LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dulcō

dulcō (present infinitive dulcāre, perfect active dulcāvī, supine dulcātum)
Classical[ˈdʊɫ.koː]Ecclesiastical[ˈdul.ko]

Meaning

  1. Late Latinto sweeten

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dulcōdulcābamdulcābōdulcāvīdulcāveramdulcāverō
dulcārō
2nd sg.dulcāsdulcābāsdulcābisdulcāvistī
dulcāstī
dulcāverās
dulcārās
dulcāveris
3rd sg.dulcatdulcābatdulcābitdulcāvitdulcāverat
dulcārat
dulcāverit
dulcārit
1st pl.dulcāmusdulcābāmusdulcābimusdulcāvimusdulcāverāmusdulcāverimus
dulcārimus
2nd pl.dulcātisdulcābātisdulcābitisdulcāvistis
dulcāstis
dulcāverātis
dulcārātis
dulcāveritis
dulcāritis
3rd pl.dulcantdulcābantdulcābuntdulcāvērunt
dulcāvēre, dulcārunt
dulcāverant
dulcārant
dulcāverint
dulcārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dulcemdulcāremdulcāverim
dulcārim
dulcāvissem
dulcāssem
2nd sg.dulcēsdulcārēsdulcāverīsdulcāvissēs
dulcāssēs
3rd sg.dulcetdulcāretdulcāverit
dulcārit
dulcāvisset
dulcāsset
1st pl.dulcēmusdulcārēmusdulcāverīmus
dulcārīmus
dulcāvissēmus
dulcāssēmus
2nd pl.dulcētisdulcārētisdulcāverītis
dulcārītis
dulcāvissētis
dulcāssētis
3rd pl.dulcentdulcārentdulcāverint
dulcārint
dulcāvissent
dulcāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dulcordulcābardulcābor
2nd sg.dulcāris
dulcāre
dulcābāris
dulcābāre
dulcāberis
dulcābere
3rd sg.dulcāturdulcābāturdulcābitur
1st pl.dulcāmurdulcābāmurdulcābimur
2nd pl.dulcāminīdulcābāminīdulcābiminī
3rd pl.dulcanturdulcābanturdulcābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dulcerdulcārer
2nd sg.dulcēris
dulcēre
dulcārēris
dulcārēre
3rd sg.dulcēturdulcārētur
1st pl.dulcēmurdulcārēmur
2nd pl.dulcēminīdulcārēminī
3rd pl.dulcenturdulcārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dulcādulcāre
pres. 2nd pl.dulcātedulcāminī
fut. 2nd sg.dulcātōdulcātor
fut. 3rd sg.dulcātōdulcātor
fut. 2nd pl.dulcātōte—
fut. 3rd pl.dulcantōdulcantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedulcāredulcārī
perfect infinitivedulcāvisse
dulcāsse
dulcātum esse
future infinitivedulcātūrum essedulcātum īrī
present participledulcāns—
perfect participle—dulcātus
dulcāta, dulcātā, dulcātae, dulcātam, dulcātārum, dulcātās, dulcātī, dulcātōrum, dulcātōs
future participledulcātūrus
dulcātūra, dulcātūrā, dulcātūrae, dulcātūram, dulcātūrārum, dulcātūrās, dulcātūre, dulcātūrī, dulcātūrīs, dulcātūrō, dulcātūrōrum, dulcātūrōs, dulcātūrum
dulcandus
dulcanda, dulcandā, dulcandae, dulcandam, dulcandārum, dulcandās, dulcande, dulcandīs, dulcandōrum, dulcandōs
gerunddulcandī, dulcandō, dulcandumsupinedulcātum, dulcātū

dulco, ātus, āre, 1, v. a. id.,
I. to sweeten (late Lat.), Sid. Ep. 5, 4; id. Carm. 2, 105.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin dulcō From dulcis (“sweet”) + -ō.

Elsewhere
  • Italianaddolcarefrom Late Latin addulcāre
  • Sardinianaddulcarefrom Late Latin addulcāre
  • Sardinianaddurcarefrom Late Latin addulcāre
  • Sardinianaddruchirefrom Late Latin addulcāre
Italo-Romance
  • Italiandolcare
  • Italiandolco
Gallo-Romance
  • Lombarddolcà

Quick answers

What does dulcō mean in Latin?
dulcō, a verb, means “to sweeten”.
What are the principal parts of dulcō?
dulcō, dulcāre, dulcāvī, dulcātum (first conjugation).
How do you pronounce dulcō?
In classical Latin, [ˈdʊɫ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdul.ko].