noun · femininethird declension
concordātiō
concordātiō f (genitive concordātiōnis)
Meaning
- concord, unanimity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | concordātiō | concordātiōnēs |
| genitive | concordātiōnis | concordātiōnum |
| dative | concordātiōnī | concordātiōnibus |
| accusative | concordātiōnem | concordātiōnēs |
| ablative | concordātiōne | concordātiōnibus |
| vocative | concordātiō | concordātiōnēs |
concordātĭo, ōnis, f. id., = concordia,
I. concord, unanimity (late Lat.), Vulg. Ecclus. 22, 27; 27, 23.
Origins
Late Latin, from concordō (“agree, be of one mind”) + -tiō.