verbfirst conjugation
concordō
concordō (present infinitive concordāre, perfect active concordāvī, supine concordātum)
Classical[kɔŋˈkɔr.doː]Ecclesiastical[koŋˈkɔr.do]
Meaning
- to agree, harmonise
- to bring into union
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concordō | concordābam | concordābō | concordāvī | concordāveram | concordāverō |
| 2nd sg. | concordās | concordābās | concordābis | concordāvistī | concordāverās | concordāveris |
| 3rd sg. | concordat | concordābat | concordābit | concordāvit | concordāverat | concordāverit |
| 1st pl. | concordāmus | concordābāmus | concordābimus | concordāvimus | concordāverāmus | concordāverimus |
| 2nd pl. | concordātis | concordābātis | concordābitis | concordāvistis | concordāverātis | concordāveritis |
| 3rd pl. | concordant | concordābant | concordābunt | concordāvērunt concordāvēre | concordāverant | concordāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concordem | concordārem | concordāverim | concordāvissem |
| 2nd sg. | concordēs | concordārēs | concordāverīs | concordāvissēs |
| 3rd sg. | concordet | concordāret | concordāverit | concordāvisset |
| 1st pl. | concordēmus | concordārēmus | concordāverīmus | concordāvissēmus |
| 2nd pl. | concordētis | concordārētis | concordāverītis | concordāvissētis |
| 3rd pl. | concordent | concordārent | concordāverint | concordāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | concordor | concordābar | concordābor |
| 2nd sg. | concordāris concordāre | concordābāris concordābāre | concordāberis concordābere |
| 3rd sg. | concordātur | concordābātur | concordābitur |
| 1st pl. | concordāmur | concordābāmur | concordābimur |
| 2nd pl. | concordāminī | concordābāminī | concordābiminī |
| 3rd pl. | concordantur | concordābantur | concordābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | concorder | concordārer |
| 2nd sg. | concordēris concordēre | concordārēris concordārēre |
| 3rd sg. | concordētur | concordārētur |
| 1st pl. | concordēmur | concordārēmur |
| 2nd pl. | concordēminī | concordārēminī |
| 3rd pl. | concordentur | concordārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | concordā | concordāre |
| pres. 2nd pl. | concordāte | concordāminī |
| fut. 2nd sg. | concordātō | concordātor |
| fut. 3rd sg. | concordātō | concordātor |
| fut. 2nd pl. | concordātōte | — |
| fut. 3rd pl. | concordantō | concordantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | concordāre | concordārī |
| perfect infinitive | concordāvisse | concordātum esse |
| future infinitive | concordātūrum esse | concordātum īrī |
| present participle | concordāns | — |
| perfect participle | — | concordātus |
| future participle | concordātūrus | concordandus |
gerundconcordandī, concordandō, concordandumsupineconcordātum, concordātū
concordo, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. [concors].
I. Neutr., to agree together, to be united, be of one mind, to harmonize (rare but class.).
A. Of persons: concordare cum aliquo, * Ter. Phorm. 2, 3, 86.—Absol.:
ne tunc quidem fratres concordare potuerunt, Just. 27, 3, 7; cf. id. 1, 10, 1; Dig. 24, 1, 32, § 19.—B. Of things: animi (sanitas) dicitur, cum ejus judicia opinionesque concordant, * Cic. Tusc. 4, 13, 30: concordet sermo cum vitā, * Sen. Ep. 75, 4: caput cum gestu, * Quint. 11, 3, 69:
carmina nervis, Ov. M. 1, 518: concordant modi, id. ib. 10, 147: concordantes inter se iracundia et voluptas, App. Dogm. Plat. 1, p. 11, 32.—* II. Act., to bring into union:
matrimonium bene concordatum dirimere, concordant, Dig. 48, 5, 11, § 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
concordō āvī, ātus, āre
concors, of persons, to agree, be united, be of one mind, harmonize: cum illā, T.—Fig., to be consistent, be in harmony, agree: cum eius iudicia opinionesque concordant: carmina nervis, O.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Old Latincom
- Latinconcordō
Proto-Indo-European *ḱerd- Proto-Indo-European *ḱḗr ~ *ḱr̥dés Proto-Italic *kord Latin cor Latin concors Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin concordō From concors (“peaceful, harmonious”) + -ō.
Descendants
- Catalanconcordar
- Frenchconcorder
- Italianconcordare
- Portugueseconcordar
- Romanianconcorda
- Spanishconcordar
- Friulianconcuardâ
- Galicianconcordar
- Piedmonteseconcordé
- Siciliancuncurdari
In English words that came into English from concordō
- concordanceconcordantia
- accordconcordō
- concordantconcordans
- concordatconcordatum
- concordconcordō