LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

dulcōrō

dulcōrō (present infinitive dulcōrāre, perfect active dulcōrāvī, supine dulcōrātum)
Classical[dʊɫˈkoː.roː]Ecclesiastical[dulˈkɔː.ro]

Meaning

  1. Late Latinto sweeten

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.dulcōrōdulcōrābamdulcōrābōdulcōrāvīdulcōrāveramdulcōrāverō
dulcōrārō
2nd sg.dulcōrāsdulcōrābāsdulcōrābisdulcōrāvistī
dulcōrāstī
dulcōrāverās
dulcōrārās
dulcōrāveris
3rd sg.dulcōratdulcōrābatdulcōrābitdulcōrāvitdulcōrāverat
dulcōrārat
dulcōrāverit
dulcōrārit
1st pl.dulcōrāmusdulcōrābāmusdulcōrābimusdulcōrāvimusdulcōrāverāmusdulcōrāverimus
dulcōrārimus
2nd pl.dulcōrātisdulcōrābātisdulcōrābitisdulcōrāvistis
dulcōrāstis
dulcōrāverātis
dulcōrārātis
dulcōrāveritis
dulcōrāritis
3rd pl.dulcōrantdulcōrābantdulcōrābuntdulcōrāvērunt
dulcōrāvēre, dulcōrārunt
dulcōrāverant
dulcōrārant
dulcōrāverint
dulcōrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.dulcōremdulcōrāremdulcōrāverim
dulcōrārim
dulcōrāvissem
dulcōrāssem
2nd sg.dulcōrēsdulcōrārēsdulcōrāverīsdulcōrāvissēs
dulcōrāssēs
3rd sg.dulcōretdulcōrāretdulcōrāverit
dulcōrārit
dulcōrāvisset
dulcōrāsset
1st pl.dulcōrēmusdulcōrārēmusdulcōrāverīmus
dulcōrārīmus
dulcōrāvissēmus
dulcōrāssēmus
2nd pl.dulcōrētisdulcōrārētisdulcōrāverītis
dulcōrārītis
dulcōrāvissētis
dulcōrāssētis
3rd pl.dulcōrentdulcōrārentdulcōrāverint
dulcōrārint
dulcōrāvissent
dulcōrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.dulcōrordulcōrābardulcōrābor
2nd sg.dulcōrāris
dulcōrāre
dulcōrābāris
dulcōrābāre
dulcōrāberis
dulcōrābere
3rd sg.dulcōrāturdulcōrābāturdulcōrābitur
1st pl.dulcōrāmurdulcōrābāmurdulcōrābimur
2nd pl.dulcōrāminīdulcōrābāminīdulcōrābiminī
3rd pl.dulcōranturdulcōrābanturdulcōrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.dulcōrerdulcōrārer
2nd sg.dulcōrēris
dulcōrēre
dulcōrārēris
dulcōrārēre
3rd sg.dulcōrēturdulcōrārētur
1st pl.dulcōrēmurdulcōrārēmur
2nd pl.dulcōrēminīdulcōrārēminī
3rd pl.dulcōrenturdulcōrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.dulcōrādulcōrāre
pres. 2nd pl.dulcōrātedulcōrāminī
fut. 2nd sg.dulcōrātōdulcōrātor
fut. 3rd sg.dulcōrātōdulcōrātor
fut. 2nd pl.dulcōrātōte—
fut. 3rd pl.dulcōrantōdulcōrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivedulcōrāredulcōrārī
perfect infinitivedulcōrāvisse
dulcōrāsse
dulcōrātum esse
future infinitivedulcōrātūrum essedulcōrātum īrī
present participledulcōrāns—
perfect participle—dulcōrātus
dulcōrāta, dulcōrātā, dulcōrātae, dulcōrātam, dulcōrātārum, dulcōrātās, dulcōrātī, dulcōrātōrum, dulcōrātōs
future participledulcōrātūrus
dulcōrātūra, dulcōrātūrā, dulcōrātūrae, dulcōrātūram, dulcōrātūrārum, dulcōrātūrās, dulcōrātūre, dulcōrātūrī, dulcōrātūrīs, dulcōrātūrō, dulcōrātūrōrum, dulcōrātūrōs, dulcōrātūrum
dulcōrandus
dulcōranda, dulcōrandā, dulcōrandae, dulcōrandam, dulcōrandārum, dulcōrandās, dulcōrande, dulcōrandīs, dulcōrandōrum, dulcōrandōs
gerunddulcōrandī, dulcōrandō, dulcōrandumsupinedulcōrātum, dulcōrātū

dulcōro, āre, 1, v. a. dulcor,
I. to sweeten (late Lat.): amaritudinem, Hier. Ep. 22, 9; id. ib. 69, 9: animam, Vulg. Prov. 27, 9: mare mortuum et amaras aquas, Hier. ap. Psa. 76.—Hence, P. a.: dulcōrātus, a, um, sweetened, Plin. Val. 1, 2 al.

Origins

Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *-ōs Proto-Italic *-ōs Latin -or Latin dulcor Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin dulcōrō From dulcor (“sweetness”) + -ō.

Italo-Romance
  • Italiandolcorare

Quick answers

What does dulcōrō mean in Latin?
dulcōrō, a verb, means “to sweeten”.
What are the principal parts of dulcōrō?
dulcōrō, dulcōrāre, dulcōrāvī, dulcōrātum (first conjugation).
How do you pronounce dulcōrō?
In classical Latin, [dʊɫˈkoː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [dulˈkɔː.ro].