noun · femininethird declension
dulcitās
dulcitās f (genitive dulcitātis)
Classical[ˈdʊɫ.kɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈdul̠ʲ.t͡ʃi.tas]
Meaning
- sweetness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | dulcitās | dulcitātēs |
| genitive | dulcitātis | dulcitātum |
| dative | dulcitātī | dulcitātibus |
| accusative | dulcitātem | dulcitātēs |
| ablative | dulcitāte | dulcitātibus |
| vocative | dulcitās | dulcitātēs |
dulcĭtas, ātis, f. dulcis,
I. sweetness, pleasantness (ante- and post-classical).
I. Lit.: fici, App. de Mundo, 74, 34.—
II. Trop.: conspirantis animae, Att. ap. Non. 96, 27 (Trag. v. 640 Rib.): tanta, Caecil. ap. Non. ib. (Com. v. 218 Rib.).
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin dulcitās From dulcis (“sweet”) + -tās.
Descendants
- Englishdulcity
In English words that came into English from dulcitās
- dulcitydulcitās