LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)

dulcifer

dulcifer (feminine dulcifera, neuter dulciferum)
Classical[ˈdʊɫ.kɪ.fɛr]Ecclesiastical[ˈdul̠ʲ.t͡ʃi.fer]

Meaning

  1. adjectivecontaining sweetness, sweet

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativein -er
dulcifer
dulciferadulciferum
genitivedulciferīdulciferaedulciferī
dativedulciferōdulciferaedulciferō
accusativedulciferumdulciferamdulciferum
ablativedulciferōdulciferādulciferō
vocativedulciferdulciferadulciferum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativedulciferīdulciferaedulcifera
genitivedulciferōrumdulciferārumdulciferōrum
dativedulciferīsdulciferīsdulciferīs
accusativedulciferōsdulciferāsdulcifera
ablativedulciferīsdulciferīsdulciferīs
vocativedulciferīdulciferaedulcifera

dulcĭfer, ĕra, ērum, adj. dulcis-fero,
I. containing sweetness, sweet (very rare): ficus, Enn. ap. Charis. p. 103 P. (v. 71 Vahl.): cantharus, * Plaut. Ps. 5, 1, 17.

Origins

Proto-Indo-European *bʰer- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *-ós Proto-Indo-European *bʰorós Proto-Italic *-foros Latin -fer Latin dulcifer From dulcis (“sweet”) + -fer (“-carrying”).

Descendants
  • Italiandolcifero
  • Portuguesedulcífero

Quick answers

What does dulcifer mean in Latin?
dulcifer, a adjective, means “containing sweetness, sweet”.
How do you pronounce dulcifer?
In classical Latin, [ˈdʊɫ.kɪ.fɛr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈdul̠ʲ.t͡ʃi.fer].