LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

dulcitās

dulcitās f (genitive dulcitātis)
Classical[ˈdʊɫ.kɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈdul̠ʲ.t͡ʃi.tas]

Meaning

  1. sweetness

Declension

declension
formsingularplural
nominativedulcitāsdulcitātēs
genitivedulcitātisdulcitātum
dativedulcitātīdulcitātibus
accusativedulcitātemdulcitātēs
ablativedulcitātedulcitātibus
vocativedulcitāsdulcitātēs

dulcĭtas, ātis, f. dulcis,
I. sweetness, pleasantness (ante- and post-classical).
I. Lit.: fici, App. de Mundo, 74, 34.—
II. Trop.: conspirantis animae, Att. ap. Non. 96, 27 (Trag. v. 640 Rib.): tanta, Caecil. ap. Non. ib. (Com. v. 218 Rib.).

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin dulcitās From dulcis (“sweet”) + -tās.

Descendants
  • Englishdulcity

In English words that came into English from dulcitās

  • dulcitydulcitās

Quick answers

What does dulcitās mean in Latin?
dulcitās, a noun, means “sweetness”.
What is the genitive of dulcitās?
The genitive singular is dulcitātis. dulcitās is feminine, third declension.
How do you pronounce dulcitās?
In classical Latin, [ˈdʊɫ.kɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdul̠ʲ.t͡ʃi.tas].