrediorincipere; cōnsilium inīre = cōnsilium capereChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Inire · Intrare · Introire · Ingredi
1. Inire denotes almost always only a figurative entering, as to engage in any thing, for example, inire pugnam, numerum, etc.; whereas intrare, introire, ingredi, a literal entering; intrare is usually transitive, as to enter, and has an emphasis on the verbal part of the word; whereas introire is intransitive, as to step in, and has an emphasis on the adverbial part of the word. In the phrase intrare curiam one thinks more of the mere threshold, which is to be stepped over; in the phrase introire one thinks more of the four walls by which one is to be enclosed. 2. Intrare and introire suppose a space distinctly limited by walls, boundaries, marks; whereas ingredi supposes, generally, any limited space, for example, viam, pontem, etc. (iv. 521.)
Conjugation irregular
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ineō | inībam | inībō | iniī inīvī | inieram inīveram | inierō inīverō |
| 2nd sg. | inīs | inībās | inībis | inīstī iniistī, inīvistī | inierās inīverās | inieris inīveris |
| 3rd sg. | init | inībat | inībit inīet | iniit inīvit | inierat inīverat | inierit inīverit |
| 1st pl. | inīmus | inībāmus | inībimus | iniimus inīvimus | inierāmus inīverāmus | inierimus inīverimus |
| 2nd pl. | inītis | inībātis | inībitis | inīstis iniistis, inīvistis | inierātis inīverātis | inieritis inīveritis |
| 3rd pl. | ineunt | inībant | inībunt | iniērunt iniēre, inīvērunt, inīvēre | inierant inīverant | inierint inīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | ineam | inīrem | inierim inīverim | inīssem iniissem, inīvissem |
| 2nd sg. | ineās | inīrēs | inierīs inīverīs | inīssēs iniissēs, inīvissēs |
| 3rd sg. | ineat | inīret | inierit inīverit | inīsset iniisset, inīvisset |
| 1st pl. | ineāmus | inīrēmus | inierīmus inīverīmus | inīssēmus iniissēmus, inīvissēmus |
| 2nd pl. | ineātis | inīrētis | inierītis inīverītis | inīssētis iniissētis, inīvissētis |
| 3rd pl. | ineant | inīrent | inierint inīverint | inīssent iniissent, inīvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | ineor | inībar | inībor |
| 2nd sg. | inīris inīre | inībāris inībāre | inīberis inībere |
| 3rd sg. | inītur | inībātur | inībitur |
| 1st pl. | inīmur | inībāmur | inībimur |
| 2nd pl. | inīminī | inībāminī | inībiminī |
| 3rd pl. | ineuntur | inībantur | inībuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | inear | inīrer |
| 2nd sg. | ineāris ineāre | inīrēris inīrēre |
| 3rd sg. | ineātur | inīrētur |
| 1st pl. | ineāmur | inīrēmur |
| 2nd pl. | ineāminī | inīrēminī |
| 3rd pl. | ineantur | inīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | inī | inīre |
| pres. 2nd pl. | inīte | inīminī |
| fut. 2nd sg. | inītō | inītor |
| fut. 3rd sg. | inītō | inītor |
| fut. 2nd pl. | inītōte | — |
| fut. 3rd pl. | ineuntō | ineuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | inīre | inīrī |
| perfect infinitive | inīsse iniisse, inīvisse | initum esse |
| future infinitive | initūrum esse | initum īrī |
| present participle | iniēns ineunte, ineuntem, ineuntēs, ineuntī, ineuntia, ineuntibus, ineuntis, ineuntīs, ineuntium | — |
| perfect participle | — | initus inita, initā, initae, initam, initārum, initās, initī, initōrum, initōs |
| future participle | initūrus initūra, initūrā, initūrae, initūram, initūrārum, initūrās, initūre, initūrī, initūrīs, initūrō, initūrōrum, initūrōs, initūrum | ineundus ineunda, ineundā, ineundae, ineundam, ineundārum, ineundās, ineunde, ineundīs, ineundōrum, ineundōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- inire magistratum
- to enter into office.
- ineunte, primo vere
- at the beginning of spring.
- bellum cum aliquo inire
- to begin a war with some one.
- initio anni, ineunte anno
- at the beginning of the year.
- inita subductaque ratione
- after mature deliberation.
- proelium inire (Liv. 2. 14)
- to engage.
- societatem inire, facere cum aliquo
- to associate with some one.
- gratiam inire ab aliquoor apud aliquem
- to gain a person's esteem, friendship.
8 more phrases
- rationem alicuius rei inire, subducere
- to go through accounts, make a valuation of a thing.
- inita subductaque ratione aliquid facere
- to do something after careful calculation.
- viam ingredi, inire (also metaphorically)
- to enter upon a route; to take a road.
- ab ineunte (prima) aetate (De Or. 1. 21. 97)
- from one's entry into civil life.
- amicitiam cum aliquo jungere, facere, inire, contrahere
- to form a friendship with any one.
- gratiam inire apud aliquem, ab aliquo (cf. sect. V. 12)
- to gain some one's favour.
- meae vitae rationes ab ineunte aetate susceptae (Imp. Pomp. 1. 1.)
