adjectivefirst/second-declension adjective
dulciārius1
dulciārius (feminine dulciāria, neuter dulciārium)
Classical[dʊɫ.kiˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[dul̠ʲ.t͡ʃiˈaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveOf or pertaining to confectionery.
- adjectiveMaking sweetmeats.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dulciārius | dulciāria | dulciārium |
| genitive | dulciāriī | dulciāriae | dulciāriī |
| dative | dulciāriō | dulciāriae | dulciāriō |
| accusative | dulciārium | dulciāriam | dulciārium |
| ablative | dulciāriō | dulciāriā | dulciāriō |
| vocative | dulciārie | dulciāria | dulciārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | dulciāriī | dulciāriae | dulciāria |
| genitive | dulciāriōrum | dulciāriārum | dulciāriōrum |
| dative | dulciāriīs | dulciāriīs | dulciāriīs |
| accusative | dulciāriōs | dulciāriās | dulciāria |
| ablative | dulciāriīs | dulciāriīs | dulciāriīs |
| vocative | dulciāriī | dulciāriae | dulciāria |
dulcĭārĭus, a, um, adj. dulcia,
I. of confections, making sweetmeats: vascula, to hold confections, Inscr. Orell. 114.—
II. Esp. of persons:
pistor, a confectioner, pastry-cook, Mart. 14, 222 in lemm.; App. M. 10, p. 244, 30.—Hence, subst., dulciari-us, ii, m., a pastry-cook, Lampr. Heliog. 27; Treb. Claud. 14; Veg. Mil. 1, 7.Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin dulciārius From dulcia (“sweet cakes”) + -ārius (suffix forming relational adjectives and agent nouns).