adjectivethird-declension one-termination adjective
concors
concors (genitive concordis, superlative concordissimus)
Classical[ˈkɔŋ.kɔrs]Ecclesiastical[ˈkɔŋ.kors]
Meaning
- one terminationagreeing, of one mind, concordant
- one terminationlike-minded
- one terminationpeaceful, harmonious
Latīnē defined in Latin in our graded readers
ūnō animō, ūnō cordeconcors -cordis — in Metamorphoses I, ch. 8, 16
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Otium · Pax · Concordia
Otium (αὔσιος, αὔτως,) denotes quiet times in general, as a species of pax (πῆξαι), with reference to foreign relations; concordia, with reference to internal relations. (v. 246.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | concors | concors | concors |
| genitive | concordis | concordis | concordis |
| dative | concordī | concordī | concordī |
| accusative | concordem | concordem | concors |
| ablative | concordī concorde | concordī concorde | concordī concorde |
| vocative | concors | concors | concors |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | concordēs | concordēs | concordia |
| genitive | concordium | concordium | concordium |
| dative | concordibus | concordibus | concordibus |
| accusative | concordīs concordēs | concordīs concordēs | concordia |
| ablative | concordibus | concordibus | concordibus |
| vocative | concordēs | concordēs | concordia |
con-cors (ante-class. concordis, e, Caecil. Stat. ap. Prisc. p. 726 P.; cf. Prisc. p. 764 ib.), cordis (abl. usu. concordi, Cic. Univ. 5 med.; Prop. 4 (5), 5, 6; Ov. M. 1, 25; 5, 664; Sil. 16, 381; Suet. Caes. 19; Sen. Agam. 781 al.: concorde, acc. to Prisc. p. 764 P.—
I. Plur. neutr.:
concordia, Verg. A. 3, 542; Sil. 13, 650; Pers. 5, 49), adj. cor: aliis cor ipsum animus videtur: ex quo excordes, vecordes concordesque dicuntur, Cic. Tusc. 1, 9, 18, of the same mind, united, agreeing, concordant, harmonious (class. in prose and poetry). I. Of persons:
novem Jovis concordes filiae sorores, Naev. Bell. Punic. 1, 3; cf., as an epithet of the Parcae, Verg. E. 4, 47: bene convenientes concordesque cum viris, Afran. ap. Non. p. 394, 2 (Com. Rel. v. 53 Rib.); cf.: ne secum quidem ipse concors, Liv. 4, 2, 6: tum concordibus juncti animis, id. 6, 6, 18; Tac. A. 11, 37: credo eā gratiā concordes magis fore, Ter. Hec. 4, 3, 11: ut multo fiat civitas concordior, Plaut. Aul. 3, 5, 7: cum concordissimis fratribus, Cic. Lig. 2, 5.—With dat. (post-Aug.): multum ante repetito concordem sibi conjugem, Tac. A. 3, 33 init.—II. Of things:
aquis rursus concordibus se totum junxit (Nilus), Plin. 5, 9, 10, § 53: frena, Verg. A. 3, 542: torus, Prop. 4 (5), 5, 6. sonus, Ov. M. 5, 664: anni, id. ib. 8, 708: fata, Pers. 5, 49: regnum, Liv. 1, 13, 8: amicitia et caritas, Cic. Univ. 5 med.; cf. pax, Ov. M. 1, 25: moderatus et concors civitatis status, Cic. Leg. 3, 12, 28: censura, Liv. 42, 10, 4: discordia, Manil. 1, 141: insania, equal, Sil. 4, 100.— concordĭter, adv., harmoniously, amicably: alternum seritote diem concorditer ambo, Enn. ap. Charis. p. 177 P. (Ann. v. 110 Vahl.): inter se congruunt, Plaut. Curc. 2, 2, 14: concorditer et amore vixit cum Juliā, Suet. Tib. 7: dulces exigit annos, Ov. M. 7, 752.—Comp.: concordius bellum gerere, Liv. 4, 45, 8.—Sup.: quīcum concordissime vixerat, Cic. Rab. Perd. 5, 14; Inscr. Grut. 1260, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
concors cordis, abl. dī, adj. with sup.
com+ cor, of persons, of the same mind, united, agreeing, concordant, harmonious: Parcae, V.: animi, L.: eā gratiā, T.: cum concordissimis fratribus: secum ipse, L.: mihi coniunx, Ta. — Fig., harmonious, united, amicable: amicitia: sonus, O.: civitatis status: pax, O.: regnum, L. — Poet.: frena iugo concordia ferre, peacefully, V.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Old Latincom
- Latinconcors
Proto-Indo-European *ḱerd- Proto-Indo-European *ḱḗr ~ *ḱr̥dés Proto-Italic *kord Latin cor Latin concors From cum (“together”) + cor (“heart”). By surface analysis, con- + cor.
Descendants
- Italianconcorde
- Portugueseconcorde
- Spanishconcorde