- the principles which I have followed since I came to man's estate.
- consilium capere, inire (de aliqua re, with Gen. gerund., with Inf., more rarely ut)
- to form a plan, make a resolution.
illius domum, Cic. Deiot. 3, 8: urbem, Liv. 3, 24, 8: Argolicas acies non ignarus ini (i. e. inii), Stat. Th. 8, 107: convivia, Cic. Rosc. Am. 18, 52: viam, iter, to enter on a journey, id. Mur. 12, 26.—Pass.: nemus nullis illud initur equis, Ov. F. 3, 266: (Hispania) prima Romanis inita provinciarum, Liv. 28, 12, 12.— in urbem, Liv. 24, 9, 2.— feminae viros ineunt, Sen. Ep. 95, 21; so of animals, to pair, Varr. R. R. 2, 7, 9; Plin. 10, 63, 83, § 178.—Pass.: vacca ab agresti tauro inita, Liv. 41, 13, 2; cf.: sic velut inita arbor fecundo semine fertilior exstat, Col. 5, 9, 16.— magistratum, Cic. Phil. 3, 1, 2: consulatum, Liv. 24, 9, 7: imperium, Suet. Tib. 67.—Pass.: inito magistratu, Liv. 36, 1, 1: magnum et difficile certamen iniens, Cic. Fin. 4, 12, 31; Curt. 4, 3, 12: proelium, id. Off. 1, 11, 37; Vell. 2, 55, 3; Suet. Tib. 2; id. Vesp. 4: pugnas, Verg. A. 11, 912: bellum, Curt. 5, 9, 4.—Pass.: bellum cum rege Philippo initum est, Liv. 31, 5, 1; 36, 1, 5: numerum, to go into an enumeration, i. e. to enumerate, give the number: numerus interfectorum haud facile iniri potuit, Liv. 38, 23, 6: numerus inibatur, Caes. B. G. 7, 76: rationem, to make an estimate: rationem inire oportet operarum, dierum, Cato, R. R. 2, 2; cf.: initā subductāque ratione, Cic. N. D. 3, 29, 71: inire rationem also freq. signifies, to calculate, consider, find out, devise, contrive: rogo, ut adjuves ineasque rationem, quemadmodum ea mulier Romam perducatur, id. Fam. 13, 28, 2: mihi ineunda ratio, et via reperiunda est, qua ad Apronii quaestum possim pervenire, Cic. Verr. 2, 3, 46. § 110: ut multa tam gravis depelleretur, a me inita ratio est. id. Fam. 5, 20, 4: rationem de re, id. Phil. 5, 19, 53: ad hunc interficiendum talem iniit rationem, Nep. Hann. 10, 3: aestimationem, to make an estimate, to estimate, value, Sen. Ben. 3, 8 fin.: mensuram agrorum, to take the measure of, to measure, survey, Col. 5, 3, 1: societatem cum aliquo, to enter into or form an association with a person, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 3; so of an alliance, Suet. Tib. 2: bellum, to take part in, Cic. Off. 1, 11, 37; Curt. 5, 9, 4: pugnas, to begin, Verg. A. 11, 912: pugnam, Vell. 1, 9, 3; 2, 55, 3: indutias, to conclude, make, Plin. Pan. 11, 5: consilium, to form a plan, Ov. F. 3, 380: consilia inibat, quemadmodum a Gergovia discederet, formed plans, considered, deliberated, Caes. B. G. 7, 43: consilium facinoris contra vitam alicujus, Cic. Deiot. 2, 4: gratiam, to get into the good graces, obtaĭn the favor of: plures ineuntur gratiae, si, etc., the favor of many is gained, id. Brut. 57, 209: gratiam ab aliquo, Nep. Alcib. 9 fin.: apud regem initam gratiam volebant, Liv. 36, 5, 3: summam gratiam a bonis omnibus, Cic. Att. 7, 9, 3: viam, to find out a way to do any thing: ineamus viam aliquam, qua utri utris imperent, decerni possit, Liv. 1, 23, 9: suffragia, i. q. dare, id. 3, 17, 4; 3, 25, 4: inită aestate, in the beginning of, Caes. B. G. 2, 2; 2, 35, 2; cf.: inită hieme, id. ib. 3, 7, 1.—Poet.: somnum, to fall asleep, Verg. E. 1, 56: ipse ego paulisper pro te tua munera inibo, to undertake, id. A. 5, 846: formam vitae, to enter upon a course of life, Tac. A. 1, 74: teque adeo decus hoc aevi, te consule (puer), inibit, Pollio, he will enter on this golden age during your consulship, Verg. E. 4, 11 Ladew.; cf. Forbig. ad loc.— ex ineunte aevo, Lucr. 5, 859; so, ineunte vere, Cic. de Imp. Pomp. 12, 35 fin.: ineunte aestate, id. Att. 4, 2, 6: ab ineunte aetate, id. de Or. 1, 21, 97: ab ineunte adulescentia, id. Div. in Caecil. 2, 4; Nep. Alcib. 2, 2; cf. id. Them. 1, 1 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Inherited from Proto-Italic *eneō. By surface analysis, in- (“in, into”) + eō (“to go”).