LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

viridis

viridis (neuter viride, comparative viridior, superlative viridissimus)
Classical[ˈwɪ.rɪ.dɪs]Ecclesiastical[ˈviː.ri.dis]
viride sg. nom. n.; sg. acc. n.; sg. voc. n.Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. two terminationfresh, young, youthful
  2. two terminationgreen in color
  3. two terminationabundant with verdure

Latīnē defined in Latin in our graded readers

colōre herbae et foliōrum.
viridis -e — in Mille Verba, Colōrēs

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeviridisviridisviride
genitiveviridisviridisviridis
dativeviridīviridīviridī
accusativeviridemviridemviride
ablativeviridīviridīviridī
vocativeviridisviridisviride
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeviridēsviridēsviridia
genitiveviridiumviridiumviridium
dativeviridibusviridibusviridibus
accusativeviridīs
viridēs
viridīs
viridēs
viridia
ablativeviridibusviridibusviridibus
vocativeviridēsviridēsviridia

vĭrĭdis, e (
I. gen. plur. viridum, Stat. Th. 2, 279), adj. vireo, green.
I. Lit. (as the most general designation for every shade of that color).
A. Adj.: color, Ov. M. 10, 137; Plin. Ep. 8, 20, 4: smaragdi, Lucr. 2, 805: collis, id. 2, 322; cf.: colles nitidissimi viridissimique, Cic. Verr. 2, 3, 18, § 47: viridis opacaque ripa, id. Leg. 1, 5, 15: gramen, Verg. G. 2, 219: viridiores herbae, Plin. 6, 29, 35, § 185: viridia atque umida ligna, Cic. Verr. 2, 1, 17, § 45: colubrae, Hor. C. 1, 17, 8: Nereidum comae, id. ib. 3, 28, 10; cf. dei, Ov. Tr. 1, 2, 59: caelum, bluish green (when it is clear), Plin. 17, 10, 14, § 74.—
B. Subst.: vĭrĭde, is, n.
1. Green color, greenness, verdure (post-Aug.): bacis e viridi rubentibus, reddish green, Plin. 15, 30, 39, § 127; so, e viridi pallens (gemma), id. 37, 8, 33, § 110.—
2. A green thing, of plants, trees, etc. (late Lat.), Vulg. Ecclus. 43, 23; id. Apoc. 9, 4: omne viride agri, Ambros. in Luc. 7, 16.—More freq. plur.: vĭrĭdĭa, ĭum, n., green plants, herbs, or trees (postAug.), Col. 8, 15, 4; Sen. Ep. 86, 3; Plin. Ep. 5, 6, 17; Vitr. 5, 9, 5; Phaedr. 2, 5, 14. —
II. Transf., green, young, youthful, fresh, blooming, lively, vigorous: viridiora praemiorum genera (opp. arescentes laureae), Cic. Rep. 6, 8, 8: caseus, Col. 7, 8, 1: limus, Pers. 3, 22: viridis et adhuc dulcis fructus studiorum, Quint. 12 6, 3: indignantium, tam viridem et in flore aetatis ereptum esse rebus humanis, Curt. 10, 5, 10: sonus earum (litterarum) viridior vegetiorque, livelier and stronger, Gell. 2, 3, 1: firmior et viridior sonus, id. 13, 20, 13: Euryalus formā insignis viridique juventā, Verg. A. 5, 295: aevum, Ov. Tr. 4, 10, 17: senectus, Verg. A. 6, 304; cf. Sil. 1, 187; Col. praef. § 12: usque ad novissimam valetudinem viridis, Plin. Ep. 7, 24, 1: leo, Stat. Th. 11, 742: senex, sed mehercule viridis animo ac vigens, Sen. Ep. 66, 1: consilio viridis, sed belli serus, Sil. 3, 255.— With gen.: viridissimus irae, Sil. 5, 569.— Adv.: vĭrĭdĕ, greenly, verdantly: nihil omnino viridius comparatum illis (smaragdis) viret, Plin. 37, 5, 16, § 62.

Origins

From vireō (“flourish; be verdant”) + -is.

Insular Romance
  • Sardinianbirde
  • Sardinianvidre
  • Sardinianbidre
Gallo-Romance
  • Catalanverd
  • Occitanverd
  • Franco-Provençalvèrd
  • Old Frenchvert
Ibero-Romance
  • Portugueseverdefrom Old Galician-Portuguese verde
  • Spanishverdefrom Old Spanish verde
  • Aragoneseverde
  • Aragoneseberde
  • Falaverdifrom Old Galician-Portuguese verde
  • Galicianverdefrom Old Galician-Portuguese verde
  • Asturianverdefrom Old Leonese verde
  • Leoneseverdefrom Old Leonese verde
  • Mirandeseberdefrom Old Leonese verde
  • Ladinovedrefrom Old Spanish verde
Balkano-Romance
  • Romanianverde
  • Aromanianveardi
  • Aromanianvearde
  • Aromanianverdi
  • Istro-Romanianverde
  • Megleno-Romanianveardi
  • Megleno-Romanianverdi
Italo-Dalmatian
  • Italianverde
  • Gallureseveldifrom Corsican verde
  • Sassareseverdhifrom Corsican verde
  • Dalmatianvert
  • Istriotvirdo
  • Neapolitanverde
  • Sicilianvirdi
  • Venetanvérdo
Borrowings
  • Englishvirid
  • Albanianverdhë
  • Proto-Brythonic*gwɨrð
Rhaeto-Romance
  • Friulianvert
  • Friulianverd
  • Ladinvërt
  • Romanshverd
  • Romanshveard
Gallo-Italic
  • Emilianvaird
  • Ligurianvèrde
  • Lombardverd
  • Piedmonteseverd
  • Romagnolvérd
Vulgar Latin
  • unknown*viridia
  • unknown*viriditia
  • unknown*viridizāre
  • unknown*viridūra

Quick answers

What does viridis mean in Latin?
viridis, a adjective, means “fresh, young, youthful; green in color; abundant with verdure”.
How do you pronounce viridis?
In classical Latin, [ˈwɪ.rɪ.dɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈviː.ri.dis].