LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

vitiōsitās

vitiōsitās f (genitive vitiōsitātis)
Classical[wɪ.tiˈoː.sɪ.taːs]Ecclesiastical[vit.t͡siˈɔː.s̬i.tas]

Meaning

  1. vice, faultiness, viciousness

Declension

declension
formsingularplural
nominativevitiōsitās—
genitivevitiōsitātis—
dativevitiōsitātī—
accusativevitiōsitātem—
ablativevitiōsitāte—
vocativevitiōsitās—

vĭtĭōsĭtas, ātis, f. vitiosus,
I. faultiness, corruption, viciousness, vice. *
I. Lit.: umoris, Macr. S. 7, 10, 10.—
II. Trop. (Ciceron.): hujus virtutis contraria est vitiositas. Sic enim malo quam malitiam appellare eam, quam Graeci κακίαν appellant. Nam malitia certi cujusdam vitii nomen est, vitiositas omnium, Cic. Tusc. 4, 15, 34: vitiositas autem est habitus aut affectio in totā vitā inconstans et a se ipsa dissentiens, id. ib. 4, 13, 29.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin vitiōsitās From vitiōsus + -tās.

In English words that came into English from vitiōsitās

  • vitiosityvitiōsitās

Quick answers

What does vitiōsitās mean in Latin?
vitiōsitās, a noun, means “vice, faultiness, viciousness”.
What is the genitive of vitiōsitās?
The genitive singular is vitiōsitātis. vitiōsitās is feminine, third declension.
How do you pronounce vitiōsitās?
In classical Latin, [wɪ.tiˈoː.sɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [vit.t͡siˈɔː.s̬i.tas].