LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

viridicātus

viridicātus (feminine viridicāta, neuter viridicātum)
Classical[wɪ.rɪ.dɪˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[vi.ri.diˈkaː.tus]

Meaning

  1. adjectivemade green, greened

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeviridicātusviridicātaviridicātum
genitiveviridicātīviridicātaeviridicātī
dativeviridicātōviridicātaeviridicātō
accusativeviridicātumviridicātamviridicātum
ablativeviridicātōviridicātāviridicātō
vocativeviridicāteviridicātaviridicātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeviridicātīviridicātaeviridicāta
genitiveviridicātōrumviridicātārumviridicātōrum
dativeviridicātīsviridicātīsviridicātīs
accusativeviridicātōsviridicātāsviridicāta
ablativeviridicātīsviridicātīsviridicātīs
vocativeviridicātīviridicātaeviridicāta

vĭrĭdĭcātus, a, um, Part. [id.],
I. made green, green: silva, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3 dub.; v. Orell. N. cr. (Bait. virdicata).

Origins

Has the form of a perfect passive participle from an unattested verb *viridicō from viridis (“green”) + -icō (verb-forming suffix). Compare viridicāns (“greenish”). Or possibly from an unattested adjective *viridicus (from viridis (“green”) + -icus), via viridicus + -ātus (“-ed”).

Quick answers

What does viridicātus mean in Latin?
viridicātus, a adjective, means “made green, greened”.
How do you pronounce viridicātus?
In classical Latin, [wɪ.rɪ.dɪˈkaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [vi.ri.diˈkaː.tus].